Józef Barecki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 22: Linia 22:
 
'''Józef Barecki''' (właśc. Józef Baran) urodził się [[22 listopada]] [[1926]] roku w Krakowie. Był synem Józefa Barana i jego żony Otylii. W czasie okupacji należał do AK (1943-1944). W 1945 roku ukończył Szkołę Handlową w Krakowie.  
 
'''Józef Barecki''' (właśc. Józef Baran) urodził się [[22 listopada]] [[1926]] roku w Krakowie. Był synem Józefa Barana i jego żony Otylii. W czasie okupacji należał do AK (1943-1944). W 1945 roku ukończył Szkołę Handlową w Krakowie.  
  
Z nakazem pracy został zmobilizowany i skierowany do '''Szczecina''', gdzie podjął pracę kreślarza w Dyrekcji PKP. Był jednym z organizatorów Związku Harcerstwa Polskiego w Szczecinie. W latach 1945-1948 był komendantem szczecińskiego hufca ZHP. W połowie lat czterdziestych podjął studia w Centralnej Szkole Dziennikarskiej przy KC PZPR (do 1949). Naukę kontynuował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Warszawie (1964).
+
Został zmobilizowany i z nakazem pracy skierowany do '''Szczecina''', gdzie podjął pracę kreślarza w Dyrekcji PKP. Był jednym z organizatorów Związku Harcerstwa Polskiego w Szczecinie. W latach 1945-1948 był komendantem szczecińskiego hufca ZHP. W połowie lat czterdziestych podjął studia w Centralnej Szkole Dziennikarskiej przy KC PZPR (do 1949). Naukę kontynuował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Warszawie. Studia ukończył w 1964 roku.
  
 
W latach 1947-1952 pracował początkowo jako reporter, a później jako kierownik działu w redakcjach „Szczecińskiego Głosu Ludu” i [[Głos Szczeciński|„Głosu Szczecińskiego”]]. Od 1952 do 1955 roku był zastępcą redaktora naczelnego [[Kurier Szczeciński|„Kuriera Szczecińskiego”]]. W latach 1955-1966 ponownie w [[Głos Szczeciński|„Głosie Szczecińskim”]], gdzie pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego (1955-1957) i redaktora naczelnego dziennika (luty 1957 – wrzesień 1966).
 
W latach 1947-1952 pracował początkowo jako reporter, a później jako kierownik działu w redakcjach „Szczecińskiego Głosu Ludu” i [[Głos Szczeciński|„Głosu Szczecińskiego”]]. Od 1952 do 1955 roku był zastępcą redaktora naczelnego [[Kurier Szczeciński|„Kuriera Szczecińskiego”]]. W latach 1955-1966 ponownie w [[Głos Szczeciński|„Głosie Szczecińskim”]], gdzie pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego (1955-1957) i redaktora naczelnego dziennika (luty 1957 – wrzesień 1966).

Wersja z 20:48, 3 cze 2014

Józef Barecki
dziennikarz, publicysta, działacz polityczny
brak zdjecia
Data urodzenia 22 listopada 1926
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 29 maja 1999
Miejsce śmierci Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Bródnowski w Warszawie
Narodowość polska


Józef Barecki (1926-1999) – dziennikarz, publicysta, działacz polityczny, poseł do Sejmu

Życiorys

Józef Barecki (właśc. Józef Baran) urodził się 22 listopada 1926 roku w Krakowie. Był synem Józefa Barana i jego żony Otylii. W czasie okupacji należał do AK (1943-1944). W 1945 roku ukończył Szkołę Handlową w Krakowie.

Został zmobilizowany i z nakazem pracy skierowany do Szczecina, gdzie podjął pracę kreślarza w Dyrekcji PKP. Był jednym z organizatorów Związku Harcerstwa Polskiego w Szczecinie. W latach 1945-1948 był komendantem szczecińskiego hufca ZHP. W połowie lat czterdziestych podjął studia w Centralnej Szkole Dziennikarskiej przy KC PZPR (do 1949). Naukę kontynuował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Warszawie. Studia ukończył w 1964 roku.

W latach 1947-1952 pracował początkowo jako reporter, a później jako kierownik działu w redakcjach „Szczecińskiego Głosu Ludu” i „Głosu Szczecińskiego”. Od 1952 do 1955 roku był zastępcą redaktora naczelnego „Kuriera Szczecińskiego”. W latach 1955-1966 ponownie w „Głosie Szczecińskim”, gdzie pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego (1955-1957) i redaktora naczelnego dziennika (luty 1957 – wrzesień 1966).

W 1966 roku wyjechał do Warszawy. Zmienił wówczas nazwisko na Barecki. Został dziennikarzem „Trybuny Ludu”. W latach 1966-1972 był zastępcą redaktora naczelnego. W 1972 objął stanowisko redaktora naczelnego tej gazety. „Trybuną” kierował do 1980 roku. W tym samym roku na krótko został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji (od 24 sierpnia do września). Od września 1980 do sierpnia 1981 roku pełnił funkcję rzecznika prasowego rządu.

Był współzałożycielem (17 sierpnia 1981), dyrektorem Państwowego Przedsiębiorstwa Wydawniczego „Rzeczpospolita” i redaktorem naczelnym organu prasowego rządu o tym samym tytule (pierwszy numer gazety ukazał się 14 stycznia 1982). Gazetą kierował do listopada 1986. Od stycznia 1988 do stycznia 1990 był redaktorem naczelnym „Nowych Dróg”. W 1990 roku przeszedł na emeryturę.

Był działaczem politycznym. W 1947 roku wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. od 1948 roku należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1976-1981 był członkiem KC PZPR. Od lipca 1986 do grudnia 1987 roku był kierownikiem Wydziału Propagandy KC PZPR. Był posłem na Sejm PRL kilku kadencji (VII-IX) oraz przewodniczącym komisji sejmowych - Komisji do Spraw Samorządu Pracowniczego Przedsiębiorstw (1982-1985), Komisji Administracji, Spraw Wewnętrznych i Wymiaru Sprawiedliwości (1985-1989) oraz Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy „Prawo o stowarzyszeniach” i projektów ustaw dotyczących związków zawodowych (1989).

W latach 1976-1980 był przewodniczącym Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Należał do Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Zmarł 29 maja 1999 roku w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 5 E I 15).

Nagrody

  • 1946 – Nagroda Dziennikarska Miasta Szczecina
  • 1984 – Nagroda Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich im. B. Prusa



Odznaczenia

  • 1976 – Order Sztandaru Pracy I klasy
  • 1989 – Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Złoty Krzyż ZHP
  • Medal Rodła



Ciekawostki

  • Sylwetkę dziennikarza przybliża Piotr Zieliński w Okruchach pamięci. Szczecińskim alfabecie wspomnień (Wydawnictwo GERMA, Szczecin 1999)



Źródła

Bibliografia

  • Kto jest kim w Polsce 1984, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984
  • Kto jest kim w Polsce Edycja 2, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz