Johann Carl Bischoff

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 16:06, 23 wrz 2019 autorstwa Ela (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{{WEdycji}} {{Osoba infobox |osoba= Johann Carl Bischoff |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja= wiolonczelista |urodziny_data= 1747 |urodziny_miejsce= Nürnberg |smie...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Monobook icon.svg.png Ten artykuł jest w trakcie opracowywania. Prosimy nie edytować strony do czasu zniknięcia tej wiadomości. Nazwa użytkownika, który dodał tę wiadomość, jest wyświetlona na stronie historii.


Johann Carl Bischoff
wiolonczelista
Data urodzenia 1747
Miejsce urodzenia Nürnberg
Data śmierci ?
Miejsce śmierci ?
Lata działalności ?
Narodowość niemiecka


Johann Carl Bischoff (1747- ?) – wiolonczelista.

Johann Carl Bischoff urodził się w roku 1747 w rodzinnie muzyków norynberdzkich. Jego ojciec Johann Friedrich (przed 1733-po 1800) był trębaczem miejskim, zaś jego czterech braci również było muzykami.

W latach siedemdziesiątych XVIII wieku Bischoff jako muzyk kameralny i wiolonczelista został członkiem nadwornej kapeli księcia Anhalt-Dessau. W tym samym okresie Bischoff udał się w wielką podróż artystyczną przez Niemcy, Francję i Holandię.

Instrument podobny do wiolonczeli, przez Bischoffa nazwany Harmonicello, wynalazł w roku 1793. O czym donosił w "Nachricht, die Erfindung eines neuen Instruments Harmonicello genannt, betreffend” zamieszczonym w czasopiśmie “Journal des Luxus und der Moden” wydanym w tym samym roku.

Bischoff odwiedził Szczecin dwukrotnie, w roku 1795 i w roku 1799. Pierwszy z koncertów odbył się 30 grudnia 1795 o godz. 6.00 w Comödien-Haus, który mieścił się w Domu Żeglarza przy ulicy Szewskiej. Anons informował, że pan Bischoff zagra na wynaleziony przez siebie instrumencie – Harmonicello.[1] Drugi z koncertów miał miejsce cztery lata później 23 października o godz. 5.30 w Hotelu Angielskim przy ulicy Szerokiej. Według anonsu podczas koncertu muzyk zagra na wiolonczeli własne utwory.[2]

Kompozycje

• Six sonates à Violoncelle et Basse. Oeuvre première Amsterdam: Chez J. Schmitt, [1780?].

Publikacje

• Nachricht, die Erfindung eines neuen Instruments Harmonicello genannt, betreffend. Journal des Luxus und der Moden. Jg. 8, Oktober 1793, s. 538.

Przypisy

  1. Stettinischer Intelligenz-Zettel. No. 104, 28.12.1795, s. [1073]
  2. Stettinischer Intelligenz-Zettel. No. 84, 21.10.1799, s. [1059].

Bibliografia

• Neues Universal-Lexikon der Tonkunst. Bearbeitet und herausgegeben von Julius Schladebach. Dresden 1855, Bd. 1, s. 408.

• Encyclopädie der gesammten musikalischen Wissenschaften, oder Universal-Lexicon der Tonkunst. Redacteur Gustav Schilling. Stuttgart 1840, Bd. 1, s. 643-644.

• Gassner, F. S. Universal-Lexikon der Tonkunst. Neue Hand-Ausgabe in einem Bande. Stuttgart 1849, s. 136.

• Gerber, Ernst Ludwig. Neues historisch-biographisches Lexikon der Tonkünstler. Leipzig 1812, Bd. 1, s. 417-418.

• Meusel, Johann Georg. Teutsches Künstlerlexikon oder Verzeichniss der jetztlebenden Teutschen Künstler. 2. umgearbeitete Ausgabe. Lemgo 1808, Bd. 1, s. 94

• Sittard, Josef. Geschichte des Musik- und Concertwesens in Hamburg vom 14. Jahrhundert bis auf die Gegenwart. Altona und Leipzig 1890, s. 177, 202.