Maria Pilecka: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „'''Maria Pilecka'''(ur. 29 stycznia 1899 w Ołumuńcu w Rosji, zm. 9 maja 1991 w Koszalinie) – nauczycielka i bibliotekarka, si...”)
 
Linia 1: Linia 1:
'''Maria Pilecka'''(ur. [[29]] [[stycznia]] [[1899]] w [[Ołumuńcu]] w [[Rosji]], zm. [[9]] [[maja]] [[1991]] w [[Koszalinie]]) – nauczycielka i bibliotekarka, siostra rotmistrza [[Witolda Pileckiego]].<ref>[http://http://pl.wikipedia.org/wiki/Maria_Pilecka</ref>
+
'''Maria Pilecka''' (ur. [[29]] [[stycznia]] [[1899]] w [[Ołumuńcu]] w [[Rosji]], zm. [[9]] [[maja]] [[1991]] w [[Koszalinie]]) – nauczycielka i bibliotekarka, siostra rotmistrza [[Witolda Pileckiego]].<ref>[http://http://pl.wikipedia.org/wiki/Maria_Pilecka</ref>
pierwszy kierownik Powiatowej Biblioteki Publicznej w  [[Koszalinie[[, działacz społeczny i kulturalny.
+
Pierwszy kierownik Powiatowej Biblioteki Publicznej w  [[Koszalinie]], działacz społeczny i kulturalny.
 +
 
 +
==Życiorys==
 +
 
 +
Jedna z czwórki rodzeństwa Pileckich, po II wojnie światowej zamieszkała w Koszalinie. Nauczycielka, w latach 1930–1939 uczyła w szkole miejskiej w Lidzie. Okres wojenny spędziła w Wilnie, utrzymując się z lekcji prywatnych. Przez dwa miesiące była więziona w więzieniu w Łukienniszkach.W lipcu 1945 roku razem ze swoją siostrą Wandą, jej mężem i synem Andrzejem przyjechała do Koszalina. Zamieszkali w domu przy ul. Karola Szymanowskiego, przyznanym im jako rekompensata za mienie pozostawione na Litwie.

Wersja z 17:33, 5 cze 2013

Maria Pilecka (ur. 29 stycznia 1899 w Ołumuńcu w Rosji, zm. 9 maja 1991 w Koszalinie) – nauczycielka i bibliotekarka, siostra rotmistrza Witolda Pileckiego.[1] Pierwszy kierownik Powiatowej Biblioteki Publicznej w Koszalinie, działacz społeczny i kulturalny.

Życiorys

Jedna z czwórki rodzeństwa Pileckich, po II wojnie światowej zamieszkała w Koszalinie. Nauczycielka, w latach 1930–1939 uczyła w szkole miejskiej w Lidzie. Okres wojenny spędziła w Wilnie, utrzymując się z lekcji prywatnych. Przez dwa miesiące była więziona w więzieniu w Łukienniszkach.W lipcu 1945 roku razem ze swoją siostrą Wandą, jej mężem i synem Andrzejem przyjechała do Koszalina. Zamieszkali w domu przy ul. Karola Szymanowskiego, przyznanym im jako rekompensata za mienie pozostawione na Litwie.