Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (Rurzyca)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 10:02, 28 paź 2016 autorstwa Busol (dyskusja | edycje) (Zastępowanie tekstu - "Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia" na "")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Geolokalizacja: 53.458252,14.772112

200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 96 z dnia 11 lipca 2011[1]
Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP w Rurzycy
Wyznanie rzymskokatolickie
Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Rurzycy
Data budowy 1906
Data poświęcenia 19 grudnia 1946

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – kościół parafialny w Rurzycy, należy do dekanatu Szczecin Dąbie i Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej.

Neogotycki kościół zbudowany został w 1906 roku, co potwierdza data budowy wyryta na drewnianej belce nadprożowej głównego wejścia w fasadzie zachodniej. Do 1945 roku pełnił funkcje świątyni ewangelickiej, 19 grudnia 1946 roku został poświęcony jako parafia katolicka.

Usytuowany jest pośrodku wsi, po zachodniej stronie drogi. Orientowany. Wzniesiony z cegły maszynowej z zaznaczonym cokołem z kwadr granitowych. Elewacje nieotynkowane z ceramicznym detalem architektonicznym.

Założony został na prostokątnym rzucie, z wyodrębnionym prostokątnym prezbiterium i dostawioną doń od północy kwadratową w planie zakrystią. Od zachodu w korpus kościoła wbudowana jest wieża z bocznymi aneksami w przyziemiu. Korpus i niższe od niego prezbiterium przekryte są osobnymi dachami dwuspadowymi o stromych połaciach. Ich bryły zdominowane są przez sylwetę 3-kondygnacyjnej wieży zachodniej, z dwuspadowym zadaszeniem i wyprowadzonej z kalenicy latarni o wysmukłym, ostrosłupowym hełmie.

Elewacja zachodnia wyróżnia się reprezentacyjnym charakterem, z osiowo umieszczonym ostrołukowym portalem o uskokowych ościeżach z profilowanych kształtek ceramicznych. Umieszczone w nim dwuskrzydłowe drzwi deskowe opatrzone są dekoracyjnymi okuciami zawiasy pasowe, kołatki, klamki z tarczami - nawiązującymi do form gotyckiego kowalstwa artystycznego.

Wieża w górnej części artykułowana jest czterema wysokimi blendami, z otworami dzwonnymi w górnej części. Pola trójkątnych szczytów wieńczących wypełnione są kratownicową kompozycją.

W widoku bryły od strony wschodniej zwraca uwagę malownicze, kulisowe zestawienie szczytów zamykających prezbiterium, korpus i tylną ścianę wieży. Pośrodku ściany wschodniej prezbiterium umieszczona jest szeroka blenda z zakomponowanymi bliźnimi oknami i rozetą w polu przyłucza. Jest ona flankowana dwiema wąskimi blendami o otynkowanych polach. Szczyt wydzielony pasem gładko otynkowanego fryzu płycinowego, akcentowany, osiowo umieszczoną, dwulistną blendą. Naroża ściany ujmują masywne skarpy jednospadowe.

We wnętrzu zachowana jest neogotycka empora (przy ścianie zachodniej i południowej), z balustradą zdobioną płycinami zamkniętymi linią łuku w ośli grzbiet, a także prospekt organowy z czasu budowy kościoła.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa. Oprac. W. Łopuch, 2000. Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Szczecinie.
  • Nowakowski C., Witek W. Gmina Goleniów. Studium wartości kulturowych. Szczecin 1999. Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Szczecinie.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Kamila Wójcik