Jan Kaniewski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 14: Linia 14:
 
|pseudonim=  
 
|pseudonim=  
 
}}  
 
}}  
'''Jan Kaniewski''' (ur. [[27 stycznia]] [[1897]] w [[w:Warszawa|Warszawie]] – inżynier budownictwa wodnego, legionista i powstaniec śląski, urzędnik państwowy, [[Wojewoda szczeciński|wicewojewoda szczeciński]] (1945-1950).
+
'''Jan Kaniewski''' (ur. [[27 stycznia]] [[1897]] w [[w:Warszawa|Warszawie]] – inżynier budownictwa wodnego, legionista i powstaniec śląski, powstaniec warszawski, urzędnik państwowy, [[Wojewoda szczeciński|wicewojewoda szczeciński]] (1945-1950).
 
== Życiorys ==  
 
== Życiorys ==  
 
W [[1917]] zdał maturę w lubelskim gimnazjum im. S. Staszica, następnie rozpoczął studia na [[w:Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]. W listopadzie [[1918]] wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich w Krakowie. Członek [[w:Polska Organizacja Wojskowa|POW]] i [[w:I Brygada Legionów Polskich|Pierwszej Brygady Legionów Polskich]]. Uczestniczył w [[w:I powstanie śląskie|pierwszym powstaniu śląskim]], gdzie nawiązał kontakt z lewicą, m. in. z[[w:Marian Buczek|Marianem Buczkiem]]. W [[1920]] wyemigrował do Francji, ale po roku wrócił do kraju. Pracując studiował najpierw na [[w:Politechnika Lwowskiej|Politechnice Lwowskiej]], ale studia ukończył na [[w:Politechnika Warszawska|Politechnice Warszawskiej]] – Wydział Inżynierii Wodnej. Od [[1934]] pracował jako inspektor wodno-melioracyjny i kierownik referatu w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych.  
 
W [[1917]] zdał maturę w lubelskim gimnazjum im. S. Staszica, następnie rozpoczął studia na [[w:Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]. W listopadzie [[1918]] wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich w Krakowie. Członek [[w:Polska Organizacja Wojskowa|POW]] i [[w:I Brygada Legionów Polskich|Pierwszej Brygady Legionów Polskich]]. Uczestniczył w [[w:I powstanie śląskie|pierwszym powstaniu śląskim]], gdzie nawiązał kontakt z lewicą, m. in. z[[w:Marian Buczek|Marianem Buczkiem]]. W [[1920]] wyemigrował do Francji, ale po roku wrócił do kraju. Pracując studiował najpierw na [[w:Politechnika Lwowskiej|Politechnice Lwowskiej]], ale studia ukończył na [[w:Politechnika Warszawska|Politechnice Warszawskiej]] – Wydział Inżynierii Wodnej. Od [[1934]] pracował jako inspektor wodno-melioracyjny i kierownik referatu w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych.  
  
Lata [[1939]] – [[1941]] spędził w Krakowie, następnie wrócił do Warszawy. Uczestniczył w [[w:Powstanie warszawskie| powstaniu warszawskim i był więźniem obozu w Pruszkowie, skąd trafił na roboty przymusowe do Niemiec. Uciekł z robót i ukrywał się w Skierniewicach.  
+
Lata [[1939]] – [[1941]] spędził w Krakowie, następnie wrócił do Warszawy. Uczestniczył w [[w:Powstanie warszawskie| powstaniu warszawskim]] i był więźniem [[w:Dulag 121 Pruszków|obozu w Pruszkowie]], skąd trafił na roboty przymusowe do Niemiec. Uciekł z robót i ukrywał się w Skierniewicach.  
  
 
Od lutego [[1945]] pracował w Biurze Ziem Zachodnich przy Prezydium Rady Ministrów. [[20 kwietnia]] [[1945]] został zastępcą [[Pełnomocnik rządu /administracja/|okręgowego pełnomocnika rządu na Pomorze Zachodnie]]. W tym czasie wstąpił do [[Polska Partia Socjalistyczna|PPS]] i konsekwentnie do [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]].  
 
Od lutego [[1945]] pracował w Biurze Ziem Zachodnich przy Prezydium Rady Ministrów. [[20 kwietnia]] [[1945]] został zastępcą [[Pełnomocnik rządu /administracja/|okręgowego pełnomocnika rządu na Pomorze Zachodnie]]. W tym czasie wstąpił do [[Polska Partia Socjalistyczna|PPS]] i konsekwentnie do [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]].  

Wersja z 16:11, 27 kwi 2011

Jan Kaniewski
wicewojewoda Szczeciński
Data urodzenia 27 stycznia 1897
Miejsce urodzenia Warsawa
Lata działalności {{{lata_dzialalnosci}}}
Tytuły i nagrody inżynier
Narodowość Polska


Jan Kaniewski (ur. 27 stycznia 1897 w Warszawie – inżynier budownictwa wodnego, legionista i powstaniec śląski, powstaniec warszawski, urzędnik państwowy, wicewojewoda szczeciński (1945-1950).

Życiorys

W 1917 zdał maturę w lubelskim gimnazjum im. S. Staszica, następnie rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W listopadzie 1918 wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich w Krakowie. Członek POW i Pierwszej Brygady Legionów Polskich. Uczestniczył w pierwszym powstaniu śląskim, gdzie nawiązał kontakt z lewicą, m. in. zMarianem Buczkiem. W 1920 wyemigrował do Francji, ale po roku wrócił do kraju. Pracując studiował najpierw na Politechnice Lwowskiej, ale studia ukończył na Politechnice Warszawskiej – Wydział Inżynierii Wodnej. Od 1934 pracował jako inspektor wodno-melioracyjny i kierownik referatu w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych.

Lata 19391941 spędził w Krakowie, następnie wrócił do Warszawy. Uczestniczył w powstaniu warszawskim i był więźniem obozu w Pruszkowie, skąd trafił na roboty przymusowe do Niemiec. Uciekł z robót i ukrywał się w Skierniewicach.

Od lutego 1945 pracował w Biurze Ziem Zachodnich przy Prezydium Rady Ministrów. 20 kwietnia 1945 został zastępcą okręgowego pełnomocnika rządu na Pomorze Zachodnie. W tym czasie wstąpił do PPS i konsekwentnie do PZPR.

Wicewojewodą szczecińskim był do 1950, a następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako kierownik działu w Biurze Projektów Wodno – Melioracyjnych[1].

Przypisy

Źródła

  • T. Białecki (red.): Encyklopedia Szczecina, T1 (A-O), Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 1999, s.410, ISBN 83-87341-45-2


Szablon:Wojewodowie Szczecińscy