Maria Pilecka: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 4: Linia 4:
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==
  
Jedna z czwórki rodzeństwa Pileckich, po II wojnie światowej zamieszkała w Koszalinie. Nauczycielka, w latach 1930–1939 uczyła w szkole miejskiej w Lidzie. Okres wojenny spędziła w Wilnie, utrzymując się z lekcji prywatnych. Przez dwa miesiące była więziona w więzieniu w Łukienniszkach.W lipcu 1945 roku razem ze swoją siostrą Wandą, jej mężem i synem Andrzejem przyjechała do Koszalina. Zamieszkali w domu przy ul. Karola Szymanowskiego, przyznanym im jako rekompensata za mienie pozostawione na Litwie.
+
Jedna z czwórki rodzeństwa Pileckich, po II wojnie światowej zamieszkała w Koszalinie. Nauczycielka, w latach 1930–1939 uczyła w szkole miejskiej w Lidzie. Okres wojenny spędziła w Wilnie, utrzymując się z lekcji prywatnych. Przez dwa miesiące była więziona w więzieniu w Łukienniszkach.W lipcu 1945 roku razem ze swoją siostrą Wandą, jej mężem i synem Andrzejem przyjechała do Koszalina. Zamieszkali w domu przy ul. Karola Szymanowskiego, przyznanym im jako rekompensata za mienie pozostawione na Litwie. Wszystkie lata pracy zawodowej związała z bibliotekarstwem.Organizowała życie społeczne, kulturalne, była inicjatorem powstania Oddziału Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich w Koszalinie. W 1965 roku przeszła na emeryturę, ale jeszcze przez trzy lata na niepełnym etacie pracowała w czytelni Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koszalinie, pomagając m.in. w tłumaczeniach z niemieckiego i francuskiego.
 +
Zmarła w wieku 91 lat w Koszalinie. Pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Koszalinie (kwatera 45-53, rząd 9, grób 32).
 +
 
 +
==Działalność zawodowa w Koszalinie==

Wersja z 17:41, 5 cze 2013

Maria Pilecka (ur. 29 stycznia 1899 w Ołumuńcu w Rosji, zm. 9 maja 1991 w Koszalinie) – nauczycielka i bibliotekarka, siostra rotmistrza Witolda Pileckiego.[1] Pierwszy kierownik Powiatowej Biblioteki Publicznej w Koszalinie, działacz społeczny i kulturalny.

Życiorys

Jedna z czwórki rodzeństwa Pileckich, po II wojnie światowej zamieszkała w Koszalinie. Nauczycielka, w latach 1930–1939 uczyła w szkole miejskiej w Lidzie. Okres wojenny spędziła w Wilnie, utrzymując się z lekcji prywatnych. Przez dwa miesiące była więziona w więzieniu w Łukienniszkach.W lipcu 1945 roku razem ze swoją siostrą Wandą, jej mężem i synem Andrzejem przyjechała do Koszalina. Zamieszkali w domu przy ul. Karola Szymanowskiego, przyznanym im jako rekompensata za mienie pozostawione na Litwie. Wszystkie lata pracy zawodowej związała z bibliotekarstwem.Organizowała życie społeczne, kulturalne, była inicjatorem powstania Oddziału Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich w Koszalinie. W 1965 roku przeszła na emeryturę, ale jeszcze przez trzy lata na niepełnym etacie pracowała w czytelni Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koszalinie, pomagając m.in. w tłumaczeniach z niemieckiego i francuskiego. Zmarła w wieku 91 lat w Koszalinie. Pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Koszalinie (kwatera 45-53, rząd 9, grób 32).

Działalność zawodowa w Koszalinie