Karl Knorrn: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „{{Autor|” na „{{AutorP|”)
Linia 30: Linia 30:
 
==Bibliografia==  
 
==Bibliografia==  
 
*Karl Heinrich August Knorrn. “Baltische Studien”. AF 36, 1886, s. 384-387.
 
*Karl Heinrich August Knorrn. “Baltische Studien”. AF 36, 1886, s. 384-387.
{{AutorP|[[Małgorzata Płoszczyńska]]}}
+
{{AutorP|[[Małgorzata Elżbieta Płoszczyńska]]}}
 
{{DEFAULTSORT:Knorrn, Karl}}
 
{{DEFAULTSORT:Knorrn, Karl}}
 
[[Kategoria:Pomeranica - Urzędnicy]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Urzędnicy]]

Wersja z 11:38, 30 lip 2015

Karl Knorrn
sędzia rozjemczy, prowizor kościelny
Data urodzenia 21 października 1823
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 1 kwietnia 1886
Miejsce śmierci Szczecin
Narodowość niemiecka

Karl Heinrich August Knorrn (1823-1886) - urzędnik pocztowy, sędzia rozjemczy, prowizor kościelny.

Życiorys

Karl Heinrich August Knorrn urodził się 21 października 1823 w Szczecinie jako syn ogniomistrza. Uczęszczał do szkoły elementarnej, a następnie do szczecińskiego gimnazjum. Przedwczesna śmierć ojca uniemożliwiła mu podjęcie studiów teologicznych, a nawet ukończenie gimnazjum. Rozpoczął naukę zawodu u szczecińskiego piekarza, a po jej ukończeniu udał się na krótką wędrówkę po Saksonii i Śląsku. W roku 1846 otworzył piekarnię w Lubczynie. W tym samym roku zawarł związek małżeński. Obok piekarni prowadził niewielkie gospodarstwo rolne. Ożywiony ruch pasażerski między Lubczyną a Goleniowem umożliwił mu objecie prowadzenia ekspedycji pocztowej i poczty. Przez dwadzieścia lat piastował honorowy urząd sędziego rozjemcy, a przez dziesięć lat prowizora kościelnego.

Artykuł Karla Knornna na łamach "Baltische Studien", 1883

Knorrn oprócz swojej działalności zawodowej poświęcał się badaniu przeszłości ziemi pomorskiej. Na swojej ziemi odnalazł pozostałości przedchrześcijańskiego miejsca pochówku. Interesował się również numizmatyką, dzięki której nawiązywał kontakty z innymi kolekcjonerami monet, a niekiedy pośredniczył w ich wymianie. Poznanie Hermanna Konrada Wilhelma Heringa umożliwiło mu nawiązanie współpracy z Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (Towarzystwo Historii Pomorza i Starożytności). Po śmierci żony w roku 1876 sprzedał swoje nieruchomości w Lubczynie i jako rentier przeprowadził się do Szczecina. Został członkiem towarzystwa, któremu poświęcał cały swój wolny czas, dotyczyło to zwłaszcza Altertumsmuseum. Szczecińskie towarzystwo powierzyło mu wiele zadań, głownie administracyjnych. Przejął obowiązki związane z prowadzeniem korespondencji i utrzymywaniem kontaktów z zamiejscowymi członkami towarzystwa. Rozpoczął też prace związane ze skatalogowaniem bogatych zbiorów bibliotecznych, zarządzał kasą towarzystwa oraz przygotowywał do druku część sprawozdań.

Razem z Albertem Kühne (1824-1900) nadzorował Altertumsmuseum, a po jego odejściu samodzielnie kierował placówką. Krótko przed swoją śmiercią przygotował katalog kartkowy zbiorów muzealnych oraz instrukcję, według której razem z Rodgerem Prümersem (1852-1921) opracował część wydanego drukiem przewodnika po zbiorach muzealnych szczecińskiego towarzystwa. W listopadzie 1883 roku, w trakcie wizyty Ministra Kultury Gustava Heinricha Konrada von Goßlera (1838-1902) w Altertumsmuseum, Knorrn pełnił rolę przewodnika. Chociaż wciąż poszerzał swoją wiedzę, to numizmatyka i prehistoria pozostały jego ulubionymi dziedzinami nauki. W roku 1883 został wydrukowany jego artykuł „Sammlung abergläubischer Gebräuche” w „Baltische Studien”, roczniku Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (Towarzystwo Historii Pomorza i Starożytności).

Karl Heinrich August Knorrn zmarł 1 kwietnia 1886 roku w Szczecinie.

Publikacje (wybór)

  • Sammlung abergläubischer Gebräuche. „Baltische Studien”. AF 33, 1883, s. 113-147.

Bibliografia

  • Karl Heinrich August Knorrn. “Baltische Studien”. AF 36, 1886, s. 384-387.