Henryk Nardy: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 74: Linia 74:
 
<gallery widths=330 heights= 250 perrow=3>
 
<gallery widths=330 heights= 250 perrow=3>
 
Plik:Nardy_Henryk02a.jpg|
 
Plik:Nardy_Henryk02a.jpg|
Plik:Nardy_Henryk03a.jpg|Pierwszy od lewej dyrektor „Miastoprojektu”, Kazimierz Czerwiński
+
Plik:Nardy_Henryk03a.jpg|Pierwszy od lewej: dyrektor szczecińskiego „Miastoprojektu”, Kazimierz Czerwiński
 
Plik:Nardy_Henryk04a.jpg|Henryk Nardy z rodziną. Stoją: wnuk Arnold i wnuczka Olga. Siedzą: synowa Jolanta, syn Ryszard, żona Blandyna i głowa rodu - Henryk (wrzesień 2006)
 
Plik:Nardy_Henryk04a.jpg|Henryk Nardy z rodziną. Stoją: wnuk Arnold i wnuczka Olga. Siedzą: synowa Jolanta, syn Ryszard, żona Blandyna i głowa rodu - Henryk (wrzesień 2006)
 
</gallery>
 
</gallery>

Wersja z 23:40, 28 cze 2016

Henryk Nardy
architekt
brak zdjecia
Data urodzenia 11 października 1924
Miejsce urodzenia Wilno
Data śmierci 13 czerwca 2015
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 28C-11-4)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Henryk Nardy (1924-2015) – architekt

Życiorys

Henryk Nardy urodził się w 11 października 1924 roku w Wilnie. Gimnazjum ukończył już po wybuchu wojny, na tajnych kompletach. W latach 1943–1944 walczył w szeregach w Armii Krajowej pod dowództwem ppłk. „Wilka”. Uczestniczył w akcji „Burza” – wspólnej z oddziałami Armii Czerwonej próbie opanowania zajętego przez Niemców Wilna, zakończonej złamaniem porozumienia przez stronę radziecką. Aresztowany przez NKWD, lata 1945–1946 spędził w obozie karnym w Kałudze.

Od 1946 roku związany był ze Szczecinem. W latach 1946–1950 studiował na Wydziale Architektury Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie. W 1959 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera architekta na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. Podyplomowe studia z zakresu planowania przestrzennego odbył na Politechnice Szczecińskiej. W latach 1967-1968 był adiunktem w Instytucie Urbanistyki i Architektury PS.

W latach 1949–1982 pracował w Biurze Projektów i Studiów Budownictwa (późniejszy szczeciński „Miastoprojekt”). Brał udział w pracach projektowych przy odbudowie (także uzupełnianie plombami powojennych zniszczeń) m.in. ulic Mickiewicza, Leszczyńskiego, Boguchwały, Montwiłła.

Wspólnie z Emanuelem Maciejewskim zaprojektował w latach 1952-1953 Śródmiejską Dzielnicę Mieszkaniową, której budowę rozpoczęto pod koniec 1954 w centrum miasta, w miejscu kamienic zniszczonych nalotami alianckimi. Zaprojektował wiele budynków w Śródmieściu Szczecina, z których pięć zdobyło laur „Mister Szczecina”. Był autorem słynnego Bloku C-3 przy ul. Jaromira, który choć budowany w ramach ŚDM, swoją nowoczesnością i funkcjonalnością odbiegał od obowiązujących wówczas socrealistycznych norm budowlanych.

Obok Szczecina jego projekty zrealizowano m.in. w Gubinie, Kołobrzegu, Pyrzycach i Słubicach.

Żonaty z Blandyną Nardy ma syna Ryszarda, absolwenta Wyższej Szkoły Morskiej.

Zmarł 13 czerwca 2015 roku w Szczecinie. Jego prochy złożono 22 czerwca w grobie rodzinnym na Cmentarzu Centralnym (kw. 28C-11-4).

Ważniejsze realizacje architektoniczne w Szczecinie

  • 1953-1957Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa w Szczecinie (współautor Emanuel Maciejewski)
  • 1958-1959Blok C-3 przy ul. Jaromira 5-10 (obecnie Aleja Wyzwolenia 13-23)
  • 1961 – budynek mieszkalny przy pl. Żołnierza 18 - „Mister Szczecina’61”
  • 1961 – budynek mieszkalny przy ul. Jaromira 11-11a (obecnie al. Wyzwolenia 9-11)
  • 1961 – budynek mieszkalny przy ul. Roosevelta 68-69) (obecnie al. Wyzwolenia 99) - współautor Janusz Karwowski
  • 1961-1963 – osiedle „Kotwica” przu pl. Kilińskiego, al. Wyzwolenia i ul. Felczaka Felczaka w Szczecinie (współautorzy: Tadeusz Roman Ostrowski, Janusz Karwowski, Barbara Płatkowska)
  • 1962 – budynek mieszkalny przy ul. Kaszubskiej 27 - „Wicemister Szczecina’62”
  • 1962 – kompleks czteropietrowych budynków mieszkalnych przy ul. Bazarowej
  • 1963 – budynek mieszkalny przy ul. Roosevelta 89 (obecnie al. Wyzwolenia 49-55)
  • 1963 – budynek mieszkalny przy ul. Świerczewskiego 5-8 (obecnie ul. Rayskiego 5-8)
  • 1963 – budynek mieszkalny przy ul. Świerczewskiego 35-39 (obecnie ul. Rayskiego 35-39)
  • 1964 – budynek mieszkalny przy ul. Roosevelta 94-99 (obecnie al. Wyzwolenia 25-35) -„Mister Szczecina’64”
  • 1964 – budynek mieszkalnyprzy ul. Potulickiej 21
  • 1967 – budynek mieszkalny przy ul. Świerczewskiego 2-4 (współautorzy Juliusz Prandecki, Jan Zdzisław Kasprzak) - „Wicemister Szczecina’67”
  • 1967 – wariantowe opracowanie optymalnego systemu budownictwa mieszkaniowego z prefabrykatów wielkowymiarowych (współautorzy Wacław Furmańczyk i Witold Jarzynka)
  • 1968 – budynek mieszkalny z częścią usługową przy al. Wyzwolenia 30-44 (współautorzy: Maciej Prauziński i Tadeusz Ostrowski) - „Mister Szczecina’68”
  • 1969 – budynek mieszkalny przy al. Wyzwolenia 30-36 (współautorzy: Tadeusz Ostrowski i Maciej Prauziński]] - „Wicemister Szczecina’69”
  • 1973 – czteropietrowy blok B na Osiedlu Klonowica przy ul. Janickiego



Zrealizowane projekty (wybór)



Nagrody i wyróżnienia

  • 1967 – nagroda zespołowa Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych za wariantowe opracowanie optymalnego systemu budownictwa mieszkaniowego z prefabrykatów wielkowymiarowych (współautorzy Wacław Furmańczyk i Witold Jarzynka)



Henryk Nardy prywatnie



Bibliografia

  • Wojciech Bal, Robert Dawidowski, Ryszard Długopolski, Adam M. Szymski, Architektura polska 1945-1960 na obszarze Pomorza Zachodniego, Wydawnictwo Walkowska, Szczecin 2014
  • Paweł Knap (Torney), Misterna architektura, „sedina.pl magazyn. Rocznik Miłośników Dawnego Szczecina”, Szczecin 2008
  • Maria Łopuch, Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa w Szczecinie, „Przegląd Zachodniopomorski” 2011 nr 1, s. 89-108

Inne

  • Fotografie ze zbiorów Ryszarda Nardego i autora



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz