Leonard Borkowicz: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 39: Linia 39:
 
  Tu, na gospodarstwach poniemieckich możecie osiąść na zawsze i pracą
 
  Tu, na gospodarstwach poniemieckich możecie osiąść na zawsze i pracą
 
  Waszych rąk zapewnić szczęście i dobrobyt sobie, swym rodzinom
 
  Waszych rąk zapewnić szczęście i dobrobyt sobie, swym rodzinom
  i naszej wolnej Ojczyźnie.''' - Takimi słowami wiosną 1945 r. Pełnomocnik Rządu Tymczasowego RP na Okręg Pomorza Zachodniego, Leonard Borkowicz zachęcał Polaków do przybywania, zasiedlania i zagospodarowania ziem leżących u ujścia Odry<ref>Za: http://www.pifa.pl/?wrastanie-pomorza-zachodniego,57</ref>.''
+
  i naszej wolnej Ojczyźnie.''  
 +
- Takimi słowami wiosną 1945 r. Pełnomocnik Rządu Tymczasowego RP na Okręg Pomorza Zachodniego, Leonard Borkowicz zachęcał Polaków do przybywania, zasiedlania i zagospodarowania ziem leżących u ujścia Odry<ref>Za: http://www.pifa.pl/?wrastanie-pomorza-zachodniego,57</ref>.''
  
  
  
Do podstawowych obowiązków pełnomocnika/wojewody należało przeprowadzenie wysiedlenia pozostałych na tych terenach Niemców, a w ślad za tym przyjmowanie i organizacja wszechstronnej pomocy dla osiedleńców napływających z utraconych ziem wschodnich oraz reszty kraju, a także  repatriantów napływających z zachodu, w tym organizacja zaopatrzenia w żywność. Wojewoda organizował aparatu administracyjny, placówki kulturalne i oświatowe, nadzorował odtwarzanie i uruchamianie przemysłu, odbudowę rolnictwa. Był ponadto odpowiedzialny za prowadzenie walki politycznej z organizacjami, które rząd „lubelski” uznawał za wrogie (głównie [[w:Polskie Stronnictwo Ludowe (1945-1949)|mikołajczykowskie PSL]]. Wojewoda Borkowicz znany był jednak przede wszystkim z tego, że bardzo sprawnie organizował życie gospodarcze i kulturalne, a ponadto chronił autochtonów przed agresją ludności napływowej ([[21 września]] [[1946]] w Szczecinie zorganizowano Kongres Ludności Autochtonicznej Pomorza Zachodniego). Sprzyjał rozwojowi życia społecznego i był entuzjastą sportu.  
+
Do podstawowych obowiązków pełnomocnika/wojewody należało przeprowadzenie wysiedlenia pozostałych na tych terenach Niemców, a w ślad za tym przyjmowanie i organizacja wszechstronnej pomocy dla osiedleńców napływających z utraconych ziem wschodnich oraz reszty kraju, a także  repatriantów napływających z zachodu, w tym organizacja zaopatrzenia w żywność. Wojewoda organizował aparatu administracyjny, placówki kulturalne i oświatowe, nadzorował odtwarzanie i uruchamianie przemysłu, odbudowę rolnictwa. Był ponadto odpowiedzialny za prowadzenie walki politycznej z organizacjami, które rząd „lubelski” uznawał za wrogie (głównie [[w:Polskie Stronnictwo Ludowe (1945-1949)|mikołajczykowskie PSL]]). Wojewoda Borkowicz znany był jednak przede wszystkim z tego, że bardzo sprawnie organizował życie gospodarcze i kulturalne, a ponadto chronił autochtonów przed agresją ludności napływowej ([[21 września]] [[1946]] w Szczecinie zorganizowano Kongres Ludności Autochtonicznej Pomorza Zachodniego). Sprzyjał rozwojowi życia społecznego i był entuzjastą sportu.  
 
[[Grafika:Leonard Borkowicz 1948.jpg|thumb|Leonard Borkowicz (1948)]]
 
[[Grafika:Leonard Borkowicz 1948.jpg|thumb|Leonard Borkowicz (1948)]]
  
Linia 53: Linia 54:
 
* przewodniczącym Rady ZHP
 
* przewodniczącym Rady ZHP
 
* honorowym łowczym PZŁ (wybrany 05.10.1946)
 
* honorowym łowczym PZŁ (wybrany 05.10.1946)
[[Grafika:wojewoda Borkowicz.jpg|thumb|Wojewoda szczeciński w karykaturze J.Borwińskiego]]<ref>w: Jan M. Piskorski (red.): ''Pomorze Zachodnie przez Wieki''. Wyd. Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin 1999, s.376, 447, ISBN 83-910291-0-7</ref>
+
[[Grafika:wojewoda Borkowicz.jpg|thumb|Wojewoda szczeciński w karykaturze J.Borwińskiego]]
 
Pozostał znany jako „patron” szczecińskich literatów – zachęcił i pomógł w osiedleniu się w Szczecinie m.in. [[Konstanty Ildefons Gałczyński|Konstantemu Ildefonsowi Gałczyńskiemu]], [[Jerzy Andrzejewski|Jerzemu Andrzejewskiemu]], [[Edmund Jan Osmańczyk|Edmundowi Osmańczykowi]], [[Witold Wirpsza|Witoldowi Wirpszy]].  
 
Pozostał znany jako „patron” szczecińskich literatów – zachęcił i pomógł w osiedleniu się w Szczecinie m.in. [[Konstanty Ildefons Gałczyński|Konstantemu Ildefonsowi Gałczyńskiemu]], [[Jerzy Andrzejewski|Jerzemu Andrzejewskiemu]], [[Edmund Jan Osmańczyk|Edmundowi Osmańczykowi]], [[Witold Wirpsza|Witoldowi Wirpszy]].  
  
Linia 62: Linia 63:
 
Od [[7 marca]] [[1949]] do [[6 marca]] [[1950]] pełni funkcję ambasadora [[w:Polska Rzeczpospolita Ludowa|RP]] w czeskiej Pradze. Po roku zostaje odwołany na wniosek [[w:Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego|MBP]]<ref>Rzucono podejrzenie wobec żony Borkowicza o współpracę z Niemcami podczas okupacji, a on pobił przedstawiciela MBP. Za: Z Archiwum SZ. 2, Dom Wydawniczy Rebis sp. z o.o., Poznań 2008 ISBN 978-83-7301-969-0</ref> Od tego czasu nie pełni ważnych funkcji publicznych i stopniowo zostaje marginalizowany politycznie.  
 
Od [[7 marca]] [[1949]] do [[6 marca]] [[1950]] pełni funkcję ambasadora [[w:Polska Rzeczpospolita Ludowa|RP]] w czeskiej Pradze. Po roku zostaje odwołany na wniosek [[w:Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego|MBP]]<ref>Rzucono podejrzenie wobec żony Borkowicza o współpracę z Niemcami podczas okupacji, a on pobił przedstawiciela MBP. Za: Z Archiwum SZ. 2, Dom Wydawniczy Rebis sp. z o.o., Poznań 2008 ISBN 978-83-7301-969-0</ref> Od tego czasu nie pełni ważnych funkcji publicznych i stopniowo zostaje marginalizowany politycznie.  
  
W latach 1954-1958 kierował Centralnym Urzędem Kinematografii<ref>[http://docs.google.com/viewer?a=v&q=cache:MGgV7DixFGAJ:iskry.pl/index2.php%3Foption%3Dcom_content%26do_pdf%3D1%26id%3D2286+leonard+borkowicz&hl=pl&gl=pl&pid=bl&srcid=ADGEESgIlMU2CVkpvYRcYiilsFGpQz3r9a10Ng1zOEnuekVJ63SNTqznlr1gC1F0ad9yAMSZfTW0DjgffRCNUKhYehr2vv-P6zYAtTUnLtVnhGmEYzAU45DdNQ4kAt9paDqUAANn18us&sig=AHIEtbTX9q9PnWkHKDrWXDH9VRUyEQbnew Paweł Siergiejczyk: "Pierwsza kadrowa" PRL'', w: "Nasza Polska", 31.07.2008] [dostęp: 12.04.2011]</ref> Wykorzystując (chwilowo) sprzyjający klimat polityczny, wyraził zgodę n realizację znanego filmu [[w:Kanał (film)|''KANAŁ'']] Andrzeja Wajdy<ref>[http://archiwum.polityka.pl/art/zkamera-wpiekle,361304.html O powstaniu filmu "Kanał". W: Śmialowski P.: ''Z kamerą w piekle''; Polityka - nr 16 (2601) z dnia 2007-04-21; s. 66-68] [dostęp: 02.04.2011]</ref>.  
+
W latach 1954-1958 kierował Centralnym Urzędem Kinematografii<ref>[http://docs.google.com/viewer?a=v&q=cache:MGgV7DixFGAJ:iskry.pl/index2.php%3Foption%3Dcom_content%26do_pdf%3D1%26id%3D2286+leonard+borkowicz&hl=pl&gl=pl&pid=bl&srcid=ADGEESgIlMU2CVkpvYRcYiilsFGpQz3r9a10Ng1zOEnuekVJ63SNTqznlr1gC1F0ad9yAMSZfTW0DjgffRCNUKhYehr2vv-P6zYAtTUnLtVnhGmEYzAU45DdNQ4kAt9paDqUAANn18us&sig=AHIEtbTX9q9PnWkHKDrWXDH9VRUyEQbnew Paweł Siergiejczyk: "Pierwsza kadrowa" PRL'', w: "Nasza Polska", 31.07.2008] [dostęp: 12.04.2011]</ref>. Wykorzystując sprzyjający klimat polityczny (1956-57), wyraził zgodę n realizację znanego filmu [[w:Kanał (film)|''KANAŁ'']] Andrzeja Wajdy<ref>[http://archiwum.polityka.pl/art/zkamera-wpiekle,361304.html O powstaniu filmu "Kanał". W: Śmialowski P.: ''Z kamerą w piekle''; Polityka - nr 16 (2601) z dnia 2007-04-21; s. 66-68] [dostęp: 02.04.2011]</ref>.  
  
[[2 lutego]] [[1957]], miesiąc po utworzeniu czasopisma [[w:Polityka (tygodnik)|''Polityka'']], został  mianowany zastępcą redaktora naczelnego. Jednak około roku [[1960]] został uznany za rewizjonistę i odsunięto go od wszelkiej działalności. Wtedy zajął się opracowywaniem materiałów historycznych i wspomnień, w ramach Zakładu Historii Partii (przy KC PZPR) oraz tłumaczeniem literatury historycznej z języków rosyjskiego i niemieckiego.
+
[[2 lutego]] [[1957]], miesiąc po utworzeniu czasopisma [[w:Polityka (tygodnik)|''Polityka'']], został  mianowany zastępcą redaktora naczelnego. Jednak około roku [[1960]] został uznany za rewizjonistę i odsunięto go od wszelkiej działalności. Wtedy zajął się opracowywaniem materiałów historycznych i wspomnień (w ramach Zakładu Historii Partii przy KC PZPR) oraz tłumaczeniem literatury naukowo-historycznej z języków rosyjskiego i niemieckiego.
  
 
Zmarł w Warszawie [[26 października]] [[1989]].
 
