Dwór (Bieńczyce): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „Obiekt infobox” na „Dwór infobox”)
m (zamienił w treści „|obiekt” na „|dwór_nazwa”)
Linia 1: Linia 1:
 
{{Dwór infobox
 
{{Dwór infobox
|obiekt             = Dwór w Bieńczycach
+
|dwór_nazwa             = Dwór w Bieńczycach
|obiekt_grafika     = Dwór Bieńczyce.jpeg
+
|dwór_nazwa_grafika     = Dwór Bieńczyce.jpeg
 
|grafika_opis        =  
 
|grafika_opis        =  
 
|nazwa_niemiecka    = Hochen Benz
 
|nazwa_niemiecka    = Hochen Benz

Wersja z 09:09, 16 lip 2013

Dwór w Bieńczycach
[[Grafika:{{{dwór_grafika}}}|240px|Dwór w Bieńczycach]]
Nazwa niemiecka Hochen Benz
Lokalizacja gmina Nowogard, powiat goleniowski
Projektant nieznany
Data budowy 2 poł. XIX w.

Geolokalizacja: 53.627742,15.301155


Dwór we wsi Bieńczyce – dawniej Hochen Benz (gmina Nowogard)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1601 roku. Było to dawne lenno rodziny von Dewitzów z Osowa. Na początku XIX wieku po śmierci Josepha Friedricha von Dewitza właścicielem majątku został Wilhelm von Kannenberg (tytuł szlachecki od 1825 roku). W 1851 roku majątek w Bienicach wraz z Bieńczycami został podzielony na jego dwóch synów : Hermana (który przejął Bienice) i Wilhelma Franza von Kannenberga. W tym czasie powstał folwark, który w 1861 roku przyjął nazwę Hochen Benz (potwierdzoną przez starostę von Bismarcka). W 1861 roku majątek obejmował 1452 morgi ziemi oraz 11 budynków mieszkalnych zamieszkałych przez 65 osób. Na początku XX wieku majątek przeszedł na własność rodziny Mach-Sallmow . W 1928 roku właścicielem majątku liczącego 382 ha ziemi był Willibald Mach-Sallmow. Po II wojnie światowej w dawnym folwarku urządzono PGR, który następnie z Bieniczkami wszedł w skład KPGR Osowo.

Dwór

We wsi znajduje się dwór o powierzchni 458 m2 zbudowany w drugiej połowie XIX wieku. Jest to budynek parterowy, z neoklasycystycznym ryzalitem, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i lukarnami. Do dworu prowadzi aleja kasztanowców. Budynek obecnie jest wykorzystywany na cele mieszkalne. W sąsiedztwie znajduje się park dworski o powierzchni 2 ha założony w stylu angielskim z początku XIX wieku z cennym starodrzewem złożonym m.in. z lip, świerków, cisów i robinii akacjowej. Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



IES64.png
Autor opracowania: Maciej Burdzy