Jan Kaniewski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „|tytuly=” na „|lata_dzialalnosci = |tytuly=”)
 
(Nie pokazano 9 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 3: Linia 3:
 
|grafika_osoba=
 
|grafika_osoba=
 
|grafika_opis=
 
|grafika_opis=
|funkcja=[[Wojewoda Szczeciński]]
+
|funkcja=[[wicewojewoda Szczeciński]]
 
|urodziny_data=[[27 stycznia]] [[1897]]
 
|urodziny_data=[[27 stycznia]] [[1897]]
 
|urodziny_miejsce=Warsawa
 
|urodziny_miejsce=Warsawa
Linia 10: Linia 10:
 
|miejsce_spoczynku=
 
|miejsce_spoczynku=
 
|lokalizacja_grobu=
 
|lokalizacja_grobu=
 +
|lata_dzialalnosci =
 
|tytuly=inżynier
 
|tytuly=inżynier
|narodowosc=Polska
+
|narodowosc=polska
 
|pseudonim=  
 
|pseudonim=  
 
}}  
 
}}  
'''Jan Kaniewski''' (ur. [[27 stycznia]] [[1897]] w [[w:Warszawa|Warszawie]] – inżynier budownictwa wodnego, legionista i powstaniec śląski, urzędnik państwowy, [[Wojewoda szczeciński|wicewojewoda szczeciński]] (1945-1950).
+
'''Jan Kaniewski''' (ur. [[27 stycznia]] [[1897]] w [[w:Warszawa|Warszawie]] – inżynier budownictwa wodnego, legionista i powstaniec śląski, powstaniec warszawski, urzędnik państwowy, [[Wojewoda szczeciński|wicewojewoda szczeciński]] (1945-1950).
 
== Życiorys ==  
 
== Życiorys ==  
 
W [[1917]] zdał maturę w lubelskim gimnazjum im. S. Staszica, następnie rozpoczął studia na [[w:Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]. W listopadzie [[1918]] wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich w Krakowie. Członek [[w:Polska Organizacja Wojskowa|POW]] i [[w:I Brygada Legionów Polskich|Pierwszej Brygady Legionów Polskich]]. Uczestniczył w [[w:I powstanie śląskie|pierwszym powstaniu śląskim]], gdzie nawiązał kontakt z lewicą, m. in. z[[w:Marian Buczek|Marianem Buczkiem]]. W [[1920]] wyemigrował do Francji, ale po roku wrócił do kraju. Pracując studiował najpierw na [[w:Politechnika Lwowskiej|Politechnice Lwowskiej]], ale studia ukończył na [[w:Politechnika Warszawska|Politechnice Warszawskiej]] – Wydział Inżynierii Wodnej. Od [[1934]] pracował jako inspektor wodno-melioracyjny i kierownik referatu w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych.  
 
W [[1917]] zdał maturę w lubelskim gimnazjum im. S. Staszica, następnie rozpoczął studia na [[w:Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]. W listopadzie [[1918]] wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich w Krakowie. Członek [[w:Polska Organizacja Wojskowa|POW]] i [[w:I Brygada Legionów Polskich|Pierwszej Brygady Legionów Polskich]]. Uczestniczył w [[w:I powstanie śląskie|pierwszym powstaniu śląskim]], gdzie nawiązał kontakt z lewicą, m. in. z[[w:Marian Buczek|Marianem Buczkiem]]. W [[1920]] wyemigrował do Francji, ale po roku wrócił do kraju. Pracując studiował najpierw na [[w:Politechnika Lwowskiej|Politechnice Lwowskiej]], ale studia ukończył na [[w:Politechnika Warszawska|Politechnice Warszawskiej]] – Wydział Inżynierii Wodnej. Od [[1934]] pracował jako inspektor wodno-melioracyjny i kierownik referatu w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych.  
  
Lata [[1939]] – [[1941]] spędził w Krakowie, następnie wrócił do Warszawy. Uczestniczył w [[w:Powstanie warszawskie| powstaniu warszawskim i był więźniem obozu w Pruszkowie, skąd trafił na roboty przymusowe do Niemiec. Uciekł z robót i ukrywał się w Skierniewicach.  
+
Lata [[1939]] – [[1941]] spędził w Krakowie, następnie wrócił do Warszawy. Uczestniczył w [[w:Powstanie warszawskie| powstaniu warszawskim]] i był więźniem [[w:Dulag 121 Pruszków|obozu w Pruszkowie]], skąd trafił na roboty przymusowe do Niemiec. Uciekł z robót i ukrywał się w Skierniewicach.  
  