Zmarł w Warszawie [[26 października]] [[1989]].
Linia 94: Linia 95:
 
#  ''Leonard Borkowicz'' w:T. Białecki (red.): ''Encyklopedia Szczecina'', T1 (A-O),  Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 1999, s.113, ISBN 83-87341-45-2
 
#  ''Leonard Borkowicz'' w:T. Białecki (red.): ''Encyklopedia Szczecina'', T1 (A-O),  Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 1999, s.113, ISBN 83-87341-45-2
 
# ''Pełnomocnik Rządu R na Okręg Pomorza Zachodniego'' w: T. Białecki (red.): ''Encyklopedia Szczecina'', ''Encyklopedia Szczecina'', T2 (P-Ż), Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 2000, s.51, ISBN 83-87341-45-2
 
# ''Pełnomocnik Rządu R na Okręg Pomorza Zachodniego'' w: T. Białecki (red.): ''Encyklopedia Szczecina'', ''Encyklopedia Szczecina'', T2 (P-Ż), Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 2000, s.51, ISBN 83-87341-45-2
 +
# Jan M. Piskorski (red.): ''Pomorze Zachodnie przez Wieki''. Wyd. Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin 1999, s.373-376, 447, ISBN 83-910291-0-7
  
 
== Zobacz też ==  
 
== Zobacz też ==  

Wersja z 21:50, 15 kwi 2011

Szablon:Wedycji

Leonard Borkowicz
pierwszy wojewoda szczeciński
brak zdjecia
Leonard Borkowicz 1947
Data urodzenia 4 stycznia 1912
Miejsce urodzenia Wiedeń
Data śmierci 26 października 1989
Miejsce śmierci Warszawa
Lata działalności {{{lata_dzialalnosci}}}
Tytuły i nagrody ppłk WP, Wojewoda
Narodowość Polska[1]


Leonard Borkowicz (ur. 4 stycznia 1912 w Wiedniu (Austria), zm. 26 października 1989 w Warszawie) – pierwszy polski wojewoda szczeciński, oficer Wojska Polskiego (ppłk), międzynarodowy działacz komunistyczny, pisarz i tłumacz literatury; współtworzył przebieg polskiej granicy z Niemcami.

Życiorys

Urodził się 4 stycznia 1912 w Wiedniu, w rodzinie inteligenckiej. Szkołę średnią prawdopodobnie ukończył we Lwowie i wcześnie związał się z ruchem komunistycznym: w latach 19271928 należał do KZMP i KPP, a w latach 1929-1931 do Komunistycznej Partii Niemiec; był także członkiem Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. W tym czasie został kilkakrotnie aresztowany, a po otrzymaniu kary 5 lat pozbawienia wolności (1932) – rok „spędził” w obozie dla więźniów politycznych w Berezie Kartuskiej, gdzie był m.in. poniżany i katowany [2]. Po wyjściu z obozu w Berezie Kartuskiej podjął pracę w warszawskiej fabryce akumulatorów ERGA.

We wrześniu 1939 roku znalazł się we Lwowie, a po 17 września 1939 pracował w sowieckiej administracji gospodarczej. Gdy półtora roku później wybuchła wojna niemiecko – rosyjska – walczył w szeregach armii czerwonej, a następnie, na własną prośbę, od maja 1943, został przeniesiony do tworzącej się I Dywizji im. Tadeusza Kościuszki, w stopniu kapitana, jako z-ca dowódcy 2 pułku piechoty, a następnie jako dowódca 1 pp (od sierpnia do października 1943) walczył pod Lenino. Awansował do stopnia majora i został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy.

Pułkownik Leonard Borkowicz (ok. 1945)

.

W roku 1944 fronty wojenne przesunęły się na tereny polskie, więc od lipca został przesunięty do działalności w administracji cywilnej (jednak nadal w mundurze, jako oficer wojska polskiego). Najpierw z ramienia PKWN organizował polską administrację na Białostocczyźnie, gdzie między innymi zwalczał konkurencyjne ośrodki administracji podległe rządowi „londyńskiemu”. Następnie został przeniesiony do Komendy Głównej MO (październik – marzec 1945), gdzie pełnił funkcje zastępcy komendanta głównego.

Prawdopodobnie jednak uznano, że jego dobre kontakty w armii czerwonej oraz doświadczenia nabyte przy organizowaniu administracji cywilnej najlepiej zostaną spożytkowane w toku zagospodarowywania terenów niemieckich, które po wojnie miały przypaść Polsce – Ziem Zachodnich i Północnych, inaczej Ziem Odzyskanych. Od marca 1945 roku został więc pełnomocnikiem Rządu Tymczasowego przy Froncie Białoruskim marszałka G.Żukowa, a następnie, od 11 kwietnia 1945 – przejął od Aleksandra Kaczochy – Józefskiego funkcję Pełnomocnikiem RP na Okręg Pomorze Zachodnie, co okazało się równe przyjęciu obowiązków wojewody.

W lutym 1946 roku wojewoda szczeciński zaproponował zorganizowanie w Szczecinie święta z okazji pierwszej rocznicy zdobycia Szczecina ogólnopolskiego zlotu młodzieży oraz manifestacji pod hasłem TRZYMAMY STRAŻ NAD ODRĄ. Uroczystości odbyły się w dniach 13-14 kwietnia 1946, wzięło w nich udział ok. 15 tys. młodych gości. Na Wałach Chrobrego wojewoda szczeciński witał przybyłych: Prezydenta RP B. Bieruta i Premiera RP St. Mikołajczyka. Gośćmi uroczystości byli także przedstawiciele 14 państw, w tym Rosji Radzieckiej, Wielkiej Brytanii i Francji. W czasie uroczystości doszło do wystąpień „promikołajczykowskich” i „antybierutowskich”, które władze PPR uznały za „wrogie”, zarzucając L. Borkowiczowi zły dobór składu komitetu organizacyjnego i brak zdolności przewidywania[3].

W następnym roku zorganizowano Tydzień Ziem Zachodnich (14-20 kwietnia), w czasie którego na lotnisku w Dąbiu Wojewoda Szczeciński Leonard Borkowicz, wspólnie z Prezydentem Piotrem Zarembą, witał wicepremiera i ministra Ziem Odzyskanych, Władysława Gomułkę.

Wojewoda Szczeciński wita W. Gomułkę na lotnisku w Dąbiu (1947)

Ta wspólna Matka nasza, Polska, wzywa Was byście razem z całym

narodem polskim dokonali wielkiego dzieła! Ziemie Pomorza Zachodniego
sięgające dziś po Odrę i Nisę i nasz Bałtyk stoją dla nas otworem!
Tu, na gospodarstwach poniemieckich możecie osiąść na zawsze i pracą
Waszych rąk zapewnić szczęście i dobrobyt sobie, swym rodzinom
i naszej wolnej Ojczyźnie. 

- Takimi słowami wiosną 1945 r. Pełnomocnik Rządu Tymczasowego RP na Okręg Pomorza Zachodniego, Leonard Borkowicz zachęcał Polaków do przybywania, zasiedlania i zagospodarowania ziem leżących u ujścia Odry[4].


Do podstawowych obowiązków pełnomocnika/wojewody należało przeprowadzenie wysiedlenia pozostałych na tych terenach Niemców, a w ślad za tym przyjmowanie i organizacja wszechstronnej pomocy dla osiedleńców napływających z utraconych ziem wschodnich oraz reszty kraju, a także repatriantów napływających z zachodu, w tym organizacja zaopatrzenia w żywność. Wojewoda organizował aparatu administracyjny, placówki kulturalne i oświatowe, nadzorował odtwarzanie i uruchamianie przemysłu, odbudowę rolnictwa. Był ponadto odpowiedzialny za prowadzenie walki politycznej z organizacjami, które rząd „lubelski” uznawał za wrogie (głównie mikołajczykowskie PSL). Wojewoda Borkowicz znany był jednak przede wszystkim z tego, że bardzo sprawnie organizował życie gospodarcze i kulturalne, a ponadto chronił autochtonów przed agresją ludności napływowej (21 września 1946 w Szczecinie zorganizowano Kongres Ludności Autochtonicznej Pomorza Zachodniego). Sprzyjał rozwojowi życia społecznego i był entuzjastą sportu.

