Gustav Adolf Pompe: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 22: Linia 22:
 
Uczęszczał do [[gimnazjum Mariackie|Gimnazjum Mariackiego]] w Szczecinie, gdzie jego nauczycielami byli m.in. [[Carl Loewe]] i [[Ludwig Giesebrecht]]. Studiował teologie i filologię w Halle, gdzie w latach [[1849]]–[[1854]] wstapił tam do znanego towarzystwa chrześcijańskiego Hallenser Wingolf-Verbindung i wkrótce zyskał urobiony od swego nazwiska przydomek "Pompejaner".  
 
Uczęszczał do [[gimnazjum Mariackie|Gimnazjum Mariackiego]] w Szczecinie, gdzie jego nauczycielami byli m.in. [[Carl Loewe]] i [[Ludwig Giesebrecht]]. Studiował teologie i filologię w Halle, gdzie w latach [[1849]]–[[1854]] wstapił tam do znanego towarzystwa chrześcijańskiego Hallenser Wingolf-Verbindung i wkrótce zyskał urobiony od swego nazwiska przydomek "Pompejaner".  
  
W [[1855]] roku został nauczycielem w Dreźnie, rok później powrócił na Pomorze i od Wielkanocy [[1856]] roku do jesieni [[1861]] roku był nauczycielem w ''Städtischen Friedrich-Wilhelms-Gymnasium'' w [[Gryfice|Gryficach]] (niem. ''Greifenberg''). W 1861 roku został ordynowany na pierwszego pastora w [[Łobez|Łobzie]] (niem. ''Labes''), a w [[1872]] roku zyskał urząd superintendenta kościelnego w [[Lębork]]u. Jako superintendent został powołany w [[1883]] roku na ten urząd w Demmin, gdzie mieszkał do końca życia. Był żonaty z Anną z domu Butterlin pochodzącą ze Świebodzina (niem. ''Schiebus'').
+
W [[1855]] roku został nauczycielem w Dreźnie, rok później powrócił na Pomorze i od Wielkanocy [[1856]] roku do jesieni [[1861]] roku był nauczycielem w ''Städtischen Friedrich-Wilhelms-Gymnasium'' w [[Gryfice|Gryficach]] (niem. ''Greifenberg''). W 1861 roku został ordynowany na pierwszego pastora w [[Łobez|Łobzie]] (niem. ''Labes''), a w [[1872]] roku zyskał urząd superintendenta kościelnego w [[Lębork]]u. Jako superintendent został powołany w [[1883]] roku na ten urząd w Demmin, gdzie mieszkał do końca życia. Był żonaty z Anną z domu Butterlin pochodzącą ze Świebodzina (niem. ''Schwiebus'').
  
 
Powstanie "Pommernlied", zbioru silnie wykorzystującego tradycję etnograficzną Pomorza, związane jest z okresem pobytu poety w Halle, gdzie odczuwał nostalgię za rodzinnymi stronami. W marcu [[1852]] roku przesłał Pompe tekst swoich poezji matce, mieszkającej w Szczecinie. Tekst był opatrzony tytułem "Heimat"  i powstał dla współziomka, który pragnąłby zaśpiewać pomorską pieśń. Poezja została wzięta, jak i melodia – z uczuć i natury, co typowe było dla okresu romantyzmu. Tematem melodii jest szczególnie wówczas lubiana i znana właśnie na Pomorzu  pieśń "Freiheit, die ich meine"  z tekstem autorstwa poety Maxa von Schenkendorfa ([[1783]]–[[1817]]) i  muzyką Karla Groosa ([[1789]]–[[1861]]). Jak mówił sam Pompe, pieśń ta jest chętnie śpiewana  zwłaszcza w kręgach przyjacielskich, dodaje odwagi i patriotycznego nastroju.  
 
Powstanie "Pommernlied", zbioru silnie wykorzystującego tradycję etnograficzną Pomorza, związane jest z okresem pobytu poety w Halle, gdzie odczuwał nostalgię za rodzinnymi stronami. W marcu [[1852]] roku przesłał Pompe tekst swoich poezji matce, mieszkającej w Szczecinie. Tekst był opatrzony tytułem "Heimat"  i powstał dla współziomka, który pragnąłby zaśpiewać pomorską pieśń. Poezja została wzięta, jak i melodia – z uczuć i natury, co typowe było dla okresu romantyzmu. Tematem melodii jest szczególnie wówczas lubiana i znana właśnie na Pomorzu  pieśń "Freiheit, die ich meine"  z tekstem autorstwa poety Maxa von Schenkendorfa ([[1783]]–[[1817]]) i  muzyką Karla Groosa ([[1789]]–[[1861]]). Jak mówił sam Pompe, pieśń ta jest chętnie śpiewana  zwłaszcza w kręgach przyjacielskich, dodaje odwagi i patriotycznego nastroju.  

