Cmentarz żydowski (Mirosławiec): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „9/10 listopada 1938” na „9/10 listopada 1938”)
Linia 2: Linia 2:
 
'''Cmentarz żydowski w Mirosławcu'''  
 
'''Cmentarz żydowski w Mirosławcu'''  
  
Cmentarz w [[Mirosławiec|Mirosławcu]] należy do najstarszych i największych nekropolii żydowskich na terenie województwa zachodniopomorskiego – został założony w XVII wieku. Położony jest  w północnej części miasta, bezpośrednio obok cmentarza katolickiego, przy ulicy Parkowej. Gmina żydowska w mieście posiadała nie tylko kirkut, ale też synagogę i szkołę talmudyczną (jesziwę).  W czasach swojej świetności w XVIII wieku liczyła około 1400 osób. Okres hitlerowski przyniósł upadek tej społeczności. W 1938 roku żydowscy mieszkańcy Mirosławca zostali zmuszeni do sprzedaży swojego mienia i opuszczenia miasta. Cmentarz padł ofiarą wandalizmu podczas Nocy Kryształowej (9/10 listopada 1938). Po II wojnie światowej kirkut również był  stopniowo niszczony. W 1983 roku został wpisany do rejestru zabytków, a pod koniec lat 80. teren cmentarza został uporządkowany. W 1992 roku na terenie nekropolii znajdowało się nadal około 200 nagrobków (najstarszy pochodził z 1752 roku), w pierwszej dekadzie XXI wieku podawana jest liczba tylko około 100, z których najstarszy pochodzi z XIX wieku. Zachował się też mur cmentarny i starodrzew.
+
Cmentarz w [[Mirosławiec|Mirosławcu]] należy do najstarszych i największych nekropolii żydowskich na terenie województwa zachodniopomorskiego – został założony w XVII wieku. Położony jest  w północnej części miasta, bezpośrednio obok cmentarza katolickiego, przy ulicy Parkowej. Gmina żydowska w mieście posiadała nie tylko kirkut, ale też synagogę i szkołę talmudyczną (jesziwę).  W czasach swojej świetności w XVIII wieku liczyła około 1400 osób. Okres hitlerowski przyniósł upadek tej społeczności. W 1938 roku żydowscy mieszkańcy Mirosławca zostali zmuszeni do sprzedaży swojego mienia i opuszczenia miasta. Cmentarz padł ofiarą wandalizmu podczas Nocy Kryształowej ([[9 listopada|9]]/[[10 listopada]] [[1938]]). Po II wojnie światowej kirkut również był  stopniowo niszczony. W 1983 roku został wpisany do rejestru zabytków, a pod koniec lat 80. teren cmentarza został uporządkowany. W 1992 roku na terenie nekropolii znajdowało się nadal około 200 nagrobków (najstarszy pochodził z 1752 roku), w pierwszej dekadzie XXI wieku podawana jest liczba tylko około 100, z których najstarszy pochodzi z XIX wieku. Zachował się też mur cmentarny i starodrzew.
  
  

Wersja z 15:15, 20 wrz 2013

Cmentarz żydowski w Mirosławcu

Cmentarz w Mirosławcu należy do najstarszych i największych nekropolii żydowskich na terenie województwa zachodniopomorskiego – został założony w XVII wieku. Położony jest w północnej części miasta, bezpośrednio obok cmentarza katolickiego, przy ulicy Parkowej. Gmina żydowska w mieście posiadała nie tylko kirkut, ale też synagogę i szkołę talmudyczną (jesziwę). W czasach swojej świetności w XVIII wieku liczyła około 1400 osób. Okres hitlerowski przyniósł upadek tej społeczności. W 1938 roku żydowscy mieszkańcy Mirosławca zostali zmuszeni do sprzedaży swojego mienia i opuszczenia miasta. Cmentarz padł ofiarą wandalizmu podczas Nocy Kryształowej (9/10 listopada 1938). Po II wojnie światowej kirkut również był stopniowo niszczony. W 1983 roku został wpisany do rejestru zabytków, a pod koniec lat 80. teren cmentarza został uporządkowany. W 1992 roku na terenie nekropolii znajdowało się nadal około 200 nagrobków (najstarszy pochodził z 1752 roku), w pierwszej dekadzie XXI wieku podawana jest liczba tylko około 100, z których najstarszy pochodzi z XIX wieku. Zachował się też mur cmentarny i starodrzew.


Bibliografia

  • Karta ewidencyjna cmentarza, Szczecin 1988, w archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie
  • Opęchowski Mirosław, Cmentarze żydowskie na Pomorzu Zachodnim. Stan zachowania, problemy konserwatorskie, [w:] Żydzi i ich sąsiedzi na Pomorzu Zachodnim w XIX i XX wieku, red. M. Jaroszewicz, W. Stępiński, Warszawa 2007, s. 377-395

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Anna Bartczak