Henryk Lotar: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 8: Linia 8:
 
   
 
   
 
Zmarł [[5 listopada]] [[1979]] roku. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Cieszyńskiej w Bielsku-Białej.
 
Zmarł [[5 listopada]] [[1979]] roku. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Cieszyńskiej w Bielsku-Białej.
 
=== Okres szczeciński ===
 
W 1946 roku przyjechał do Szczecina, gdzie objął stanowisko reżysera w Teatrze Polskim.
 
  
 
== Twórczość teatralna (Szczecin) ==
 
== Twórczość teatralna (Szczecin) ==

Wersja z 10:58, 14 maj 2012

Henryk Lotar (1901-1979) – reżyser i aktor teatralny

Życiorys

Henryk Lotar (właśc. Henryk Luft-Lotar) urodził się 30 sierpnia 1901 we Lwowie w rodzinie żydowskiej. W latach 1923-1925 kształcił się w prywatnej szkole dramatycznej Franciszka Frączkowskiego przy konserwatorium lwowskim. Jako aktor i reżyser zadebiutował na scenie Teatru Reduta w Rzeszowie. W 1926 roku grał w teatrze objazdowym. W 1927 roku został aktorem i inspicjentem w Warszawskim Żydowskim Teatrze Artystycznym (Warszawe Idiszer Kunstteater - WIKT), kierowanym przez Idę Kamińską i Zbigniewa Turkowa. W 1928 roku powrócił do rodzinnego Lwowa. Początkowo został reżyserem w amatorskim studiu robotniczym „Maski”, a od 1936 prowadził zespół dramatyczny przy Towarzystwie Literacko-Artystycznym.

Do wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej pracował jako reżyser i asystent reżysera w radzieckim Teatrze „Goset” we Lwowie. Później wyjechał do Kijowa. Tam kierował kółkiem dramatycznym w Pałacu Pionierów. W 1942 roku pracował jako robotnik w Uzbeckim Teatrze ZSRR. W 1944 roku objął kierownictwo artystyczne teatru przy Związku Patriotów Polskich. Był również reżyserem i aktorem. W 1945 roku powrócił do Lwowa. Został reżyserem i aktorem Teatru „Miniatury”, z którym w 1946 roku przyjechał do Szczecina. W 1948 roku zdał eksternistyczny egzamin reżyserski. Reżyserował w teatrach w Bielsku-Białej, Jeleniej Górze, Grudziądzu, Rzeszowie, Kaliszu, Gnieźnie i w Częstochowie. W 1968 roku wyemigrował z Polski.

Zmarł 5 listopada 1979 roku. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Cieszyńskiej w Bielsku-Białej.

Twórczość teatralna (Szczecin)

Tytuł Autor Forma twórczości Teatr Data premiery
Na falach Odry program składany reżyseria, scenariusz Komedia Muzyczna 1 września 1946
Mąż pognębiony Molière reżyseria Komedia Muzyczna 20 marca 1947
Przyjaciel nadejdzie wieczorem Jacques Companeez, Yvan Noe reżyseria Teatr Polski 31 stycznia 1948
Mąż i żona Aleksander Fredro reżyseria Teatr Polski 2 marca 1948
Widowisko Sartre`owskie Jean-Paul Sartre reżyseria Teatr Polski 5 maja 1948
Pani prezesowa Maurice Hennequin, Pierre Veber reżyseria Teatr Polski 12 czerwca 1948
Sprawa Moniki Maria Morozowicz-Szczepkowska reżyseria Teatr Polski 30 czerwca 1948
Strzały na ulicy Długiej Anna Świrszczyńska reżyseria Teatr Polski 2 października 1948
Niewinni winowajcy Aleksander Ostrowski reżyseria Teatr Polski 29 października 1948
Roztwór profesora Pytla Bruno Winawer reżyseria Teatr Polski 4 grudnia 1948
Rzymska kurtyzana Marin Drżić reżyseria Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 8 stycznia 1959
Maskarada Michał Lermontow reżyseria Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 10 marca 1959
Madame Sans-Gene Victorien Sardou reżyseria Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 3 czerwca 1959
Dorina Jean Gilbert reżyseria i inscenizacja Operetka Szczecińska 21 grudnia 1959
Nie jesteśmy aniołami Klara Feher reżyseria Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 30 stycznia 1960
Kwiat Hawai Paul Ábrahám reżyseria Operetka Szczecińska 18 maja 1960
Zamek na Czorsztynie, czyli „Benvenuto” Karol Kurpiński reżyseria Operetka Szczecińska 18 marca 1961

Źródła

Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina Suplement 1 (pod red. tadeusza Białeckiego, autor hasła Ryszard Markow), Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2003
  • Jacek Proszyk, Cmentarz żydowski w Bielsku-Białej (seria: Biblioteka Bielska-Białej), Urząd Miejski w Bielsku-Białej, Bielsko-Biała 2002
  • Teatry dramatyczne w Szczecinie (pod red. Danuty Piotrowskiej), Wyd. Artystyczno-Graficzne RSW „Prasa”, Poznań 1965

Inne

  • Strona internetowa Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie