Pałac (Gostyń)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 07:44, 22 lip 2014 autorstwa Izabela Strzelecka (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Gostyniu
Pałac w Gostyniu
Nazwa niemiecka Groß Justin
Lokalizacja Gostyń, gmina Świerzno
Projektant nieznany
Data budowy koniec XIX w.

Geolokalizacja: 54.028948,14.947058

Pałac w Gostyniu (niem. Groß Justin, gmina Świerzno)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1432 roku. Wzmianka z 1449 roku wspomina o istnieniu we wsi pałacu i parku. Miejscowość od czasów średniowiecza aż do końca II wojny światowej należała do jednej rodziny von Brockhüsenów. Od XVII do XIX wieku wieś była podzielona na cztery części. W XVIII wieku we wsi istniał folwark. W 1892 roku majątek złożony z 585 ha ziemi i hodowli 850 owiec, 75 sztuk bydła, 70 sztuk trzody chlewnej i 36 koni był skupiony w rękach jednego właściciela. W 1925 roku właścicielem majątku był Hans Heinrich von Brockhüsen. W 1939 roku majątek obejmował 576 ha i inwentarz złożony z 43 koni, 209 sztuk bydła i 264 sztuk trzody chlewnej.

Po 1945 roku folwark został przejęty przez Państwowe Nieruchomości Ziemskie. W 1958 roku majątek wszedł w skład samodzielnego PGR, od 1971 roku w skład KPGR Wrzosowo z siedzibą w Kamieniu Pomorskim.

Dwór

W wsi znajduje się pałac o powierzchni 1150 m2, z końca XIX wieku zbudowany w stylu eklektycznym. Pałac powstał na miejscu średniowiecznego zamku. Jest to budynek dwukondygnacyjny, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem kopertowym. W elewacji frontowej znajduje się ganek zwieńczony ryzalitem i tympanonem (z herbem rodu von Brockhüsenów). Z boku budynku znajduje się taras i oranżeria. W elewacji ogrodowej znajduje się pięcioboczny wykusz. Budynek jest wyremontowany i od 1962 roku funkcjonuje w nim szkoła.

W sąsiedztwie znajdują się budynki gospodarcze oraz częściowo zachowany park dworski o powierzchni 2,3 ha w stylu francuskim z przełomu XVIII i XIX wieku.

Obiekt dostępny.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy