Pałac (Storkowo, powiat stargardzki)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 08:15, 11 wrz 2014 autorstwa Busol (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 53 z dnia 1 września 2000[1]
Pałac w Storkowie
Pałac w Storkowie
Nazwa niemiecka Alt Storkow
Lokalizacja Storkowo, powiat stargardzki
Projektant nieznany
Data budowy l. 30. XIX w.

Geolokalizacja: 53.467128,15.590451

Pałac w Storkowie (niem. Alt Storkow, gmina Ińsko)

Wieś

W 1564 roku wieś leżała na terenach należących do rodziny rycerskiej von Schmiedebergów, lenników rodziny von Wedlów. W 1575 roku Filip von Schmiedeberg był właścicielem 8 łanów, Gunter – 8 łanów, Joachim Młodszy – 4, Joachim Starszy – 2, Dawid – 4.

W 1715 roku we wsi znajdowały się cztery majątki. Pierwszy (A) należał do Henryka von Schmiedeberga i jego synów – Joachima Fryderyka i Jurgena Henryka, w 1718 roku do porucznika Henryka von Schmiedeberga. Majątek B należał do Hansa Chrystiana von Schmiedeberga i jego czterech synów. Trzeci majątek (C) należał do Augusta von Schmiedeberga. W 1718 roku majątek D był własnością Aleksandra Henryka von Kühnego. Majątki liczyły 20 łanów folwarcznych, 6½ dołączonych chłopskich oraz 2 zagrodnicze. We wsi było 20 chłopów mających 20⅓ łanu. W XVIII wieku cały majątek należał do wysokiego urzędnika kamery Zimmermanna.

W 1828 roku właścicielem folwarku była rodzina von Kleistów, w 1832 roku rodzina von Knappów, od 1858 roku Robert Knappe. Ostatnim jego właścicielem od 1928 roku był Max Schröder. W 1939 roku wieś zamieszkiwało 160 mieszkańców.

Po II wojnie światowej na terenie dawnego majątku funkcjonował PGR, od 1993 roku należy do prywatnego dzierżawcy.

Dwór

We wsi znajduje się zachowany dwukondygnacyjny pałac wybudowany w duchu późnego klasycyzmu w latach 30. XIX wieku i rozbudowany o skrzydło pod koniec XIX wieku. Jest to budynek postawiony na planie prostokąta, przykryty dachem naczółkowym i w części wschodniej dachem dwuspadowym z trójkątnymi szczytami. Na wschodniej elewacji zastosowano motywy potrójnych blend rozdzielonych pilastrami, w elewacji skrzydła umieszczono prostokątne okna z naczółkami. Przed wejściem w fasadzie wyrosło potężne drzewo.

W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowania gospodarcze oraz park pałacowy z drugiej połowy XIX wieku o powierzchni 9,2 ha z zachowanym kopcem jako punktem widokowym, cmentarzem rodowym, stawem i bogatym starodrzewem złożonym m.in. z sosny czarnej, jodły jednobarwnej, sosny limby i dębu szypułkowego.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.
  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy