Gustav Adolf Pompe: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "'''Gustav Adolf Pompe''' (ur. 12 stycznia 1831 w Szczecinie – zm. 23 grudnia 1899 w Demmin) – duchowny ewangelicki, teolog, poeta, nauczyciel w gimnazjum w Gryficac...")
 
 
(Nie pokazano 19 wersji utworzonych przez 4 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
'''Gustav Adolf Pompe'''  (ur. 12 stycznia 1831 w Szczecinie – zm. 23 grudnia 1899 w Demmin) – duchowny ewangelicki, teolog, poeta, nauczyciel w gimnazjum w Gryficach, proboszcz w Łobzie. Autor znanego w Niemczech regionalnego cyklu poetyckiego pt. Pommernlied (Pieśń Pomorza). Syn Christiana Friedricha Pompe i Henrietty Wilhelminy z domu Ackermann.  
+
__NOTOC__
 +
{{Osoba infobox
 +
|osoba=Gustav Adolf Pompe
 +
|grafika_osoba=Gustav Adolf Pompe.jpg
 +
|grafika_opis=G. A. Pompe, jako student w Halle, 1849.
 +
|funkcja=poeta, teolog, nauczyciel
 +
|urodziny_data=[[12 stycznia]] [[1831]]
 +
|urodziny_miejsce=Szczecin
 +
|smierc_data=[[23 grudnia]] [[1889]]
 +
|smierc_miejsce=Demmin
 +
|miejsce_spoczynku=Demminer Friedhof
 +
|lokalizacja_grobu=
 +
|lata_dzialalnosci=
 +
|tytuly=
 +
|narodowosc=niemiecka
 +
|pseudonim=
 +
|lokalizacja_grobu=
 +
}}'''Gustav Adolf Pompe (1831–1889)''' – duchowny ewangelicki, teolog, poeta, nauczyciel w gimnazjum w [[Gryfice|Gryficach]], proboszcz w [[Łobez|Łobzie]]. Autor znanego w Niemczech regionalnego cyklu poetyckiego pt. "Pommernlied".  
 +
==Życiorys==
 +
Urodził się [[12 stycznia]] [[1831]] roku w [[Szczecin]]ie, w rodzinie Christiana Friedricha Pompe i Henrietty Wilhelminy z domu Ackermann
 +
Uczęszczał do [[gimnazjum Mariackie|Gimnazjum Mariackiego]] w Szczecinie, gdzie jego nauczycielami byli m.in. [[Carl Loewe]] i [[Ludwig Giesebrecht]]. Studiował teologie i filologię w Halle, gdzie w latach [[1849]]–[[1854]] wstapił tam do znanego towarzystwa chrześcijańskiego Hallenser Wingolf-Verbindung i wkrótce zyskał urobiony od swego nazwiska przydomek "Pompejaner".  
  
Uczęszczał do [[gimnazjum Mariackie|Gimnazjum Mariackiego]] w Szczecinie, gdzie jego nauczycielami byli m.in. [[Carl Loewe]] i [[Ludwig Giesebrecht]]. Na studia wyjechał do Halle, gdzie w latach 1849 – 1854 zgłębiał teologię i filologię. W Halle został członkiem znanego towarzystwa chrześcijańskiego Hallenser Wingolf-Verbindung i wkrótce zyskał urobiony od swego nazwiska przydomek ''Pompejaner'' (''Pompejańczyk'').  
+
W [[1855]] roku został nauczycielem w Dreźnie, rok później powrócił na Pomorze i od Wielkanocy [[1856]] roku do jesieni [[1861]] roku był nauczycielem w ''Städtischen Friedrich-Wilhelms-Gymnasium'' w [[Gryfice|Gryficach]] (niem. ''Greifenberg''). W 1861 roku został ordynowany na pierwszego pastora w [[Łobez|Łobzie]] (niem. ''Labes''), a w [[1872]] roku zyskał urząd superintendenta kościelnego w [[Lębork]]u. Jako superintendent został powołany w [[1883]] roku na ten urząd w Demmin, gdzie mieszkał do końca życia. Był żonaty z pochodzącą ze Świebodzina (niem. ''Schwiebus'') Anną z domu Butterlin.  
  
Od 1855 został nauczycielem w Dreźnie, rok później powrócił na Pomorze i został proboszczem w [[Gryfice|Gryficach]] (Greifenberg). Od 1861 został ordynowany na pierwszego pastora w [[Łobez|Łobzie]] (Labes), a od 1872 zyskał rangę superintendenta kościelnego w Lęborku. Jako superintendent został powołany w 1883 na ten urząd w Demmin, gdzie mieszkał do końca życia.  
+
Powstanie "Pommernlied", zbioru silnie wykorzystującego tradycję etnograficzną Pomorza, związane jest z okresem pobytu poety w Halle, gdzie odczuwał nostalgię za rodzinnymi stronami. W marcu [[1852]] roku przesłał Pompe tekst swoich poezji matce, mieszkającej w Szczecinie. Tekst był opatrzony tytułem "Heimat"  i powstał dla współziomka, który pragnąłby zaśpiewać pomorską pieśń. Poezja została wzięta, jak i melodia – z uczuć i natury, co typowe było dla okresu romantyzmu. Tematem melodii jest szczególnie wówczas lubiana i znana właśnie na Pomorzu  pieśń "Freiheit, die ich meine"  z tekstem autorstwa poety Maxa von Schenkendorfa ([[1783]]–[[1817]]) i  muzyką Karla Groosa ([[1789]]–[[1861]]). Jak mówił sam Pompe, pieśń ta jest chętnie śpiewana  zwłaszcza w kręgach przyjacielskich, dodaje odwagi i patriotycznego nastroju.  
  
Powstanie ''Pommernlied'', zbioru silnie związanego z tradycją folkloru Pomorza jest związane z okresem pobytu poety w Halle, gdzie odczuwał nostalgię za rodzinnymi stronami. Już w 1850 przesłał Pompe tekst swoich poezji listem do swojej matki, mieszkającej w Szczecinie. Tekst był opatrzony tytułem Heimat (Ojczyzna) i powstał dla współziomka, który pragnąłby zaśpiewać pomorską pieśń. Poezja została wzięta, jak melodia – z uczuć i natury, co typowe dla okresu romantyzmu. Tematem dla melodii jest szczególnie wówczas lubiana i znana właśnie na Pomorzu  pieśń ''Freiheit, die ich meine''  z tekstem autorstwa poety Maxa von Schenkendorfa (1783 – 1817) i  muzyką Karla Groosa (1789 – 1861). Jak mówił sam Pompe, pieśń ta jest chętnie śpiewana  zwłaszcza w kręgach przyjacielskich, dodaje odwagi i patriotycznego nastroju.  
+
Zbiór "Pommernlied" zyskał dużą popularność wśród czytelników i był - zgodnie z intencjami autora - kojarzony z atmosferą regionalizmu i patriotyzmu. Oprócz swojego najsłynniejszego dzieła ("Pommernlied") Pompe napisał jeszcze ok. 50 wierszy.
  
Oprócz swojego najsłynniejszego dzieła (''Pommernlied'') napisał jeszcze ok. 50 wierszy.  
+
==Bibliografia==
 +
* Baatz, Fritz. Adolf Pompe. Dichter des "Pommernliedes" "Wenn in stiller Stunde...". "Beiträge zur Greifenberg-Treptower Geschichte". H. 15 (1992), s. 15-18.
 +
* Besch, Rudolf. Die Pommernhymne. Ihr Dichter und ihre Entstehung. "Unser Pommerland". H 2 (1927), s. 41-43.
 +
* Bloth, Hugo Gotthard. Das Pommernlied und sein historischer Hintergrund. "Baltische Studien". Bd. 63 (1977), s. 18-33.
 +
* Wend, Eckhard. Stettiner Lebensbilder, Köln – Weimar – Wien, 2004, s.364-365.
  
[[Kategoria: Duchowni ewangeliccy]]
+
 
[[Kategoria: Poeci]]
+
{{autorP|[[Użytkownik:Konzerthaus|Wojciech Kral]]}}
 +
 
 +
{{DEFAULTSORT: Pompe, Gustav Adolf}}
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Duchowni ewangeliccy]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Poeci]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 +
[[Kategoria:Gryfice]]
 +
[[Kategoria:Łobez]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica FB]]

Aktualna wersja na dzień 10:47, 20 mar 2017

Gustav Adolf Pompe
poeta, teolog, nauczyciel
brak zdjecia
G. A. Pompe, jako student w Halle, 1849.
Data urodzenia 12 stycznia 1831
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 23 grudnia 1889
Miejsce śmierci Demmin
Miejsce spoczynku Demminer Friedhof
Narodowość niemiecka

Gustav Adolf Pompe (1831–1889) – duchowny ewangelicki, teolog, poeta, nauczyciel w gimnazjum w Gryficach, proboszcz w Łobzie. Autor znanego w Niemczech regionalnego cyklu poetyckiego pt. "Pommernlied".

Życiorys

Urodził się 12 stycznia 1831 roku w Szczecinie, w rodzinie Christiana Friedricha Pompe i Henrietty Wilhelminy z domu Ackermann. Uczęszczał do Gimnazjum Mariackiego w Szczecinie, gdzie jego nauczycielami byli m.in. Carl Loewe i Ludwig Giesebrecht. Studiował teologie i filologię w Halle, gdzie w latach 18491854 wstapił tam do znanego towarzystwa chrześcijańskiego Hallenser Wingolf-Verbindung i wkrótce zyskał urobiony od swego nazwiska przydomek "Pompejaner".

W 1855 roku został nauczycielem w Dreźnie, rok później powrócił na Pomorze i od Wielkanocy 1856 roku do jesieni 1861 roku był nauczycielem w Städtischen Friedrich-Wilhelms-Gymnasium w Gryficach (niem. Greifenberg). W 1861 roku został ordynowany na pierwszego pastora w Łobzie (niem. Labes), a w 1872 roku zyskał urząd superintendenta kościelnego w Lęborku. Jako superintendent został powołany w 1883 roku na ten urząd w Demmin, gdzie mieszkał do końca życia. Był żonaty z pochodzącą ze Świebodzina (niem. Schwiebus) Anną z domu Butterlin.

Powstanie "Pommernlied", zbioru silnie wykorzystującego tradycję etnograficzną Pomorza, związane jest z okresem pobytu poety w Halle, gdzie odczuwał nostalgię za rodzinnymi stronami. W marcu 1852 roku przesłał Pompe tekst swoich poezji matce, mieszkającej w Szczecinie. Tekst był opatrzony tytułem "Heimat" i powstał dla współziomka, który pragnąłby zaśpiewać pomorską pieśń. Poezja została wzięta, jak i melodia – z uczuć i natury, co typowe było dla okresu romantyzmu. Tematem melodii jest szczególnie wówczas lubiana i znana właśnie na Pomorzu pieśń "Freiheit, die ich meine" z tekstem autorstwa poety Maxa von Schenkendorfa (17831817) i muzyką Karla Groosa (17891861). Jak mówił sam Pompe, pieśń ta jest chętnie śpiewana zwłaszcza w kręgach przyjacielskich, dodaje odwagi i patriotycznego nastroju.

Zbiór "Pommernlied" zyskał dużą popularność wśród czytelników i był - zgodnie z intencjami autora - kojarzony z atmosferą regionalizmu i patriotyzmu. Oprócz swojego najsłynniejszego dzieła ("Pommernlied") Pompe napisał jeszcze ok. 50 wierszy.

Bibliografia

  • Baatz, Fritz. Adolf Pompe. Dichter des "Pommernliedes" "Wenn in stiller Stunde...". "Beiträge zur Greifenberg-Treptower Geschichte". H. 15 (1992), s. 15-18.
  • Besch, Rudolf. Die Pommernhymne. Ihr Dichter und ihre Entstehung. "Unser Pommerland". H 2 (1927), s. 41-43.
  • Bloth, Hugo Gotthard. Das Pommernlied und sein historischer Hintergrund. "Baltische Studien". Bd. 63 (1977), s. 18-33.
  • Wend, Eckhard. Stettiner Lebensbilder, Köln – Weimar – Wien, 2004, s.364-365.




Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Wojciech Kral