 
Od lutego [[1945]] pracował w Biurze Ziem Zachodnich przy Prezydium Rady Ministrów. [[20 kwietnia]] [[1945]] został zastępcą [[Pełnomocnik rządu /administracja/|okręgowego pełnomocnika rządu na Pomorze Zachodnie]]. W tym czasie wstąpił do [[Polska Partia Socjalistyczna|PPS]] i konsekwentnie do [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]].  
 
Od lutego [[1945]] pracował w Biurze Ziem Zachodnich przy Prezydium Rady Ministrów. [[20 kwietnia]] [[1945]] został zastępcą [[Pełnomocnik rządu /administracja/|okręgowego pełnomocnika rządu na Pomorze Zachodnie]]. W tym czasie wstąpił do [[Polska Partia Socjalistyczna|PPS]] i konsekwentnie do [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]].  
  
Wicewojewoda szczecińskim był do [[1950]], a następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako kierownik działu w Biurze Projektów Wodno – Melioracyjnych<ref>[http://bipromel.com.pl/firma.html Historia ''BIPROMEL'']</ref>.
+
Wicewojewodą szczecińskim był do [[1950]], a następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako kierownik działu w Biurze Projektów Wodno – Melioracyjnych<ref>[http://bipromel.com.pl/firma.html Historia ''BIPROMEL'']</ref>.
  
 
==Przypisy==
 
==Przypisy==
Linia 31: Linia 32:
  
  
{{Wojewodowie Szczecińscy}}  
+
{{Wojewodowie}}  
  
 
{{DEFAULTSORT:Kaniewski, Jan}}  
 
{{DEFAULTSORT:Kaniewski, Jan}}  
[[Kategoria:Wojewodowie Szczecińscy]]
+
[[Kategoria:Wojewodowie szczecińscy]]
 +
{{werif}}[[Kategoria:Hasła do wyjaśnienia - administracja WZP]]

Aktualna wersja na dzień 12:20, 28 sie 2013

Jan Kaniewski
wicewojewoda Szczeciński
Data urodzenia 27 stycznia 1897
Miejsce urodzenia Warsawa
Tytuły i nagrody inżynier
Narodowość polska


Jan Kaniewski (ur. 27 stycznia 1897 w Warszawie – inżynier budownictwa wodnego, legionista i powstaniec śląski, powstaniec warszawski, urzędnik państwowy, wicewojewoda szczeciński (1945-1950).

Życiorys

W 1917 zdał maturę w lubelskim gimnazjum im. S. Staszica, następnie rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W listopadzie 1918 wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich w Krakowie. Członek POW i Pierwszej Brygady Legionów Polskich. Uczestniczył w pierwszym powstaniu śląskim, gdzie nawiązał kontakt z lewicą, m. in. zMarianem Buczkiem. W 1920 wyemigrował do Francji, ale po roku wrócił do kraju. Pracując studiował najpierw na Politechnice Lwowskiej, ale studia ukończył na Politechnice Warszawskiej – Wydział Inżynierii Wodnej. Od 1934 pracował jako inspektor wodno-melioracyjny i kierownik referatu w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych.

Lata 19391941 spędził w Krakowie, następnie wrócił do Warszawy. Uczestniczył w powstaniu warszawskim i był więźniem obozu w Pruszkowie, skąd trafił na roboty przymusowe do Niemiec. Uciekł z robót i ukrywał się w Skierniewicach.

Od lutego 1945 pracował w Biurze Ziem Zachodnich przy Prezydium Rady Ministrów. 20 kwietnia 1945 został zastępcą okręgowego pełnomocnika rządu na Pomorze Zachodnie. W tym czasie wstąpił do PPS i konsekwentnie do PZPR.

Wicewojewodą szczecińskim był do 1950, a następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako kierownik działu w Biurze Projektów Wodno – Melioracyjnych[1].

Przypisy

Źródła

  • T. Białecki (red.): Encyklopedia Szczecina, T1 (A-O), Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 1999, s.410, ISBN 83-87341-45-2




200px-Nuvola apps important.svg.png Artykuł z Internetowej Encyklopedii Szczecina znajduje się w trakcie weryfikacji i oczekuje na ewentualne uzupełnienie bibliografii i/lub dostosowanie do standardów Encyklopedii Pomorza Zachodniego