Medea (TV): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 2: Linia 2:
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 
== Informacje o przedstawieniu ==
 
== Informacje o przedstawieniu ==
 +
[[Plik:Janczar_Tadeusz02a.jpg|300px|thumb|right|Tadeusz Janczar ''(fot. ze zbiorów Instytutu Teatralnego w Warszawie)'']]
 +
 
* '''autor:''' Eurypides
 
* '''autor:''' Eurypides
 
* '''przekład:''' Jerzy Łanowski
 
* '''przekład:''' Jerzy Łanowski
Linia 18: Linia 20:
 
** Małgorzata Lorentowicz – Przodownica chóru
 
** Małgorzata Lorentowicz – Przodownica chóru
 
** Magda Teresa Wójcik – Medea
 
** Magda Teresa Wójcik – Medea
** Leszek Zalewski
+
** [[Leszek Zalewski]]
 
* '''produkcja:''' TVP Szczecin 1977
 
* '''produkcja:''' TVP Szczecin 1977
 
* '''emisja:''' [[6 lutego]] [[1978]]  
 
* '''emisja:''' [[6 lutego]] [[1978]]  
Linia 34: Linia 36:
 
[[Kategoria:Przedstawienia teatralne]]
 
[[Kategoria:Przedstawienia teatralne]]
 
[[Kategoria:Programy telewizyjne]]
 
[[Kategoria:Programy telewizyjne]]
[[Kategoria:Rok 2016]]
+
[[Kategoria:Rok 2017]]

Aktualna wersja na dzień 07:37, 6 cze 2016

Medea (1977) – widowisko telewizyjne wg tekstu Eurypidesa.

Informacje o przedstawieniu

Tadeusz Janczar (fot. ze zbiorów Instytutu Teatralnego w Warszawie)



Z prasy

  • (...) O zdradzie mężczyzn i cierpieniach kobiet powiedziano we współczesnej literaturze bardzo wiele. Czy warto zatem przekazać jeszcze jedną wersję domowych kłopotów, siegając aż po Eurypidesa? Problem jest dosyć istotny i warto go podjąć po obejrzeniu właśnie spektaklu telewizyjnego „Medei”, w pięknej zresztą skądinąd wizji Jerzego Wójcika. Reżyser i autor adaptacji starał się maksymalnie sztukę uwspółcześnić. Starał się sprawić to, by przede wszystkim postawa Medei stała się nam bliska, by uwolnić ją od muru konwencji, który sprawia, że tak często strofy autorów starożytnych nie docierają do obecnego odbiorcy. Jako Medea wystąpiła Magda Teresa Wójcik. Jest to aktorka, która w gruncie rzeczy nigdy nie gra. (...) Zawsze pozostaje przede wszystkim sobą - kimś , kto swoją osobowością potrafi wypełnić każdą przestrzeń, świat każdej sztuki. Tak również jest w „Medei”, choć ta kreacja może się wydać nieco dyskusyjna. (...) Jerzy Wójcik (...) zafascynowany nastrojem i napięciem Erypidesowej tragedii, osadził ją w scenerii, która klimat tej opowiadanej historii mogłaby oddać niezwykle sugestywnie. Tylko że nasz poczciwy Bałtyk nie był w stanie zastąpić obrazu Morza Śródziemnego. Powolny ruch kamer pokazujących postacie w ruchu, statyczność ujęć, fale majestatycznie uderzające o brzeg - niosły coś nieodwołalnego, jakąś konieczność, była w nich zawarta cała wiecznośc świata , który przechodził do porządku nad jednostkowymi tragediami. Pusty, pełen powietrza dom Medei i majaczący niewyraźnie pałac Kreona tej scenerii dopełniały. Pięknie w tym otoczeniu wypowiadała ostrzeżenia chóru Małgorzata Lorentowicz, podając tekst tak czysto jak nieczęsto się zdarza słyszeć w telewizji. (Janina Szymańska, Eurypides nad brzegami Bałtyku, „Ekran” 1978 nr 9, s. 10)



Źródła

Inne



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz