Dwór (Bieńczyce)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 12:54, 9 lip 2013 autorstwa Sidvicious (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę „mały|Dwór w Bieńczycach Dwór we wsi Bieńczyce – dawniej ''Hochen Benz'' (gmina Nowogard) Pierwsza historyczna wzmianka o miej...”)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Bieńczycach

Dwór we wsi Bieńczyce – dawniej Hochen Benz (gmina Nowogard)

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1601 roku. Było to dawne lenno rodziny von Dewitzów z Osowa. Na początku XIX wieku po śmierci Josepha Friedricha von Dewitza właścicielem majątku został Wilhelm von Kannenberg (tytuł szlachecki od 1825 roku). W 1851 roku majątek w Bienicach wraz z Bieńczycami został podzielony na jego dwóch synów : Hermana (który przejął Bienice) i Wilhelma Franza von Kannenberga. W tym czasie powstał folwark, który w 1861 roku przyjął nazwę Hochen Benz (potwierdzoną przez starostę von Bismarcka). W 1861 roku majątek obejmował 1452 morgi ziemi oraz 11 budynków mieszkalnych zamieszkałych przez 65 osób. Na początku XX wieku majątek przeszedł na własność rodziny Mach-Sallmow . W 1928 roku właścicielem majątku liczącego 382 ha ziemi był Willibald Mach-Sallmow. Po II wojnie światowej w dawnym folwarku urządzono PGR, który następnie z Bieniczkami wszedł w skład KPGR Osowo.

We wsi znajduje się dwór o powierzchni 458 m2 zbudowany w drugiej połowie XIX wieku. Jest to budynek parterowy, z neoklasycystycznym ryzalitem, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i lukarnami. Do dworu prowadzi aleja kasztanowców. Budynek obecnie jest wykorzystywany na cele mieszkalne. W sąsiedztwie znajduje się park dworski o powierzchni 2 ha założony w stylu angielskim z początku XIX wieku z cennym starodrzewem złożonym m.in. z lip, świerków, cisów i robinii akacjowej. Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie


IES64.png
Autor opracowania: Maciej Burdzy