Klasztor dominikanów (Myślibórz)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 10:03, 28 paź 2016 autorstwa Busol (dyskusja | edycje) (Zastępowanie tekstu - "Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia" na "")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klasztor dominikanów w Myśliborzu — dawny klasztor Zakonu Kaznodziejskiego (OP).

Historia

Choć margrabiowie zabiegali o utworzenie na swym nowo zdobytym terytorium (Nowa Marchia) konwentu dominikanów już od lat sześćdziesiątych, to ze względu na słabą infrastrukturę miejską, fundacji udało się im dokonać dopiero w 1275 roku.

Poprzez sprowadzenie tak ważnej kościelnej instytucji Myślibórz stał się wówczas centrum Nowej Marchii. Jego pozycję umocniła dodatkowo fundacja kolegiaty pod koniec XIII wieku. Warto dodać, że kościół klasztorny służył też przez pewien czas jako świątynia dworska margrabiów - w jego wnętrzu pochowano dzieci Albrechta III. W 1314 roku w klasztorze odbyła się kapituła prowincji Saksonia, co również wskazuje na to, jak wysoką pozycję zajmował. Według Statutów Kapituły Kamieńskiej z 1375 roku mnisi mieli dostarczać biskupowi dwie beczki wina gorzowskiego rocznie.

Klasztor został zniszczony w czasie najazdu husytów na Nową Marchię (1433 rok). Odbudowano go w ciągu kilkudziesięciu lat, bowiem 15 lipca 1470 roku odbył się w nim zjazd stanów nowomarchijskich. Wskazuje to na polityczne i społeczne zaangażowanie myśliborskich dominikanów. Klasztor został zlikwidowany wraz z wprowadzeniem przez margrabiego Jana z Kostrzyna reformacji. Według przekazów kronikarskich konwent został ostatecznie zamknięty w 1547 roku.

Zabytki

Obecnie zachował się kościół i zachodnie skrzydło założenia klasztornego. Swe siedziby mają w nich Myśliborski Ośrodek Kultury oraz Miejska i Powiatowa Biblioteka.[1]

Przypisy

  1. Wpis do rejestru zabytków pod nr. 582 z dn. 22.04.1955.

Bibliografia

  • Berger, Thomas. Springer, Klaus-Bernward. Soldin: Dominikaner. W: Branderburgisches Klosterbuch. Handbuch der Klöster, Stifte und Kommenden bis zur Mitte des 16. Jahrhunderts. Brandenburgische Historische Studien. Bd. 14. Hrsg. M. Bauch i in., Bd. II, Berlin 2007, s. 1111-1122.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Michał Gierke