Dwór zarządcy (Rekowo, powiat kamieński)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 13:42, 2 mar 2018 autorstwa Sylwia Wesołowska (dyskusja | edycje) (→‎Bibliografia)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór zarządcy majątku w Rekowie
Dwór zarządcy majątku w Rekowie
Lokalizacja 72-403 Rekowo
Projektant nieznany
Data budowy XIX/XX w.

Geolokalizacja: 53.888786,14.790552

Dwór zarządcy majątku w Rekowie (niem. Reckow, gmina Kamień Pomorski)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1321 roku. W 1400 roku właścicielem wsi był Heinrich von Köller. W rękach rodziny von Köllerów miejscowość pozostała do 1945 roku.

W średniowieczu w Rekowie istniał zamek, który w XVII wieku stracił na znaczeniu, a w XIX wieku już nie istniał.

W 1628 roku we wsi było 5 zagrodników, 2 owczarnie, młyn i karczma. W 1717 roku miejscowość była podzielona na 5 części lennych, w których łącznie było 4 chłopów, 4 półchłopów i 11 zagrodników. W 1780 roku we wsi zamieszkanej przez 5 chłopów, 2 półchłopów, 13 zagrodników, sołtysa, kowala i leśniczego znajdował się folwark (Gut) oraz 3 owczarnie, młyn wodny i tartak.

W 1825 roku powstał folwark pomocniczy Łysom (Ludwigshof). W 1892 roku majątek administrowany przez Freifera von Gillerna obejmował 746 ha ziemi i hodowlę złożoną z 22 koni, 1280 sztuk owiec i 64 sztuk trzody chlewnej.

W latach 1905-1929 administratorem folwarku był Max Lutze. W 1939 roku dzierżawcą majątku, obejmującego 593 ha ziemi i hodowlę 31 koni, 570 owiec, 55 sztuk bydła i 130 sztuk trzody chlewnej, był Richard von Flemming. W 1939 roku we wsi było 6 zagród chłopskich z łącznym areałem 123 ha ziemi.

Po II wojnie światowej na terenie dawnego majątku utworzono PGR, który wszedł w skład PGR w Dobropolu, a później w skład PGR w Wolinie. Obecnie dawny folwark należy do prywatnego właściciela.

Dwór

We wsi znajduje się bezstylowy budynek w kształcie dworskiej rezydencji. Właściwy dwór został rozebrany po II wojnie światowej. Nie wiadomo jakie było przeznaczenie tego budynku (być może był siedzibą zarządcy lub dzierżawcy). Jest to budynek w stanie postępującej ruiny, zbudowany najprawdopodobniej na przełomie XIX i XX wieku. Jest to obiekt dwukondygnacyjny, założony na rzucie prostokąta, kryty wysokim dachem dwuspadowym z naczółkami.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy