Cmentarz żydowski (Sianów): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "Cmentarz żydowski w Sianowie został założony w XIX wieku w północno-wschodniej części miejscowości, przy Pollnower Strasse (obecnie ul. Łubusz...")
 
Linia 1: Linia 1:
Cmentarz  żydowski w [[Sianów|Sianowie]] został założony w [[XIX wiek]]u w północno-wschodniej części miejscowości, przy Pollnower Strasse (obecnie ul. Łubuszan). Choć osoby pochodzenia żydowskiego mieszkały w mieście już od lat 30. [[XVIII wiek]]u, to dopiero na początku następnego stulecia ich liczba przekroczyła 20. Była to zbyt mała społeczność, by posiadać własną nekropolię, sianowskich zmarłych chowano wówczas na [[Cmentarz żydowski (Szczecinek)|kirkucie w Szczecinku]]. Gmina sianowska najliczniejsza była w [[1871]] roku, gdy należały do niej 53 osoby i najprawdopodobniej w tym okresie utworzono sianowski cmentarz. Był on niewielki, miał obszar zaledwie około 0,1 ha, przeznaczony był na niewielką liczbę pochówków, gdyż kolejne dziesięciolecia przyniosły obniżanie się liczby wyznawców judaizmu mieszkających w Sianowie – z 26 w roku [[1885]] do 19 w roku [[1900]]. W wieku [[XX wiek|XX]] mieszkający w Sianowie Żydzi nie tworzyli już odrębnej gminy, stali się członkami gminy koszalińskiej.  
+
__NOTOC__
 +
'''Cmentarz  żydowski w [[Sianów|Sianowie]]''' został założony w [[XIX wiek]]u w północno-wschodniej części miejscowości, przy ''Pollnower Strasse'' (obecnie ul. Łubuszan). Choć osoby pochodzenia żydowskiego mieszkały w mieście już od lat 30. [[XVIII wiek]]u, to dopiero na początku następnego stulecia ich liczba przekroczyła 20. Była to zbyt mała społeczność, by posiadać własną nekropolię, sianowskich zmarłych chowano wówczas na [[Cmentarz żydowski (Szczecinek)|kirkucie w Szczecinku]]. Gmina sianowska najliczniejsza była w [[1871]] roku, gdy należały do niej 53 osoby i najprawdopodobniej w tym okresie utworzono sianowski cmentarz. Był on niewielki, miał obszar zaledwie około 0,1 ha, przeznaczony był na niewielką liczbę pochówków, gdyż kolejne dziesięciolecia przyniosły obniżanie się liczby wyznawców judaizmu mieszkających w Sianowie – z 26 w roku [[1885]] do 19 w roku [[1900]]. W wieku [[XX wiek|XX]] mieszkający w Sianowie Żydzi nie tworzyli już odrębnej gminy, stali się członkami gminy koszalińskiej.  
 
Kirkut przetrwał okres hitlerowski i II wojnę światową bez większych zniszczeń, zlikwidowany został dopiero w latach 70. XX wieku. Nie wiadomo, co stało się z nagrobkami. Obecnie na terenie kirkutu wybudowane są budynki mieszkalne, teren należy do osób prywatnych.  
 
Kirkut przetrwał okres hitlerowski i II wojnę światową bez większych zniszczeń, zlikwidowany został dopiero w latach 70. XX wieku. Nie wiadomo, co stało się z nagrobkami. Obecnie na terenie kirkutu wybudowane są budynki mieszkalne, teren należy do osób prywatnych.  
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==

Wersja z 11:21, 26 wrz 2013

Cmentarz żydowski w Sianowie został założony w XIX wieku w północno-wschodniej części miejscowości, przy Pollnower Strasse (obecnie ul. Łubuszan). Choć osoby pochodzenia żydowskiego mieszkały w mieście już od lat 30. XVIII wieku, to dopiero na początku następnego stulecia ich liczba przekroczyła 20. Była to zbyt mała społeczność, by posiadać własną nekropolię, sianowskich zmarłych chowano wówczas na kirkucie w Szczecinku. Gmina sianowska najliczniejsza była w 1871 roku, gdy należały do niej 53 osoby i najprawdopodobniej w tym okresie utworzono sianowski cmentarz. Był on niewielki, miał obszar zaledwie około 0,1 ha, przeznaczony był na niewielką liczbę pochówków, gdyż kolejne dziesięciolecia przyniosły obniżanie się liczby wyznawców judaizmu mieszkających w Sianowie – z 26 w roku 1885 do 19 w roku 1900. W wieku XX mieszkający w Sianowie Żydzi nie tworzyli już odrębnej gminy, stali się członkami gminy koszalińskiej. Kirkut przetrwał okres hitlerowski i II wojnę światową bez większych zniszczeń, zlikwidowany został dopiero w latach 70. XX wieku. Nie wiadomo, co stało się z nagrobkami. Obecnie na terenie kirkutu wybudowane są budynki mieszkalne, teren należy do osób prywatnych.

Bibliografia

  • Barran Fritz. Städte-Atlas Pommern. Leer 1989.
  • Gemeindelexikon für die Provinz Pommern. Berlin 1908.
  • Karta ewidencyjna cmentarza,. Koszalin 1995. W: Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie. Delegatura w Koszalinie.
  • Opęchowski Mirosław. Cmentarze żydowskie na Pomorzu Zachodnim. Stan zachowania, problemy konserwatorskie. W: Żydzi i ich sąsiedzi na Pomorzu Zachodnim w XIX i XX wieku. Red. M. Jaroszewicz, W. Stępiński. Warszawa 2007, s. 377-395.
  • Salinger Gerhard. Zur Erinnerung und zum Gedenken. Die einstigen jüdischen Gemeinden Pommerns. New York 2006.

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Anna Bartczak