Daniel Runge: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{Osoba infobox |osoba= Daniel Runge |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja= poeta, redaktor, kupiec |urodziny_data= 29 listopada 1767 |urodziny_miejsce= Wolgast |smi...")
 
Linia 18: Linia 18:
  
  
'''Daniel Johann Runge (29.11.1767-12.03.1856)'''- poeta, wydawca czasopism „Der Nieder-Elbische Merkur“ i „Liste der Börsenhalle“, kupiec.  
+
'''Daniel Johann Runge (29.11.1767-12.03.1856)''' - poeta, wydawca czasopism „Der Nieder-Elbische Merkur“ i „Liste der Börsenhalle“, kupiec.  
  
 
=== Życie: ===
 
=== Życie: ===
Daniel Johann Runge był najstarszym synem z jedenaściorga dzieci kupca i armatora z [[Wołogoszcz]]y (Wolgast) Daniela Mikołaja Runge (1737-1825) i Magdaleny Doroty Müller (1737-1818), córki mistrza kowalskiego Daniela Christiana Müllera i Marty Deuth<ref>Philipp Otto Runge, Hinterlassene schriften (…), Bd I, Hamburg 1840, s. 444 – 445.</ref>. Jego młodszym bratem był [[Philipp Otto Runge]] (ur. [[23 lipca 1777]] w [[Wołogoszcz]]y/Wolgast – zm. [[2 grudnia 1810]] w Hamburgu), największy pomorski, obok [[Caspar]]a [[David]]a [[Friedrich]]a, malarz okresu romantyzmu. Rodzina Runge pochodziła z [[Rugii]], z okolic Lobbe na półwyspie Mönchgut, około 1720 r. Nicolaus Runge (1700–1766), pradziadek Johanna Daniela osiedlił w Wolgast, gdzie w [[1729]] został przyjęty do prawa miejskiego (stał się obywatelem miasta).  
+
Daniel Johann Runge był najstarszym synem z jedenaściorga dzieci kupca i armatora z [[Wołogoszcz]]y (Wolgast) Daniela Mikołaja Runge (1737-1825) i Magdaleny Doroty Müller (1737-1818), córki mistrza kowalskiego Daniela Christiana Müllera i Marty Deuth<ref>Philipp Otto Runge, Hinterlassene schriften (…), Bd I, Hamburg 1840, s. 444 – 445.</ref>. Jego młodszym bratem był [[Philipp Otto Runge]] (ur. [[23 lipca 1777]] w [[Wołogoszcz]]y (niem. Wolgast) – zm. [[2 grudnia 1810]] w Hamburgu), największy pomorski, obok [[Caspar]]a [[David]]a [[Friedrich]]a, malarz okresu romantyzmu. Rodzina Runge pochodziła z [[Rugii]], z okolic Lobbe na półwyspie Mönchgut, około 1720 r. Nicolaus Runge (1700–1766), pradziadek Johanna Daniela osiedlił w Wolgast, gdzie w [[1729]] został przyjęty do prawa miejskiego (stał się obywatelem miasta).  
 
Daniel Johann Runge opuścił rodzinny dom w [[1785]] roku i na życzenie ojca udał się do Lubeki a potem do Hamburga, gdzie uczył się zawodu kupca. W Hamburgu nawiązał kontakty ze ludźmi zafascynowanym ideałami oświecenia, jak antykwariusze i wydawcy Friedrich Christoph Perthes (1772-1843), Johann Heinrich Besser (1775-1826) i Johann Heinrich Besser (1775-1826), malarze Heinrich Joachim Herterich (1772-1852) i Gerdt Hardorff (1759-1864). W 1793 roku w Hamburgu wraz z Friedrichem Augustem Hülsbeckiem (1766-1834) założył spółkę spedytorską Hülsenbeck, Runge & Co. Firma zbankrutowała w [[1807]] roku, co było związane przede wszystkim ze skutkami blokady kontynentalnej zakazującej utrzymywania kontaktów handlowych w Wielką Brytanią wprowadzonej przez Napoleona I dekretem z [[21 listopada 1806]] i narzuconej wszystkim krajom zależnym od Francji. W tymże roku został właścicielem brygu Swan, a w 1816 także statku Die Hoffnung.
 
Daniel Johann Runge opuścił rodzinny dom w [[1785]] roku i na życzenie ojca udał się do Lubeki a potem do Hamburga, gdzie uczył się zawodu kupca. W Hamburgu nawiązał kontakty ze ludźmi zafascynowanym ideałami oświecenia, jak antykwariusze i wydawcy Friedrich Christoph Perthes (1772-1843), Johann Heinrich Besser (1775-1826) i Johann Heinrich Besser (1775-1826), malarze Heinrich Joachim Herterich (1772-1852) i Gerdt Hardorff (1759-1864). W 1793 roku w Hamburgu wraz z Friedrichem Augustem Hülsbeckiem (1766-1834) założył spółkę spedytorską Hülsenbeck, Runge & Co. Firma zbankrutowała w [[1807]] roku, co było związane przede wszystkim ze skutkami blokady kontynentalnej zakazującej utrzymywania kontaktów handlowych w Wielką Brytanią wprowadzonej przez Napoleona I dekretem z [[21 listopada 1806]] i narzuconej wszystkim krajom zależnym od Francji. W tymże roku został właścicielem brygu Swan, a w 1816 także statku Die Hoffnung.
 
W [[1822 roku]] Daniel Johann Runge ożenił się z córką pastora z Hamburga, Beatą Katarzyną Wilhelminą Behrmann (1783-1862). Para nie doczekała się potomstwa.  
 
W [[1822 roku]] Daniel Johann Runge ożenił się z córką pastora z Hamburga, Beatą Katarzyną Wilhelminą Behrmann (1783-1862). Para nie doczekała się potomstwa.  

Wersja z 18:17, 30 paź 2015

Daniel Runge
poeta, redaktor, kupiec
Data urodzenia 29 listopada 1767
Miejsce urodzenia Wolgast
Data śmierci 12 marca 1856
Miejsce śmierci Hamburg
Narodowość niemiecka



Daniel Johann Runge (29.11.1767-12.03.1856) - poeta, wydawca czasopism „Der Nieder-Elbische Merkur“ i „Liste der Börsenhalle“, kupiec.

Życie:

Daniel Johann Runge był najstarszym synem z jedenaściorga dzieci kupca i armatora z Wołogoszczy (Wolgast) Daniela Mikołaja Runge (1737-1825) i Magdaleny Doroty Müller (1737-1818), córki mistrza kowalskiego Daniela Christiana Müllera i Marty Deuth[1]. Jego młodszym bratem był Philipp Otto Runge (ur. 23 lipca 1777 w Wołogoszczy (niem. Wolgast) – zm. 2 grudnia 1810 w Hamburgu), największy pomorski, obok Caspara Davida Friedricha, malarz okresu romantyzmu. Rodzina Runge pochodziła z Rugii, z okolic Lobbe na półwyspie Mönchgut, około 1720 r. Nicolaus Runge (1700–1766), pradziadek Johanna Daniela osiedlił w Wolgast, gdzie w 1729 został przyjęty do prawa miejskiego (stał się obywatelem miasta). Daniel Johann Runge opuścił rodzinny dom w 1785 roku i na życzenie ojca udał się do Lubeki a potem do Hamburga, gdzie uczył się zawodu kupca. W Hamburgu nawiązał kontakty ze ludźmi zafascynowanym ideałami oświecenia, jak antykwariusze i wydawcy Friedrich Christoph Perthes (1772-1843), Johann Heinrich Besser (1775-1826) i Johann Heinrich Besser (1775-1826), malarze Heinrich Joachim Herterich (1772-1852) i Gerdt Hardorff (1759-1864). W 1793 roku w Hamburgu wraz z Friedrichem Augustem Hülsbeckiem (1766-1834) założył spółkę spedytorską Hülsenbeck, Runge & Co. Firma zbankrutowała w 1807 roku, co było związane przede wszystkim ze skutkami blokady kontynentalnej zakazującej utrzymywania kontaktów handlowych w Wielką Brytanią wprowadzonej przez Napoleona I dekretem z 21 listopada 1806 i narzuconej wszystkim krajom zależnym od Francji. W tymże roku został właścicielem brygu Swan, a w 1816 także statku Die Hoffnung. W 1822 roku Daniel Johann Runge ożenił się z córką pastora z Hamburga, Beatą Katarzyną Wilhelminą Behrmann (1783-1862). Para nie doczekała się potomstwa. Zmarł ociemniały w Hamburgu, w wieku 88 lat, 12 marca 1856 roku.

Twórczość literacka:

W latach 1813-1815 opublikował dwa tomy patriotycznych wierszy "Liederbuch der hanseatischen Legion" (1813) i „Vaterländische Lieder nach bekannten Weisen“ (1815). Od 1815 roku był wydawcą czasopisma „Der Nieder-Elbische Merkur“, a od 1819 - „Liste der Börsenhalle“. W 1838 wydał zbiór pieśni i wierszy „Hamburgische Liederkranz“. W latach 1840-1841 opublikował korespondencję i pisma swego brata Philippa Ottona Rungego – „Hinterlassene Schriften“, będącą jednym z podstawowych źródeł dla poznania biografii artysty i jego poglądów na sztukę.


Publikacje:

  • Liederbuch der hanseatischen Legion gewidmet (1813)
  • Vaterländische Lieder nach bekannten Weisen (1815)
  • Hamburgischer Liederkranz (1838)
  • Hinterlassene Schriften Philipp Otto Runge, hrsg. von dessen ältestem Bruder [Johann Daniel Runge], Bd I-II, Hamburg, 1840–41. (Tom 1 zawiera teksty poświęcone rozważaniom o sztuce i prace literackie, tom 2 – korespondencję, m.in. z Johannem Wolfgangiem von Goethe (1749-1832), Johannem Ludwigiem Tieck (1773-1853), Clemensem Brentano (1778-1842), Achimem von Arnimem (1781-1831).

Literatura:

  • Frank Büttner, Philipp Otto Runge, München 2010.
  • Saskia Pütz, „Aufhebung aller Individualität” – Die Farbe Grau bei Philipp Otto Runge im Kontext seiner religiösen Anschauung, w: Die Farben der Romantik: Physik und Physiologie, Kunst und Literatur, hrsg. Walter Pape, Berlin-Boston 2014, s. 57-73.
  • Hasło: Daniel Runge (Lyriker): https://de.wikipedia.org/wiki/Daniel_Runge_(Lyriker)

Przypisy:

  1. Philipp Otto Runge, Hinterlassene schriften (…), Bd I, Hamburg 1840, s. 444 – 445.