Leonard Borkowicz (1948)

Niezależnie od sprawowania funkcji administracyjno – politycznych popierał tworzenie różnych organizacji, co wyrażało się m.in. tym, że pełnił funkcje społeczne - był:

  • prezesem Okręgowego Zarządu Ligi Morskiej
  • prezesem Aeroklubu Szczecińskiego i Zarządu Okręgowego Ligi Lotniczej
  • prezesem honorowym Automobil-Klubu Polskiego
  • komandorem Yacht-Klubu Polskiego „Gryf”
  • przewodniczącym Rady ZHP
  • honorowym łowczym PZŁ (wybrany 05.10.1946)
Wojewoda szczeciński w karykaturze J.Borwińskiego

Pozostał znany jako „patron” szczecińskich literatów – zachęcił i pomógł w osiedleniu się w Szczecinie m.in. Konstantemu Ildefonsowi Gałczyńskiemu, Jerzemu Andrzejewskiemu, Edmundowi Osmańczykowi, Witoldowi Wirpszy.

Znany był także z tego, że potrafił dobierać współpracowników – dobrych fachowców zaangażowanych w odbudowę Ziem Zachodnich, niezależnie od ich pochodzenia społecznego i poglądów politycznych. Chronił ich nawet wtedy, gdy mieli konflikty z lokalnymi działaczami PPR. Najbardziej jego znanym „podopiecznym” był pierwszy polski prezydent Szczecina - Piotr Zaremba. Ponadto potrafił skutecznie negocjować i bronić polskich interesów przed dowódcami i administracją wojskową Armii Czerwonej.

Wskutek narastających zmian politycznych i stalinizacji kraju oraz zdobywania przewagi politycznej przez I sekretarza KW PPR w Szczecinie, Wiktora Kłosiewicza, od połowy 1948 roku wojewoda Borkowicz nie mógł już skutecznie realizować wcześniej przyjętej polityki kadrowej, a wkrótce zrezygnował z pełnienia funkcji wojewody szczecińskiego. 25 lutego 1949 w auli szczecińskiej Akademii Handlowej odbyło się oficjalne pożegnanie Leonarda Borkowicza przez przedstawicieli społeczeństwa województwa szczecińskiego.

Od 7 marca 1949 do 6 marca 1950 pełni funkcję ambasadora RP w czeskiej Pradze. Po roku zostaje odwołany na wniosek MBP[5] Od tego czasu nie pełni ważnych funkcji publicznych i stopniowo zostaje marginalizowany politycznie.

W latach 1954-1958 kierował Centralnym Urzędem Kinematografii[6]. Wykorzystując sprzyjający klimat polityczny (1956-57), wyraził zgodę n realizację znanego filmu KANAŁ Andrzeja Wajdy[7].

2 lutego 1957, miesiąc po utworzeniu czasopisma Polityka, został mianowany zastępcą redaktora naczelnego. Jednak około roku 1960 został uznany za rewizjonistę i odsunięto go od wszelkiej działalności. Wtedy zajął się opracowywaniem materiałów historycznych i wspomnień (w ramach Zakładu Historii Partii przy KC PZPR) oraz tłumaczeniem literatury naukowo-historycznej z języków rosyjskiego i niemieckiego.

Zmarł w Warszawie 26 października 1989.

