Elżbieta Pomorska

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 15:17, 6 lut 2017 autorstwa Sylwia Wesołowska (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Elżbieta pomorska |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja=Królowa Czech, cesarzowa rzymska |urodziny_data= ca.1347 |urodziny_miejsce...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta pomorska
Królowa Czech, cesarzowa rzymska
Data urodzenia ca.1347
Data śmierci 14 luty 1393
Miejsce śmierci Hradec Kralove
Miejsce spoczynku Katedra św. Wita w Pradze
Narodowość pomorska


Elżbieta pomorska (Eliška/Alžběta Pomořanská, ok.1347-1393) - Królowa Czech, cesarzowa rzymska

Życiorys:

Nie jest znana dokładna data i miejsce urodzenia Elżbiety pomorskiej, córki Bogusława V i Elżbiety, córki króla Polski Kazimierza Wielkiego. Przyjmuje się, iż przyszła na świat około roku 1347. Była starszą siostrą Kazimierza (Kaźka) słupskiego. Po śmierci matki, Elżbiety Kazimierzówny (1361) wraz z bratem, Kaźkiem słupskim wychowywała się na dworze w Krakowie.

Ślub z Karolem IV Luksemburskim:

21 maja 1363 roku w Krakowie Elżbieta została wydana za mąż za króla Czech i cesarza rzymskiego, Karola IV. Była jego czwartą żoną. Opis uroczystości ślubnych przedstawił prawie dwa wieki później pomorski kronikarz, Tomasz Kantzow: Przybyli tedy: cesarz Karol - pan młody, Ludwik, król węgierski; Piotr, król Cypru; Otto, margrabia brandenburski i książę Bawarii; Siemowit, książę mazowiecki; Bolesław, książę świdnicki; Władysław, książę opolski; jako i król duński Waldemar wodą przybył na Pomorze, a książęta pomorscy wspaniale go przyjęli i przez kraj swój godnie przeprawili. Ojciec zaś oblubienicy i biskup kamieński Jan, książę saski, współ z nim ruszyli, za towarzyszy mu będąc. Książę Barnim szczeciński natomiast, jako że przez wiek swój sam jechać nie mógł, posłał w zastępstwie swoim hrabiego Ulryka z Fürstenbergu z sutymi darami. Podobnie uczynili też pomorscy książęta Barnim i Warcisław, stryjowie oblubienicy, którzy z racji ochrony kraju pozostali w domu. Poza tym był na królewskim dworze brat oblubienicy, książę Kazimierz, takoż i poselstwa licznych królów oraz książąt, a zaślubiny wyprawił król polski z przepychem wspaniałym, wiano zaś wyniosło sto tysięcy węgierskich guldenów, z czego część większą zapłacił król polski.

Historycy uważają jednak, iż Tomasz Kantzow najpewniej połączył dwa różne wydarzenia: ślub Elżbiety w roku 1363 i zjazd monarchów w Krakowie w 1364.

18 czerwca 1363 roku Elżbieta została koronowana w Pradze na królową Czech.

1 listopada 1368 roku w Rzymie została koronowana przez papieża Urbana V na cesarzową rzymską.

Oddana mężowi, chętnie towarzyszyła mu w licznych podróżach, do polityki się nie wtrącała, wspierała swego brata Kazimierza.

Dzieci:

Karol i Elżbieta mieli czterech synów i dwie córki:

  • Anna (1366 - 1394), żona Ryszarda II Plantageneta, króla angielskiego,
  • Zygmunt (1368 - 1437), cesarz rzymski, król węgierski, czeski oraz margrabia brandenburski.
  • Jan (1370 - 1396), książę zgorzelecki
  • Karol (1372 -1373),
  • Małgorzata (1373 - 1410), żona Jana III Hohenzollerna, burgrabiego norymberskiego,
  • Henryk (1377 - 1378)

Ostatnie lata życia:

Po śmierci cesarza Karola IV, 29 listopada 1378 r., Elżbieta opuściła dwór w Pradze.

Przeżyła męża o 15 lat. Zmarła 14 lutego 1393 r. na zamku w Hradec Kralove w opinii świętości, została pochowana u boku męża w katedrze św. Wita w Pradze.

Literatura:





Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Joanna Kościelna