Edwin Walter: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
Linia 40: Linia 40:
 
[[Kategoria:Dziennikarze prasowi]]
 
[[Kategoria:Dziennikarze prasowi]]
 
[[Kategoria:Publicyści]]
 
[[Kategoria:Publicyści]]
 +
[[Kategoria:Wyróżnieni Odznaką Honorową Gryfa Pomorskiego]]
 
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym]]
 
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym]]

Aktualna wersja na dzień 17:25, 28 sty 2020

Edwin Walter (1932-2000) – dziennikarz, publicysta

Edwin Walter w karykaturze Edmunda Mańczaka

Życiorys

Edwin Ryszard Walter urodził się 1 listopada 1932 roku w Stryju. Był synem urzędnika państwowego Antoniego Waltera, poległego w kampanii wrześniowej. Dzieciństwo spędził na Kresach. W 1945 roku wraz z matką i bratem został przesiedlony do Kwidzyna. Tu skończył szkołę średnią. Pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej w Olszanicy. Podjął studia filologiczne na Uniwersytecie Warszawskim, skąd przeniósł się do Wrocławia. Tam w 1960 roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał magisterium.

Później wyjechał do Szczecina. Od 1964 roku rozpoczął pracę jako dziennikarz i publicysta. Pracował m.in. w szczecińskiej oświacie i krótko w Ośrodku Telewizyjnym. Od 1966 roku związany był z redakcją „Głosu Szczecińskiego”. Przez kilka lat kierował działem łączności z czytelnikami. Pisał m.in. o problemach budownictwa mieszkaniowego, ale jego prawdziwą pasją stały się losy Polaków na Kresach przedwojennej Rzeczypospolitej i tzw. Ziemiach Odzyskanych, które publikował na łamach magazynowego wydania „Głosu”. Mimo przejścia w 1995 roku na emeryturę, nadal utrzymywał ścisłe kontakty z redakcją gazety. Rozpoczął pisanie ksiązki Galicyjski brulion, której nie ukończył. Od 1964 roku datowała się jego współpraca z 12 Dywizją Zmechanizowaną. Aktywnie działał w Klubie Publicystów Wojskowo-Obronnych. W latach 1996-2000 członek zarządu szczecińskiego oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy RP.

Zmarł 4 września 2000 roku w Szczecinie. Pochowany 7 września na Cmentarzu Centralnym (kw. 104-11-17).

Artykuły w prasie (wybór)

  • 1970Droga życia, „Głos Szczeciński” 1970 nr 56, s. 1
  • 1985Wojskowi korespondenci, „Dwunasta Zmechanizowana” (gazeta specjalna 12 Dywizji Zmechanizowanej im. Armii Ludowej) z dn. 15 marca 1985, s. 6
  • 1988W zgodzie z opinią radnych. Nowa filozofia planowania przestrzennego, „Głos Szczeciński” 1988 nr 10, s. 3
  • 1988Mieszkaniówka 1988 r. Projekt planu, „Głos Szczeciński” 1988 nr 14, s. 5



Nagrody i wyróżnienia

  • 1975 - nagroda ministra obrony narodowej za propagowanie problematyki wojskowo-obronnej
  • nagrody Klubu Publicystyki Wojskowo-Obronnej SDP (w tym II stopnia)



Odznaczenia

  • 1975 - Medal „Za Zasługi dla 12 Dywizji Zmechanizowanej im. Armii Ludowej"
  • 1975Medal XXX-lecia „Gryf Pomorski”
  • 1982 - Złoty Krzyż Zasługi
  • Medal XXX-lecia „Gryf Pomorski"
  • Złoty medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju"
  • Złota odznaka „Zasłużony dla Budownictwa"



Bibliografia

  • Słowem i piórem. 50 lat dziennikarstwa na Pomorzu Zachodnim (pod red. Tadeusza Białeckiego), SDRP, Szczecin 1996



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz