Pałac (Barzkowice): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "Stargard Szczeciński" na "Stargard")
 
(Nie pokazano 5 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 5: Linia 5:
 
|dwór_grafika        = Pałac (Barzkowice).jpeg
 
|dwór_grafika        = Pałac (Barzkowice).jpeg
 
|grafika_opis        =
 
|grafika_opis        =
|lokalizacja        = 73-134 [[Barzkowice]]
+
|lokalizacja        = 73-134 Barzkowice
|nazwa_niemiecka    = Barskewitz
+
|nazwa_niemiecka    = ''Barskewitz''
 
|projektant          = nieznany
 
|projektant          = nieznany
 
|data_budowy        = koniec [[XIX wiek]]u., przeb. [[1911]].
 
|data_budowy        = koniec [[XIX wiek]]u., przeb. [[1911]].
 
}}
 
}}
 
{{koordynaty|53.341379|15.266691}}
 
{{koordynaty|53.341379|15.266691}}
 +
'''Pałac w [[Barzkowice|Barzkowicach]]''' (niem. ''Barskewitz'', [[gmina Stargard]])
 +
 
==Wieś==
 
==Wieś==
Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z [[1336]] roku. Pierwotnie było to lenno rodziny Guntersbergów z ziemi wapnickiej, z którą hołdował na zamku w Barzkowicach rycerz Henning de Pansin. W [[1474]] roku Peter von Glasenapp wymienił z zakonem joannitów wieś, z zamkiem i młynem, na inne dobra. W [[1493]] roku Henryk Borcke odkupił od zakonu miejscowość (wraz z Pęzinem, Goliną, Brudzewicami) za 700 grzywien. W [[1591]] roku właścicielką majątku była Maria von Rahmel. W [[1628]] roku właścicielem był Matzke Borcke, a majątek obejmował  20 łanów, karczmę oraz kuźnię. Przez pewien czas majątek był w rękach rodziny von Borcków jako lenno joannitów. W [[1731]] przedstawiciele rodu pozostawili go Annie Elżbiecie Cantenius, żonie marszałka dworu pułkownika Petera Izaaka von Forcadego. W [[1765]] roku po śmierci Anny Barzkowice zostały własnością rodziny von Forcadów. W [[1775]] roku majątek został przepisany na drugą żonę Petera, Katarzynę von Eickstedt. Po jej śmierci przeszedł w posiadanie kapitana joannity Fryderyka Wilhelma Zygmunta von Ascherslebena. W [[1804]] roku właścicielem był kanonik Fryderyk von Itzenplitz, a następnie jego syn – Piotr Ludwig Fryderyk. Następnymi właścicielami byli siostra Piotra, hrabina Augusta Zofia i jej mąż August Fryderyk von Meding. W [[1910]] roku wieś zamieszkiwało 245 mieszkańców. Właścicielem był Wolfgang Gans Edler, pan na Putlitz i administrator Waacku. W [[1939]] roku majątkiem zarządzał jego syn, baron Waldemar Edler. Wieś wraz z pobliską Goliną była zamieszkiwana przez 361 mieszkańców, a majątek obejmował 1 040 ha oraz gorzelnię. Po [[1945]] roku utworzono w nim PGR. W [[1956]] roku był tu Rolniczy Zakład  Doświadczalny przekształcony później w Regionalne Centrum Rozwoju Rolnictwa. Obecnie znajduje się w rękach prywatnych.  
+
Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z [[1336]] roku. Pierwotnie było to lenno rodziny Guntersbergów z ziemi wapnickiej, z którą hołdował na zamku w Barzkowicach rycerz Henning de Pansin. W [[1474]] roku Peter von Glasenapp wymienił z zakonem joannitów wieś, z zamkiem i młynem, na inne dobra. W [[1493]] roku Henryk Borcke odkupił od zakonu miejscowość (wraz z [[Pęzino|Pęzinem]], [[Golina (powiat stargardzki)|Goliną]], [[Brudzewice|Brudzewicami]]) za 700 grzywien. W [[1591]] roku właścicielką majątku była Maria von Rahmel. W [[1628]] roku właścicielem był Matzke Borcke, a majątek obejmował  20 łanów, karczmę oraz kuźnię. Przez pewien czas majątek był w rękach rodziny von Borcków jako lenno joannitów. W [[1731]] przedstawiciele rodu pozostawili go Annie Elżbiecie Cantenius, żonie marszałka dworu pułkownika Petera Izaaka von Forcadego. W [[1765]] roku po śmierci Anny Barzkowice zostały własnością rodziny von Forcadów. W [[1775]] roku majątek został przepisany na drugą żonę Petera, Katarzynę von Eickstedt. Po jej śmierci przeszedł w posiadanie kapitana joannity Fryderyka Wilhelma Zygmunta von Ascherslebena. W [[1804]] roku właścicielem był kanonik Fryderyk von Itzenplitz, a następnie jego syn – Piotr Ludwig Fryderyk. Następnymi właścicielami byli siostra Piotra, hrabina Augusta Zofia i jej mąż August Fryderyk von Meding. W [[1910]] roku wieś zamieszkiwało 245 mieszkańców. Właścicielem był Wolfgang Gans Edler, pan na Putlitz i administrator Waacku. W [[1939]] roku majątkiem zarządzał jego syn, baron Waldemar Edler. Wieś wraz z pobliską Goliną była zamieszkiwana przez 361 mieszkańców, a majątek obejmował 1 040 ha oraz gorzelnię. Po [[1945]] roku utworzono w nim PGR. W [[1956]] roku był tu Rolniczy Zakład  Doświadczalny przekształcony później w Regionalne Centrum Rozwoju Rolnictwa. Obecnie znajduje się w rękach prywatnych.  
 
