Julius Gierke: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 45: Linia 45:
 
{{Przypisy}}
 
{{Przypisy}}
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
 +
*Altenburg, Stettiner Kulturbilder aus den Jahren 1851-1863 nach Briefen Dr. Carl Stahrs, bAltische Studien, NF, t. XXVIII, 1926, s. 341.
 
*Dąbrowski, Karol. Otto von Gierke i teoria spółdzielczości. W: Wybrane historyczne i współczesne aspekty rozwoju banków spółdzielczych w Polsce. Red. Marek Stefański. Włocławek: Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna, 2012, s. 11–12.
 
*Dąbrowski, Karol. Otto von Gierke i teoria spółdzielczości. W: Wybrane historyczne i współczesne aspekty rozwoju banków spółdzielczych w Polsce. Red. Marek Stefański. Włocławek: Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna, 2012, s. 11–12.
 
*Die Matrikel der Universität Heidelberg, hersgb. v. P. Hintzelmann, T. 5: Von 1807 bis 1846, bearbeitet v. G. Toepke, s. 421, nr 142.
 
*Die Matrikel der Universität Heidelberg, hersgb. v. P. Hintzelmann, T. 5: Von 1807 bis 1846, bearbeitet v. G. Toepke, s. 421, nr 142.

Wersja z 02:18, 27 lis 2014

Rudolph Eduard Julius Gierke
prawnik
brak zdjecia
Data urodzenia 7 grudnia 1807
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 28 sierpnia 1855
Miejsce śmierci Bydgoszcz
Narodowość niemiecka


(Rudolph Eduard) Julius Gierke (1807-1855) - prawnik, pruski minister rolnictwa.

Życiorys

Julius Gierke urodził się 7 grudnia 1807 roku w Szczecinie. Był synem Christopha Friedricha Samuela Gierkego (17751854) - sukiennika i kupca posiadającego sklep przy Targu Węglowym - i Dorothei Wilhelminy z domu Körn (17751839).

W 1829 roku zdał egzamin maturalny w Gimnazjum Mariackim. Następnie studiował prawo w Berlinie i Heidelbergu.

Po powrocie do Szczecina odbył aplikaturę i 27 czerwca 1838 roku otrzymał posadę asesora w wyższym sądzie krajowym (Oberlandesgericht, sąd II instancji). W 1848 roku został miejskim syndykiem. Podczas Wiosny Ludów został wybrany na posła do pruskiego zgromadzenia narodowego jako przedstawiciel frakcji liberalnej. W okresie od 25 czerwca do 21 września 1848 roku sprawował w rządzie Rudolfa von Auerswalda funkcję szefa nowo powołanego wówczas ministerstwa rolnictwa. Zaproponowaną przez Gierkego w lipcu 1848 roku ustawę o zniesieniu ciężarów feudalnych skrytykował Karl Marx[1]. Po upadku rządu Gierke zasiadał w Izbie Panów pruskiego parlamentu oraz pracował jako adwokat w Berlinie. W 1850 roku został prezesem sądu apelacyjnego w Bydgoszczy.

Zmarł 28 sierpnia 1855 roku na cholerę. Kilka dni później na tę samą chorobę zmarła jego żona. Małżeństwo osierociło sześcioro nieletnich dzieci. Zdarzenie to odbiło się głośnym echem w Szczecinie. Carl Stahr pisał wówczas:

Dzielny Gierke padł jej [cholery] ofiarą w Bydgoszczy — w ciągu dwunastu godzin, po tym jak rześki i zdrowy wyjechał z Klęskowa. Gdy tylko nadeszła wiadomość o chorobie, żona pojechała w ślad za nim. Gdy była jeszcze w drodze, nadszedł tymczasem kolejny telegram, informujący krewnych o śmierci tego dziarskiego człowieka. Wraz z jego śmiercią i my wszyscy straciliśmy życzliwego kompana. Żona tego przyjaciela — siostra Konrada Zitelmanna — zmarła niedługo potem. Bracia Otto i Konrad Zitelmannowie pojechali tam więc zaraz ze swą sędziwą matką (...) Teraz podzielili między siebie osierocone dzieci.
Concordia Therese Gierke z domu Zitelmann
Dzieci Juliusa i Theresy w latach 60. XIX wieku

Rodzina

16 listopada 1839 roku poślubił w Szczecinie Concordię Theresę (18091855) — córkę C.W.O. Zitelmanna. Para miała ośmioro dzieci (dwoje z nich wcześnie zmarło):

  • Otto Friedrich
  • Gustaw Otto Waldemar
  • Anna Dorothea Concordia (18441916) — żona kupca szczecińskiego Ludwiga Carla Waldemara Grunowa (18381881)
  • Carl Caesar Conrad (18451849)
  • Hans Paul Bernhard
  • Paul Carl Conrad (18501938) — w 1869 roku wziął udział w ekspedycji polarnej. W 1876 roku osiadł w Chile, gdzie w 1911 roku został mianowany niemieckim konsulem.
  • NN (1853) — dziecko zmarło po kilku dniach od narodzin.
  • Walter Hermann (18541925) — był właścicielem dóbr rycerskich w Polanowicach koło Kruszwicy. W 1908 roku utworzył fideikomis — w związku z tym cesarz niemiecki Wilhelm II nadał mu w 1910 roku szlachectwo dziedziczne.

Przypisy

  1. Marx pisał ironicznie: „Wenn man diesen Gesetzentwurf überliest, so scheint es auf den ersten Blick, als tue unser Minister des Ackerbaues, Herr Gierke, auf Befehl Herrn Hansemanns einen gewaltig «kühnen Griff», als hebe er mit einem Federzug ein ganzes Mittelalter auf, und alles gratis, versteht sich!” — zob. Marx, Karl. Der Gesetzentwurf über die Aufhebung der Feudallasten, „Neue Rheinische Zeitung", Nr. 60 (30.07.1848), s. 279.

Bibliografia

  • Altenburg, Stettiner Kulturbilder aus den Jahren 1851-1863 nach Briefen Dr. Carl Stahrs, bAltische Studien, NF, t. XXVIII, 1926, s. 341.
  • Dąbrowski, Karol. Otto von Gierke i teoria spółdzielczości. W: Wybrane historyczne i współczesne aspekty rozwoju banków spółdzielczych w Polsce. Red. Marek Stefański. Włocławek: Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna, 2012, s. 11–12.
  • Die Matrikel der Universität Heidelberg, hersgb. v. P. Hintzelmann, T. 5: Von 1807 bis 1846, bearbeitet v. G. Toepke, s. 421, nr 142.
  • Gierke, G.O.W. Vita. W: De hydrocephali partu. Dissertatio inauguralis obstetricia (…), Berolini: Schade MDCCCLXVI, [b.s.]
  • Marx, Karl. Der Gesetzentwurf über die Aufhebung der Feudallasten, „Neue Rheinische Zeitung", Nr. 60 (30.07.1848), s. 278–283.
  • Personal-Chronik. Amts-Blatt, nr 28, Stettin, den 13 Juli 1838, s. 164.
  • Spruth, H.B.O. Zur Genealogie brühmter Pommern (VI): Otto von Gierke, Genealogie — Deutsche Zeitschrift für Familienkunde, Jg. 17, Bd. 9, H. 3, s. 85.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Michał Gierke