Dwór (Bieńczyce): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „{{Autor|” na „{{AutorP|”)
 
(Nie pokazano 5 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
 
{{Dwór infobox
 
{{Dwór infobox
|dwór_nazwa             = Dwór w Bieńczycach
+
|dwór_nazwa         = Dwór w Bieńczycach
|dwór_grafika     = Dwór Bieńczyce.jpeg
+
|dwór_grafika       = Dwór Bieńczyce.jpeg
 
|grafika_opis        =  
 
|grafika_opis        =  
 
|nazwa_niemiecka    =  
 
|nazwa_niemiecka    =  
 
 
|lokalizacja        = 72-209 Bieńczyce
 
|lokalizacja        = 72-209 Bieńczyce
 
|projektant          = nieznany
 
|projektant          = nieznany
Linia 11: Linia 10:
 
}}
 
}}
 
{{koordynaty|53.627742|15.301155}}
 
{{koordynaty|53.627742|15.301155}}
 
+
'''Dwór we wsi [[Bieńczyce]]''' – niem. ''Hochen Benz'' ([[Gmina Nowogard|gmina Nowogard]])
'''Dwór we wsi Bieńczyce''' – niem. ''Hochen Benz'' ([[Gmina Nowogard|gmina Nowogard]])
 
 
 
 
==Wieś==
 
==Wieś==
 
+
Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z [[1601]] roku. Było to dawne lenno rodziny von Dewitzów z [[Osowo (powiat goleniowski)|Osowa]]. Na początku [[XIX wiek]]u po śmierci Josepha Friedricha von Dewitza właścicielem majątku został Wilhelm von Kannenberg (tytuł szlachecki od [[1825]] roku). W [[1851]] roku majątek w [[Bienice|Bienicach]] wraz z Bieńczycami został podzielony na jego dwóch synów: Hermana (który przejął Bienice) i  Wilhelma Franza von Kannenberga. W tym czasie powstał folwark, który w [[1861]] roku przyjął nazwę Hochen Benz (potwierdzoną przez starostę von Bismarcka). W 1861 roku majątek obejmował 1452 morgi ziemi oraz 11 budynków mieszkalnych zamieszkałych przez 65 osób. Na początku [[XX wiek]]u majątek przeszedł na własność rodziny Mach-Sallmow . W [[1928]] roku właścicielem majątku liczącego 382 ha ziemi był Willibald Mach-Sallmow. Po II wojnie światowej w dawnym folwarku urządzono PGR, który następnie z [[Bieniczki|Bieniczkami]] wszedł w skład KPGR Osowo.
Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1601 roku. Było to dawne lenno rodziny von Dewitzów z Osowa. Na początku XIX wieku po śmierci Josepha Friedricha von Dewitza właścicielem majątku został Wilhelm von Kannenberg (tytuł szlachecki od 1825 roku). W 1851 roku majątek w Bienicach wraz z Bieńczycami został podzielony na jego dwóch synów : Hermana (który przejął Bienice) i  Wilhelma Franza von Kannenberga. W tym czasie powstał folwark, który w 1861 roku przyjął nazwę Hochen Benz (potwierdzoną przez starostę von Bismarcka). W 1861 roku majątek obejmował 1452 morgi ziemi oraz 11 budynków mieszkalnych zamieszkałych przez 65 osób. Na początku XX wieku majątek przeszedł na własność rodziny Mach-Sallmow . W 1928 roku właścicielem majątku liczącego 382 ha ziemi był Willibald Mach-Sallmow. Po II wojnie światowej w dawnym folwarku urządzono PGR, który następnie z Bieniczkami wszedł w skład KPGR Osowo.
 
 
 
 
==Dwór==
 
==Dwór==
 
+
We wsi znajduje się dwór o powierzchni 458 m2 zbudowany w drugiej połowie [[XIX wiek]]u. Jest to budynek parterowy, z neoklasycystycznym ryzalitem, założony na rzucie prostokąta,  kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i lukarnami. Do dworu prowadzi aleja kasztanowców.  Budynek obecnie jest wykorzystywany na cele mieszkalne. W sąsiedztwie znajduje się park dworski o powierzchni 2 ha założony w stylu angielskim z początku XIX wieku z cennym starodrzewem złożonym m.in. z lip, świerków, cisów i robinii akacjowej. Obiekt dostępny z zewnątrz.
We wsi znajduje się dwór o powierzchni 458 m2 zbudowany w drugiej połowie XIX wieku. Jest to budynek parterowy, z neoklasycystycznym ryzalitem, założony na rzucie prostokąta,  kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i lukarnami. Do dworu prowadzi aleja kasztanowców.  Budynek obecnie jest wykorzystywany na cele mieszkalne. W sąsiedztwie znajduje się park dworski o powierzchni 2 ha założony w stylu angielskim z początku XIX wieku z cennym starodrzewem złożonym m.in. z lip, świerków, cisów i robinii akacjowej. Obiekt dostępny z zewnątrz.
 
 
 
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
*Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.
+
* Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.
 
+
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
{{Autor|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
 
[[Kategoria:Bieńczyce]] [[Kategoria:Gmina Nowogard]] [[Kategoria:Powiat goleniowski]]
 
[[Kategoria:Bieńczyce]] [[Kategoria:Gmina Nowogard]] [[Kategoria:Powiat goleniowski]]
[[Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia]]
+
[[Kategoria:Pomeranica FB]]
 +
{{DEFAULTSORT:Bieńczyce}}

Aktualna wersja na dzień 14:01, 17 kwi 2014

Dwór w Bieńczycach
Dwór w Bieńczycach
Lokalizacja 72-209 Bieńczyce
Projektant nieznany
Data budowy 2 poł. XIX w.

Geolokalizacja: 53.627742,15.301155

Dwór we wsi Bieńczyce – niem. Hochen Benz (gmina Nowogard)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1601 roku. Było to dawne lenno rodziny von Dewitzów z Osowa. Na początku XIX wieku po śmierci Josepha Friedricha von Dewitza właścicielem majątku został Wilhelm von Kannenberg (tytuł szlachecki od 1825 roku). W 1851 roku majątek w Bienicach wraz z Bieńczycami został podzielony na jego dwóch synów: Hermana (który przejął Bienice) i Wilhelma Franza von Kannenberga. W tym czasie powstał folwark, który w 1861 roku przyjął nazwę Hochen Benz (potwierdzoną przez starostę von Bismarcka). W 1861 roku majątek obejmował 1452 morgi ziemi oraz 11 budynków mieszkalnych zamieszkałych przez 65 osób. Na początku XX wieku majątek przeszedł na własność rodziny Mach-Sallmow . W 1928 roku właścicielem majątku liczącego 382 ha ziemi był Willibald Mach-Sallmow. Po II wojnie światowej w dawnym folwarku urządzono PGR, który następnie z Bieniczkami wszedł w skład KPGR Osowo.

Dwór

We wsi znajduje się dwór o powierzchni 458 m2 zbudowany w drugiej połowie XIX wieku. Jest to budynek parterowy, z neoklasycystycznym ryzalitem, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i lukarnami. Do dworu prowadzi aleja kasztanowców. Budynek obecnie jest wykorzystywany na cele mieszkalne. W sąsiedztwie znajduje się park dworski o powierzchni 2 ha założony w stylu angielskim z początku XIX wieku z cennym starodrzewem złożonym m.in. z lip, świerków, cisów i robinii akacjowej. Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy