Banhofsbrücke

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 21:44, 11 sie 2019 autorstwa Schulz (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Banhofsbrücke
Banhofsbrücke
Banhofsbrücke (ok. 1926)
Ilość przęseł 4
Dawna nazwa Most Dworcowy
Nazwa niemiecka Banhofsbrücke
Przeszkoda Odra Zachodnia
Długość 174,6
Zbudowano 1899/1900
Zburzono 1945
Remont 1898-1900
Banhofsbrücke na mapie.

Most Dworcowy (niem. Bahnhofsbrücke) – nieistniejący obecnie zwodzony most drogowy na Odrze Zachodniej. Łączył ulicę Wiatru od Morza (niem. Holzmarktstraße), położoną na Kępie Parnickiej (niem. Silberwiese) z placem przydworcowym przyległym do nabrzeża Uferstraße, zwanego w późniejszym czasie [[Ulica Krzysztofa Kolumba|Schwedter Ufer), i usytuowanym na terenie Górnego Wiku (niem. Oberwiek). [1] Przyczółek mostu od wschodu oparto o nabrzeże przy Bulwarze Elbląskim (niem. Wasserstraße), a konstrukcja mostu przechodziła przez południowy kraniec Wyspy Przymoście, zwanej także Wenecją (niem. Ahrens Insel).

Historia

Budowa Mostu Dworcowego (niem. Banhofsbrücke) o konstrukcji stalowo-kamiennej, który miał zastąpić przestarzały drewniany Most Nowy (niem. Neue Brücke) rozpoczęła się 25 kwietnia 1899 roku. [2] Miejsce budowy nowego mostu postanowiono przesunąć o 100m na południe względem starej drewnianej konstrukcji, na południowy kraniec Wyspy Przymoście [3]. Głównym wykonawcą została firma Philipp Holzmann & Cie z Frankfurtu nad Menem, za projekt architektoniczny odpowiedzialna była spółka Becher & Schlüter z Berlina. Konstrukcje stalowe wykonano w Zielonogórskiej Fabryce Mostów i Konstrukcji Stalowych Beuchelt & Co. natomiast za klapy przęsła zwodzonego oraz mechanikę odpowiedzialna była firma Union Gießerei z Królewca. Most Dworcowy o łącznej długości 194,87m i całkowitej szerokości 26,8m, posiadał 5 przęseł. Trzy przęsła nad wodą o konstrukcji belkowej o łącznej długości 174,57m i rozpiętości 47,5m pojedynczego przęsła, przęsło wiaduktu nad nabrzeżem ulicy Kolumba (niem. Schwedter Ufer) o długości 20,3m, oraz przęsło zwodzone o długości 22,25m które po otwarciu tworzyło przepust dla statków o szerokości 17,5m. Podpory oraz wieżyczki zostały wybudowane w stylu neogotyckim. Od wschodu pierwsze przęsło doprowadzało do Wyspy Przymoście na której zlokalizowano budynek maszynowni oraz dodatkowo wybudowano zjazd na wyspę. Dla ruchu kołowego oddano jezdnię o szerokości 8m oraz chodniki dla pieszych po obydwóch stronach jezdni o szerokości 3,1m każdy. Most został oddany do użytku 21 kwietnia 1900 roku. Most został wysadzony 25 kwietnia 1945 roku przez wycofujące się wojska niemieckie, do dzisiaj ostały się zdobiony wieżyczkami wschodni przyczółek oraz zachodnia podpora wraz z murem oporowym przed Dworcem Szczecin Główny.

Przypisy

  1. Na potrzeby nowo budowanego mostu część nabrzeża przed dworcem podniesiono i wzmocniono murem oporowym, tworząc nowy plac przydworcowy (niem. Bahnhof-Vorplatz), zob. Deutsche Bauzeitung. XL Jahrgang, Nr. 18, s. 120-121. Berlin 1906.
  2. Zob. M. Wehrmann, Geschichte der Stadt Stettin. Stettin 1911, s. 501; Johann-Sebastian-Bachinstitut • Stettin Historyczne Kalendarium Szczecina – Architektura cz. II, poz. 326 (VBdSS – Verwaltungsbericht der Stadt Stettin 1899/1900).
  3. Decyzja podyktowana była zagrożeniem dla jednostek pływających, jakie stwarzała bliska odległość starego mostu od Mostu Kolejowego Odległość pomiędzy Mostem Nowym (niem. Neue Brücke) a Mostem Kolejowym (niem. Eisenbahnbrücke) wynosiła zaledwie 40m, ponadto przesunięcie pomiędzy przęsłem zwodzonym mostu drogowego a nowo budowanym przęsłem obrotowym mostu kolejowego mogła stanowić duże utrudnienie oraz niebezpieczeństwo podczas manewrowania dla dłuższych barek, oraz większych jednostek pływających. Deutsche Bauzeitung XL. Jahrgang. No.18 Berlin, 3.03.1906.
Pozostałości Mostu Dworcowego, 2012

Bibliografia


Zobacz też

Linki zewnętrzne






IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk oraz Bartłomiej Smoliński