Marian Jurczyk: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „ "” na „ „”)
m (zamienił w treści „".” na „”.”)
Linia 22: Linia 22:
 
Absolwent technikum ekonomicznego, które ukończył zaocznie w latach 50.
 
Absolwent technikum ekonomicznego, które ukończył zaocznie w latach 50.
  
Od 1954 pracował w [[Stocznia Szczecińska|Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego]]. W [[Sierpień 1980|sierpniu 1980]] stanął na czele [[Międzyzakładowy Komitet Strajkowy|Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Szczecinie]]. Był sygnatariuszem [[Porozumienia sierpniowe|porozumień sierpniowych]]. Kierował następnie Międzyzakładową Komisją Robotniczą „S", a w 1981 objął stanowisko przewodniczącego zarządu Regionu Pomorze Zachodnie NSZZ „Solidarność". Był delegatem na I KZD w Gdańsku, wszedł w skład komisji krajowej związku.
+
Od 1954 pracował w [[Stocznia Szczecińska|Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego]]. W [[Sierpień 1980|sierpniu 1980]] stanął na czele [[Międzyzakładowy Komitet Strajkowy|Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Szczecinie]]. Był sygnatariuszem [[Porozumienia sierpniowe|porozumień sierpniowych]]. Kierował następnie Międzyzakładową Komisją Robotniczą „S", a w 1981 objął stanowisko przewodniczącego zarządu Regionu Pomorze Zachodnie NSZZ „Solidarność”. Był delegatem na I KZD w Gdańsku, wszedł w skład komisji krajowej związku.
  
 
Po wprowadzeniu [[stan wojenny w Szczecinie|stanu wojennego]] internowano go na okres od 13 grudnia 1981 do 18 listopada 1982. Przebywał w ośrodkach odosobnienia m.in. w Goleniowie. Pod koniec 1982 tymczasowo aresztowany i oskarżony o przygotowania do obalenia ustroju PRL.
 
Po wprowadzeniu [[stan wojenny w Szczecinie|stanu wojennego]] internowano go na okres od 13 grudnia 1981 do 18 listopada 1982. Przebywał w ośrodkach odosobnienia m.in. w Goleniowie. Pod koniec 1982 tymczasowo aresztowany i oskarżony o przygotowania do obalenia ustroju PRL.
Linia 35: Linia 35:
 
W wyborach parlamentarnych w 1997 jako kandydat niezależny uzyskał mandat senatora [[:Kategoria:Senatorowie IV kadencji|IV kadencji]] z województwa szczecińskiego<ref>[http://www.senat.gov.pl/k4/senat/Senator/Jurczyk.htm Informacje na stronie Senatu]. [dostęp 15 stycznia 2010]</ref>., uzyskując 124&nbsp;897 głosów. W kolejnym roku zorganizował własne ugrupowanie pod nazwą Niezależny Ruch Społeczny, który wszedł w skład prawicowego bloku Ruch Patriotyczny Ojczyzna. Z ramienia RPO uzyskał mandat radnego [[sejmik województwa zachodniopomorskiego|sejmiku]] zachodniopomorskiego I kadencji, z którego zrezygnował, kiedy to [[18 listopada]] [[1998]] został wybrany przez [[Rada Miasta|Radę Miasta]] na urząd [[Prezydent Szczecina|prezydenta Szczecina]].
 
W wyborach parlamentarnych w 1997 jako kandydat niezależny uzyskał mandat senatora [[:Kategoria:Senatorowie IV kadencji|IV kadencji]] z województwa szczecińskiego<ref>[http://www.senat.gov.pl/k4/senat/Senator/Jurczyk.htm Informacje na stronie Senatu]. [dostęp 15 stycznia 2010]</ref>., uzyskując 124&nbsp;897 głosów. W kolejnym roku zorganizował własne ugrupowanie pod nazwą Niezależny Ruch Społeczny, który wszedł w skład prawicowego bloku Ruch Patriotyczny Ojczyzna. Z ramienia RPO uzyskał mandat radnego [[sejmik województwa zachodniopomorskiego|sejmiku]] zachodniopomorskiego I kadencji, z którego zrezygnował, kiedy to [[18 listopada]] [[1998]] został wybrany przez [[Rada Miasta|Radę Miasta]] na urząd [[Prezydent Szczecina|prezydenta Szczecina]].
  
31 grudnia tego samego roku, tuż po objęciu stanowiska, zerwał umowę dotyczącą budowy hipermarketu na [[Pomorzany|Pomorzanach]], którą poprzedni [[zarząd miasta]] podpisał kilka miesięcy wcześniej z niemiecką spółką „[[Euroinvest Saller]]". Deweloper ten w postępowaniu cywilnym uzyskał później zasądzenie od miasta na swoją rzecz zwrotu wpłaconego uprzednio zadatku w kwocie 5 mln zł wraz z odsetkami. W 2005 Marianowi Jurczykowi i pozostałym sześciu członkom [[Zarząd Miasta|zarządu miasta]] w związku z powyższą decyzją i jej konsekwencjami prokurator przedstawił zarzut niedopełnienia obowiązków i narażenia miasta na znaczne straty materialne. 5 lipca 2007 Sąd Rejonowy w Szczecinie skazał Mariana Jurczyka oraz [[Dariusz Wieczorek|Dariusza Wieczorka]] (byłego wiceprezydenta ds. rozwoju gospodarczego z SLD) na kary po dwa lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania na pięcioletnie okresy próby. Sąd ten orzekł także grzywny, zakazy zajmowania określonych stanowisk w administracji publicznej oraz zobowiązanie do naprawienia szkody<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wyborcza.pl/1,76842,4294119.html|tytuł=''Marian Jurczyk skazany''|opublikowany=wyborcza.pl|data=6 lipca 2007|data dostępu=15 stycznia 2010}}</ref>. W 2008 sąd odwoławczy, uwzględniając m.in. apelację prokuratora od wyroku co do uniewinnienia pozostałych członków zarządu miasta, uchylił w całości orzeczenie sądu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania<ref>{{Cytuj stronę|url=http://miasta.gazeta.pl/szczecin/1,34959,5075694.html|tytuł=''Jurczyk i Wieczorek (na razie) nie płacą''|opublikowany=gazeta.pl|data=31 marca 2008|data dostępu=15 stycznia 2010}}</ref>.
+
31 grudnia tego samego roku, tuż po objęciu stanowiska, zerwał umowę dotyczącą budowy hipermarketu na [[Pomorzany|Pomorzanach]], którą poprzedni [[zarząd miasta]] podpisał kilka miesięcy wcześniej z niemiecką spółką „[[Euroinvest Saller]]. Deweloper ten w postępowaniu cywilnym uzyskał później zasądzenie od miasta na swoją rzecz zwrotu wpłaconego uprzednio zadatku w kwocie 5 mln zł wraz z odsetkami. W 2005 Marianowi Jurczykowi i pozostałym sześciu członkom [[Zarząd Miasta|zarządu miasta]] w związku z powyższą decyzją i jej konsekwencjami prokurator przedstawił zarzut niedopełnienia obowiązków i narażenia miasta na znaczne straty materialne. 5 lipca 2007 Sąd Rejonowy w Szczecinie skazał Mariana Jurczyka oraz [[Dariusz Wieczorek|Dariusza Wieczorka]] (byłego wiceprezydenta ds. rozwoju gospodarczego z SLD) na kary po dwa lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania na pięcioletnie okresy próby. Sąd ten orzekł także grzywny, zakazy zajmowania określonych stanowisk w administracji publicznej oraz zobowiązanie do naprawienia szkody<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wyborcza.pl/1,76842,4294119.html|tytuł=''Marian Jurczyk skazany''|opublikowany=wyborcza.pl|data=6 lipca 2007|data dostępu=15 stycznia 2010}}</ref>. W 2008 sąd odwoławczy, uwzględniając m.in. apelację prokuratora od wyroku co do uniewinnienia pozostałych członków zarządu miasta, uchylił w całości orzeczenie sądu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania<ref>{{Cytuj stronę|url=http://miasta.gazeta.pl/szczecin/1,34959,5075694.html|tytuł=''Jurczyk i Wieczorek (na razie) nie płacą''|opublikowany=gazeta.pl|data=31 marca 2008|data dostępu=15 stycznia 2010}}</ref>.
  
 
Ze stanowiska prezydenta Szczecina Marian Jurczyk zrezygnował [[24 stycznia]] [[2000]], po tym decyzji Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdził, iż funkcji prezydenta miasta na prawach powiatu nie można łączyć z mandatem senatorskim.
 
Ze stanowiska prezydenta Szczecina Marian Jurczyk zrezygnował [[24 stycznia]] [[2000]], po tym decyzji Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdził, iż funkcji prezydenta miasta na prawach powiatu nie można łączyć z mandatem senatorskim.

Wersja z 12:59, 30 kwi 2013

Marian Jurczyk
Prezydent Szczecina
brak zdjecia
Data urodzenia 16 października 1935
Miejsce urodzenia Karczewice
Lata działalności {{{lata_dzialalnosci}}}
Narodowość polska



Wikipedia.jpg
Artykuł może zawierać treści pochodzące z Wikipedii.


Marian Jurczyk (ur. 16 października 1935 w Karczewicach) – związkowiec i polityk, działacz opozycji w okresie PRL, senator IV kadencji, prezydent Szczecina od 18 listopada 1998 do 24 stycznia 2000 oraz od 21 listopada 2002 do 4 grudnia 2006 r.

Życiorys

Polska Rzeczpospolita Ludowa

Absolwent technikum ekonomicznego, które ukończył zaocznie w latach 50.

Od 1954 pracował w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. W sierpniu 1980 stanął na czele Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Szczecinie. Był sygnatariuszem porozumień sierpniowych. Kierował następnie Międzyzakładową Komisją Robotniczą „S", a w 1981 objął stanowisko przewodniczącego zarządu Regionu Pomorze Zachodnie NSZZ „Solidarność”. Był delegatem na I KZD w Gdańsku, wszedł w skład komisji krajowej związku.

Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano go na okres od 13 grudnia 1981 do 18 listopada 1982. Przebywał w ośrodkach odosobnienia m.in. w Goleniowie. Pod koniec 1982 tymczasowo aresztowany i oskarżony o przygotowania do obalenia ustroju PRL.

W tym samym roku jego synowa Dorota zginęła tragicznie, wyskakując z okna kamienicy w Szczecinie. Po uzyskaniu informacji o śmierci żony tego samego dnia z innego budynku wyskoczył jej mąż Adam, będący synem Mariana Jurczyka, również ponosząc śmierć.

Marian Jurczyk został zwolniony w związku z ogłoszoną amnestią w 1984. Dwa lata później przeszedł na rentę. Wszedł w skład tzw. Grupy Roboczej Komisji Krajowej, opozycyjnej wobec podziemnych władz związku związanych z Lechem Wałęsą.

III Rzeczpospolita

Zadeklarował się jako przeciwnik się porozumień Okrągłego Stołu. Założył następnie własny związek zawodowy pod nazwą „Solidarność 80", kierował nim (a później jednym z odłamów) przez około dziesięć lat.

W wyborach parlamentarnych w 1997 jako kandydat niezależny uzyskał mandat senatora IV kadencji z województwa szczecińskiego[1]., uzyskując 124 897 głosów. W kolejnym roku zorganizował własne ugrupowanie pod nazwą Niezależny Ruch Społeczny, który wszedł w skład prawicowego bloku Ruch Patriotyczny Ojczyzna. Z ramienia RPO uzyskał mandat radnego sejmiku zachodniopomorskiego I kadencji, z którego zrezygnował, kiedy to 18 listopada 1998 został wybrany przez Radę Miasta na urząd prezydenta Szczecina.