Wersja z 11:06, 16 paź 2013

Gustav Adolf Pompe
poeta, teolog, nauczyciel
brak zdjecia
G. A. Pompe, jako student w Halle, 1849.
Data urodzenia 12 stycznia 1831
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 23 grudnia 1899
Miejsce śmierci Demmin
Miejsce spoczynku Demminer Friedhof
Narodowość niemiecka


Gustav Adolf Pompe (1831–1899) – duchowny ewangelicki, teolog, poeta, nauczyciel w gimnazjum w Gryficach, proboszcz w Łobzie. Autor znanego w Niemczech regionalnego cyklu poetyckiego pt. "Pommernlied".

Życiorys

Urodził się 12 stycznia 1831 roku w Szczecinie, w rodzinie Christiana Friedricha Pompe i Henrietty Wilhelminy z domu Ackermann. Uczęszczał do Gimnazjum Mariackiego w Szczecinie, gdzie jego nauczycielami byli m.in. Carl Loewe i Ludwig Giesebrecht. Studiował teologie i filologię w Halle, gdzie w latach 18491854 wstapił tam do znanego towarzystwa chrześcijańskiego Hallenser Wingolf-Verbindung i wkrótce zyskał urobiony od swego nazwiska przydomek "Pompejaner".

W 1855 roku został nauczycielem w Dreźnie, rok później powrócił na Pomorze i od Wielkanocy 1856 roku do jesieni 1861 roku był nauczycielem w Städtischen Friedrich-Wilhelms-Gymnasium w Gryficach (niem. Greifenberg). W 1861 roku został ordynowany na pierwszego pastora w Łobzie (niem. Labes), a w 1872 roku zyskał urząd superintendenta kościelnego w Lęborku. Jako superintendent został powołany w 1883 roku na ten urząd w Demmin, gdzie mieszkał do końca życia. Był żonaty z Anną z domu Butterlin pochodzącą ze Świebodzina (niem. Schwiebus).

Powstanie "Pommernlied", zbioru silnie wykorzystującego tradycję etnograficzną Pomorza, związane jest z okresem pobytu poety w Halle, gdzie odczuwał nostalgię za rodzinnymi stronami. W marcu 1852 roku przesłał Pompe tekst swoich poezji matce, mieszkającej w Szczecinie. Tekst był opatrzony tytułem "Heimat" i powstał dla współziomka, który pragnąłby zaśpiewać pomorską pieśń. Poezja została wzięta, jak i melodia – z uczuć i natury, co typowe było dla okresu romantyzmu. Tematem melodii jest szczególnie wówczas lubiana i znana właśnie na Pomorzu pieśń "Freiheit, die ich meine" z tekstem autorstwa poety Maxa von Schenkendorfa (17831817) i muzyką Karla Groosa (17891861). Jak mówił sam Pompe, pieśń ta jest chętnie śpiewana zwłaszcza w kręgach przyjacielskich, dodaje odwagi i patriotycznego nastroju.

Zbiór "Pommernlied" zyskał dużą popularność wśród czytelników i był - zgodnie z intencjami autora - kojarzony z atmosferą regionalizmu i patriotyzmu. Oprócz swojego najsłynniejszego dzieła ("Pommernlied") Pompe napisał jeszcze ok. 50 wierszy.

Bibliografia

  • Baatz, Fritz. Adolf Pompe. Dichter des "Pommernliedes" "Wenn in stiller Stunde...". "Beiträge zur Greifenberg-Treptower Geschichte". H. 15 (1992), s. 15-18.
  • Besch, Rudolf. Die Pommernhymne. Ihr Dichter und ihre Entstehung. "Unser Pommerland". H 2 (1927), s. 41-43.
  • Wend,Eckhard. Stettiner Lebensbilder, Köln – Weimar – Wien, 2004, s.364-365.



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Kral