Twórczość

własna

  • Od Białegostoku do Szczecina. W: Takie były początki. Warszawa 1965
  • Bereziacy. Książka i Wiedza, Warszawa 1965 (redakcja)
  • Komuniści; wspomnienia o Komunistycznej Partii Polski. Książka i Wiedza, Warszawa 1969
  • Urok Szczecina”. w: Z. Chmielewski, K.Kozłowski: Pierwszy wojewoda szczeciński. Dokumenty i komentarze (1945-1949)

tłumaczenia

  • Włodzimierz Djakow: Piotr Ściegienny : ksiądz – rewolucjonista (przekład z rosyjskiego)
  • Klaus Herrmann: Porucznik von Mochow, Książka i Wiedza, Warszawa 1972 (przekład z niemieckiego)
  • Walter Bartel: Lewica niemieckiej socjaldemokracji w walce przeciwko militaryzmowi i wojnie (przekład z niemieckiego)
  • Igor Owsianyj: Tajemnice narodzin II wojny światowej. Książka i Wiedza, Warszawa 1974 (przekład z rosyjskiego)
  • W.W.Kurasow (red.): Historia powszechna, T.10 (przekład z rosyjskiego)
  • N.A.Smirnow (red.): Historia powszechna, T.6 (przekład z rosyjskiego)

Wyróżnienia, odznaczenia i medale

  • Order Virtuti Militari V klasy
  • Złotym Medalem Zasługi Łowieckiej (16.03.1947)

Przypisy

  1. narodowość Żydowska wg prymasa Polski, Augusta Hlonda, za: Joanna Dżaman (opr.): Szczecinianie stulecia. Wyd. Piątek Trzynastego, Łódź 2000. s.25. ISBN 83-87735-63-9; ale równie dobrze Ormiańska
  2. Leonard Borkowicz: Okruchy wspomnień, za: Zdzisław Chmielewski, Kazimierz Kozłowski (opr.), Leonard Borkowicz (komentarz): Pierwszy wojewoda szczeciński. Dokumenty i komentarze (1945-1949). Wydawnictwo GLOB, Szczecin 1986, s. 8-9, ISBN 83-7007-085-X
  3. Władysław Kubik: Szczecin '46. Trzymamy straż nad Odrą.Wyd. PZG, Szcczecin 2007, s. 75, ISBN 978-83-924247-1-0
  4. Za: http://www.pifa.pl/?wrastanie-pomorza-zachodniego,57
  5. Rzucono podejrzenie wobec żony Borkowicza o współpracę z Niemcami podczas okupacji, a on pobił przedstawiciela MBP. Za: Z Archiwum SZ. 2, Dom Wydawniczy Rebis sp. z o.o., Poznań 2008 ISBN 978-83-7301-969-0
  6. Paweł Siergiejczyk: "Pierwsza kadrowa" PRL, w: "Nasza Polska", 31.07.2008 [dostęp: 12.04.2011]
  7. O powstaniu filmu "Kanał". W: Śmialowski P.: Z kamerą w piekle; Polityka - nr 16 (2601) z dnia 2007-04-21; s. 66-68 [dostęp: 02.04.2011]

Źródła

  1. Kazimierz Kozłowski: Leonard Borkowicz - Pierwszy wojewoda. W: Joanna Dżaman (opr.): Szczecinianie stulecia. Wyd. Piątek Trzynastego, Łódź 2000. s.25-26, ISBN 83-87735-63-9
  2. Zdzisław Chmielewski, Kazimierz Kozłowski (opr.), Leonard Borkowicz (komentarz): Pierwszy wojewoda szczeciński. Dokumenty i komentarze (1945-1949). Wydawnictwo GLOB, Szczecin 1986, s., ISBN 83-7007-085-X
  3. Leonard Borkowicz w:T. Białecki (red.): Encyklopedia Szczecina, T1 (A-O), Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 1999, s.113, ISBN 83-87341-45-2
  4. Pełnomocnik Rządu R na Okręg Pomorza Zachodniego w: T. Białecki (red.): Encyklopedia Szczecina, Encyklopedia Szczecina, T2 (P-Ż), Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 2000, s.51, ISBN 83-87341-45-2
  5. Jan M. Piskorski (red.): Pomorze Zachodnie przez Wieki. Wyd. Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin 1999, s.373-376, 447, ISBN 83-910291-0-7

Zobacz też

Linki zewnętrzne

Szablon:Wojewodowie szczecińscy