==Pałac==
 
==Pałac==
 
We wsi znajduje się pałac, który powstał pod koniec [[XIX wiek]]u. Jest to budynek zbudowany na planie prostokąta, na kamiennym cokole, z głębokim ryzalitem, dachem naczółkowym i boniowaną elewacją. W [[1911]] roku dobudowano piętro i werandę oraz przebudowano wnętrza, dodając klatkę schodową oraz salon. W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowania folwarczne oraz park dworski o powierzchni 7,6 ha, z rzeką Pęzinką w centrum, stawami, stalowym ogrodzeniem oraz okazami starodrzewu złożonego m.in. z jodły jednobarwnej, ajlanta gruczołkowatego, dębu białego, błotnego, szypułkowego oraz tulipanowca amerykańskiego. Obiekt dostępny z zewnątrz.
 
We wsi znajduje się pałac, który powstał pod koniec [[XIX wiek]]u. Jest to budynek zbudowany na planie prostokąta, na kamiennym cokole, z głębokim ryzalitem, dachem naczółkowym i boniowaną elewacją. W [[1911]] roku dobudowano piętro i werandę oraz przebudowano wnętrza, dodając klatkę schodową oraz salon. W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowania folwarczne oraz park dworski o powierzchni 7,6 ha, z rzeką Pęzinką w centrum, stawami, stalowym ogrodzeniem oraz okazami starodrzewu złożonego m.in. z jodły jednobarwnej, ajlanta gruczołkowatego, dębu białego, błotnego, szypułkowego oraz tulipanowca amerykańskiego. Obiekt dostępny z zewnątrz.
 
{{Przypisy}}
 
{{Przypisy}}
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
* Katalog Zabytków Powiatu Stargardzkiego. T.1-2. Red. M. Majewski. Stargard 2010.
+
*Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.
{{Autor|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
+
*Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.  
 +
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Zamki i pałace]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Zamki i pałace]]
 
[[Kategoria:pomeranica - Zabytki]]
 
[[Kategoria:pomeranica - Zabytki]]
 
[[Kategoria:Barzkowice]]
 
[[Kategoria:Barzkowice]]
[[Kategoria:Gmina Stargard Szczeciński]]
+
[[Kategoria:Gmina Stargard]]
 
[[Kategoria:Powiat stargardzki]]
 
[[Kategoria:Powiat stargardzki]]
 
[[Kategoria:Pomeranica FBa]]
 
[[Kategoria:Pomeranica FBa]]
 
{{DEFAULTSORT:Barzkowice}}
 
{{DEFAULTSORT:Barzkowice}}

Aktualna wersja na dzień 15:21, 17 mar 2016

200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 872 z dnia 24 czerwca 1979[1]
Pałac w Barzkowicach
Pałac w Barzkowicach
Nazwa niemiecka Barskewitz
Lokalizacja 73-134 Barzkowice
Projektant nieznany
Data budowy koniec XIX wieku., przeb. 1911.

Geolokalizacja: 53.341379,15.266691

Pałac w Barzkowicach (niem. Barskewitz, gmina Stargard)

Wieś

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1336 roku. Pierwotnie było to lenno rodziny Guntersbergów z ziemi wapnickiej, z którą hołdował na zamku w Barzkowicach rycerz Henning de Pansin. W 1474 roku Peter von Glasenapp wymienił z zakonem joannitów wieś, z zamkiem i młynem, na inne dobra. W 1493 roku Henryk Borcke odkupił od zakonu miejscowość (wraz z Pęzinem, Goliną, Brudzewicami) za 700 grzywien. W 1591 roku właścicielką majątku była Maria von Rahmel. W 1628 roku właścicielem był Matzke Borcke, a majątek obejmował 20 łanów, karczmę oraz kuźnię. Przez pewien czas majątek był w rękach rodziny von Borcków jako lenno joannitów. W 1731 przedstawiciele rodu pozostawili go Annie Elżbiecie Cantenius, żonie marszałka dworu pułkownika Petera Izaaka von Forcadego. W 1765 roku po śmierci Anny Barzkowice zostały własnością rodziny von Forcadów. W 1775 roku majątek został przepisany na drugą żonę Petera, Katarzynę von Eickstedt. Po jej śmierci przeszedł w posiadanie kapitana joannity Fryderyka Wilhelma Zygmunta von Ascherslebena. W 1804 roku właścicielem był kanonik Fryderyk von Itzenplitz, a następnie jego syn – Piotr Ludwig Fryderyk. Następnymi właścicielami byli siostra Piotra, hrabina Augusta Zofia i jej mąż August Fryderyk von Meding. W 1910 roku wieś zamieszkiwało 245 mieszkańców. Właścicielem był Wolfgang Gans Edler, pan na Putlitz i administrator Waacku. W 1939 roku majątkiem zarządzał jego syn, baron Waldemar Edler. Wieś wraz z pobliską Goliną była zamieszkiwana przez 361 mieszkańców, a majątek obejmował 1 040 ha oraz gorzelnię. Po 1945 roku utworzono w nim PGR. W 1956 roku był tu Rolniczy Zakład Doświadczalny przekształcony później w Regionalne Centrum Rozwoju Rolnictwa. Obecnie znajduje się w rękach prywatnych.

Pałac

We wsi znajduje się pałac, który powstał pod koniec XIX wieku. Jest to budynek zbudowany na planie prostokąta, na kamiennym cokole, z głębokim ryzalitem, dachem naczółkowym i boniowaną elewacją. W 1911 roku dobudowano piętro i werandę oraz przebudowano wnętrza, dodając klatkę schodową oraz salon. W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowania folwarczne oraz park dworski o powierzchni 7,6 ha, z rzeką Pęzinką w centrum, stawami, stalowym ogrodzeniem oraz okazami starodrzewu złożonego m.in. z jodły jednobarwnej, ajlanta gruczołkowatego, dębu białego, błotnego, szypułkowego oraz tulipanowca amerykańskiego. Obiekt dostępny z zewnątrz.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.
  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy