Johann Carl Bischoff

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Monobook icon.svg.png Ten artykuł jest w trakcie opracowywania. Prosimy nie edytować strony do czasu zniknięcia tej wiadomości. Nazwa użytkownika, który dodał tę wiadomość, jest wyświetlona na stronie historii.


Johann Carl Bischoff
wiolonczelista
Data urodzenia 1747
Miejsce urodzenia Norymberga
Data śmierci po 1799
Miejsce śmierci nieznane
Miejsce spoczynku nieznane
Narodowość niemiecka


Johann Carl Bischoff (1747-po 1799) – wiolonczelista.

Życiorys

Johann Carl Bischoff urodził się w roku 1747 w rodzinie muzyków norymberskich. Ojciec - Johann Friedrich (przed 1733-po 1800) był trębaczem miejskim, czterej bracia również byli muzykami.

Jako muzyk kameralista i wiolonczelista Bischoff został w latach siedemdziesiątych XVIII wieku członkiem nadwornej kapeli księcia Anhalt-Dessau. W tym samym okresie udał się w wielką podróż artystyczną przez Niemcy, Francję i Holandię.

W roku 1793 Bischoff wynalazł podobny do wiolonczeli instrument, któremu nadał nazwę Harmonicello. O fakcie tym donosił w artykule pt. "Nachricht, die Erfindung eines neuen Instruments Harmonicello genannt, betreffend”, opublikowanym w czasopiśmie “Journal des Luxus und der Moden” z tego samego roku.

Występy w Szczecinie

Bischoff odwiedził Szczecin dwukrotnie. Pierwszy z koncertów odbył się 30 grudnia 1795 roku o godz. 18.00 w Comödien-Haus, który mieścił się w Domu Żeglarza przy Schuhstraße. Anons informował, że pan Bischoff zagra na wynalezionym przez siebie instrumencie – Harmonicello.[1]

Drugi z koncertów miał miejsce cztery lata później 23 października 1799 roku o godz. 17.30 w Hotelu Angielskim przy Breite Strasse (obecnie ul. Wyszyńskiego). Według anonsu podczas koncertu muzyk zagrał na wiolonczeli własne utwory.[2]

Anons w "Stettinischer Intelligenz-Zettel", nr 104 z dnia 28 grudnia 1795 r.
Anons w „Stettinischer Intelligenz-Zettel”, nr 84 z dnia 21 października 1799 r.

Kompozycje

• Six sonates à Violoncelle et Basse. Oeuvre première Amsterdam: Chez J. Schmitt, [1780?].

Publikacje

• Nachricht, die Erfindung eines neuen Instruments Harmonicello genannt, betreffend. Journal des Luxus und der Moden. Jg. 8, Oktober 1793, s. 538.

Przypisy

  1. Stettinischer Intelligenz-Zettel. No. 104, 28.12.1795, s. [1073]
  2. Stettinischer Intelligenz-Zettel. No. 84, 21.10.1799, s. [1059].

Bibliografia

• Neues Universal-Lexikon der Tonkunst. Bearbeitet und herausgegeben von Julius Schladebach. Dresden 1855, Bd. 1, s. 408.

• Encyclopädie der gesammten musikalischen Wissenschaften, oder Universal-Lexicon der Tonkunst. Redacteur Gustav Schilling. Stuttgart 1840, Bd. 1, s. 643-644.

• Gassner, F. S. Universal-Lexikon der Tonkunst. Neue Hand-Ausgabe in einem Bande. Stuttgart 1849, s. 136.

• Gerber, Ernst Ludwig. Neues historisch-biographisches Lexikon der Tonkünstler. Leipzig 1812, Bd. 1, s. 417-418.

• Meusel, Johann Georg. Teutsches Künstlerlexikon oder Verzeichniss der jetztlebenden Teutschen Künstler. 2. umgearbeitete Ausgabe. Lemgo 1808, Bd. 1, s. 94

• Sittard, Josef. Geschichte des Musik- und Concertwesens in Hamburg vom 14. Jahrhundert bis auf die Gegenwart. Altona und Leipzig 1890, s. 177, 202.