31 grudnia tego samego roku, tuż po objęciu stanowiska, zerwał umowę dotyczącą budowy hipermarketu na Pomorzanach, którą poprzedni zarząd miasta podpisał kilka miesięcy wcześniej z niemiecką spółką „Euroinvest Saller”. Deweloper ten w postępowaniu cywilnym uzyskał później zasądzenie od miasta na swoją rzecz zwrotu wpłaconego uprzednio zadatku w kwocie 5 mln zł wraz z odsetkami. W 2005 Marianowi Jurczykowi i pozostałym sześciu członkom zarządu miasta w związku z powyższą decyzją i jej konsekwencjami prokurator przedstawił zarzut niedopełnienia obowiązków i narażenia miasta na znaczne straty materialne. 5 lipca 2007 Sąd Rejonowy w Szczecinie skazał Mariana Jurczyka oraz Dariusza Wieczorka (byłego wiceprezydenta ds. rozwoju gospodarczego z SLD) na kary po dwa lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania na pięcioletnie okresy próby. Sąd ten orzekł także grzywny, zakazy zajmowania określonych stanowisk w administracji publicznej oraz zobowiązanie do naprawienia szkody[2]. W 2008 sąd odwoławczy, uwzględniając m.in. apelację prokuratora od wyroku co do uniewinnienia pozostałych członków zarządu miasta, uchylił w całości orzeczenie sądu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania[3].

Ze stanowiska prezydenta Szczecina Marian Jurczyk zrezygnował 24 stycznia 2000, po tym decyzji Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdził, iż funkcji prezydenta miasta na prawach powiatu nie można łączyć z mandatem senatorskim.

W marcu tego samego roku sąd lustracyjny drugiej instancji na wniosek Rzecznika Interesu Publicznego prawomocnie uznał go za tzw. kłamcę lustracyjnego, co doprowadziło do utraty przez niego mandatu senatora. Sąd ten stwierdził, że Marian Jurczyk zataił fakt zmuszenia go w 1977 przez funkcjonariuszy SB groźbą pozbawienia życia do współpracy, a okoliczności jej nawiązania nie zwalniały z obowiązku złożenia oświadczenia lustracyjnego odmiennej treści. Sąd Najwyższy, uwzględniając złożoną kasację, uchylił jednak zapadły wyrok. W ponownym rozpoznaniu sprawy w 2001 Marian Jurczyk został ponownie w obu instancjach uznany za kłamcę lustracyjnego. W 2002 w ramach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł jednak, że jego oświadczenie lustracyjne było prawdziwe, gdyż współpraca z SB nie miała charakteru tajnego, a przekazywane informacje były pozbawione wartości operacyjnej, a ponadto sama SB oceniała tę współpracę jako mało przydatną m.in. z powodu braku lojalności.

23 maja 2004 przeprowadzono referendum w sprawie jego odwołania z zajmowanego urzędu. W głosowaniu 94% biorących udział poparło ten postulat, jednak referendum okazało się nieważne z powodu niedostatecznej frekwencji (która wyniosła 19%)[4].

W wyborach bezpośrednich w 2006 Marian Jurczyk bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. W I turze zajął 4. miejsce z poparciem 4013 wyborców (2,94%)[5]. 4 grudnia tegoż roku zakończył urzędowanie, po czym wycofał się z życia publicznego, przechodząc na emeryturę.

Przypisy

  1. Informacje na stronie Senatu. [dostęp 15 stycznia 2010]
  2. Marian Jurczyk skazany. wyborcza.pl, 6 lipca 2007. [dostęp 15 stycznia 2010].
  3. Jurczyk i Wieczorek (na razie) nie płacą. gazeta.pl, 31 marca 2008. [dostęp 15 stycznia 2010].
  4. Marian Jurczyk w serwisie „Ludzie Wprost". [dostęp 15 stycznia 2010].
  5. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 15 stycznia 2010].


Źródła

Prezydenci Szczecina

Piotr Zaremba (1945-1950) • Jan Stopyra (1973-1984) • Ryszard Rotkiewicz (1984-1990)
Jan Czesław Bielecki (1990-1991) • Władysław Lisewski (1991-1994) • Bartłomiej Sochański (1994-1998) • Marek Koćmiel (2000-2001) • Edmund Runowicz (2001-2002) • Marian Jurczyk (1998-2000; 2002-2006) • Piotr Krzystek (od 2006)