Laurentius David Bollhagen: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 20: Linia 20:
 
Laurentius David Bollhagen urodził się [[4 lutego]] [[1683]] roku w Stargardzie. Po zakończeniu nauki w Kolegium Gröninga rozpoczął teologiczne studia w Jenie.  Ukończył je na [[w: uniwersytet w Greifswaldzie|uniwersytecie w Greifswaldzie]]  i w [[1704]] roku otrzymał stopień bakałarza.  Następnie wyjechał do [[Wolin|Wolina]] i pełnił tam funkcję pastora oraz prepozyta.
 
Laurentius David Bollhagen urodził się [[4 lutego]] [[1683]] roku w Stargardzie. Po zakończeniu nauki w Kolegium Gröninga rozpoczął teologiczne studia w Jenie.  Ukończył je na [[w: uniwersytet w Greifswaldzie|uniwersytecie w Greifswaldzie]]  i w [[1704]] roku otrzymał stopień bakałarza.  Następnie wyjechał do [[Wolin|Wolina]] i pełnił tam funkcję pastora oraz prepozyta.
 
W [[1707]]  roku uzyskał stopień doktora teologii  w Greifswaldzie.
 
W [[1707]]  roku uzyskał stopień doktora teologii  w Greifswaldzie.
Od [[1710]] roku w Szczecinie, gdzie był archidiakonem w [[Kościół Mariacki|kościele Mariackim]] i nadwornym kaznodzieją, profesorem teologii i języków orientalnych w [[Pedagogium|Gimnazjum Karolińskim]]. Dodatkowo przez rok szkolnym bibliotekarzem<ref> W [[1721]] roku otrzymał nominację na generalnego superintendenta pruskiego Pomorza. W [[1724]] roku wyjechał do Stargardu i w następnym roku objął urząd, który pełnił do śmierci.  
+
Od [[1710]] roku w Szczecinie, gdzie był archidiakonem w [[Kościół Mariacki|kościele Mariackim]] i nadwornym kaznodzieją, profesorem teologii i języków orientalnych w [[Pedagogium|Gimnazjum Karolińskim]]. Dodatkowo przez rok szkolnym bibliotekarzem. W [[1721]] roku otrzymał nominację na generalnego superintendenta pruskiego Pomorza. W [[1724]] roku wyjechał do Stargardu i w następnym roku objął urząd, który pełnił do śmierci.  
  
 
Był żonaty z Agnisą Engelken, córką wolińskiego prepozyta.
 
Był żonaty z Agnisą Engelken, córką wolińskiego prepozyta.

Wersja z 21:19, 8 paź 2018

Laurentius David Bollhagen
generalny superintendent
Data urodzenia 4 lutego 1683
Miejsce urodzenia Stargard
Data śmierci 7 stycznia 1738
Miejsce śmierci Stargard
Narodowość niemiecka

Laurentius David Bollhagen (Bolhagen) (1683-1738) - luterański teolog, orientalista, generalny superintendent pruskiego Pomorza.

Życiorys

Laurentius David Bollhagen urodził się 4 lutego 1683 roku w Stargardzie. Po zakończeniu nauki w Kolegium Gröninga rozpoczął teologiczne studia w Jenie. Ukończył je na uniwersytecie w Greifswaldzie i w 1704 roku otrzymał stopień bakałarza. Następnie wyjechał do Wolina i pełnił tam funkcję pastora oraz prepozyta. W 1707 roku uzyskał stopień doktora teologii w Greifswaldzie. Od 1710 roku w Szczecinie, gdzie był archidiakonem w kościele Mariackim i nadwornym kaznodzieją, profesorem teologii i języków orientalnych w Gimnazjum Karolińskim. Dodatkowo przez rok szkolnym bibliotekarzem. W 1721 roku otrzymał nominację na generalnego superintendenta pruskiego Pomorza. W 1724 roku wyjechał do Stargardu i w następnym roku objął urząd, który pełnił do śmierci.

Był żonaty z Agnisą Engelken, córką wolińskiego prepozyta.

Zmarł 7 stycznia 1738 roku w Stargardzie.

Przypisy

Bibliografia

  • Mayer, Johann Friedrich. Decanus Collegii Theologici Jo. Frid. Mayer, D. De Poetarum Et Sibillarum Chiliasmo, Disserit, Et Ad Lectiones Pro Licentia Viri [...] Dn. M. Laurentii David. Bollhagen, S. Theol. Baccal. Et Ecclesiae Wollinensis Pastoris, Ut Et Vicinarum Praepositi Substituti Vigilantissimi, Ea, Qva Fas Est, Humanitate Lectorem Benevolum Invitat. Gryphiswaldiae: Starck, 1707
  • Ebert, David Friedrich. Historiam Bibliothecae Templi Collegiati B. Mariae dicati enarrans … Patronos ... Amicos ... invitat David. Fridericvs. Ebert ... . Stetini: Effenbart, [1783].
  • Hering. Bolhagen, David Laurentius. W: Allgemeine Deutsche Biographie. Bd. 3. Leipzig: Duncker & Humblot, 1876, s. 105.
  • Müller, Ernst. Die Evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart. T. 2. Stettin: Saunier, 1912, s. 567-568.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Agata Michalska