Paweł Bałakirew: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 35: Linia 35:
 
W [[1955]] roku odbył podróże artystyczne do Bułgarii i Holandii. Plonem pobytu w Bułgarii są obrazy olejne i rysunki tuszem przedstawiające m.in. Sobór świętej Zofii w Sofii, Klasztor Prieobrażeński, Pilarski Monastyr, portrety kobiet  oraz stare brukowane uliczki, stare pochylone domki, płoty. Pobyt w Amsterdamie zaowocował widokami kolorowych domów, wiatraków, zwodzonych mostów, łodzi płynących po rzece. Malował szerokim pociągnięciem pędzla. Uwagę skupiał na kolorze. Często stosował łagodne, jasne zielenie, ciepłe oranże i brązy.  Jego  pejzaże są artystycznym odzwierciedleniem rzeczywistości. Prace artysty cechuje uczuciowość oraz melancholia.
 
W [[1955]] roku odbył podróże artystyczne do Bułgarii i Holandii. Plonem pobytu w Bułgarii są obrazy olejne i rysunki tuszem przedstawiające m.in. Sobór świętej Zofii w Sofii, Klasztor Prieobrażeński, Pilarski Monastyr, portrety kobiet  oraz stare brukowane uliczki, stare pochylone domki, płoty. Pobyt w Amsterdamie zaowocował widokami kolorowych domów, wiatraków, zwodzonych mostów, łodzi płynących po rzece. Malował szerokim pociągnięciem pędzla. Uwagę skupiał na kolorze. Często stosował łagodne, jasne zielenie, ciepłe oranże i brązy.  Jego  pejzaże są artystycznym odzwierciedleniem rzeczywistości. Prace artysty cechuje uczuciowość oraz melancholia.
 
Prace artysty znajdują się m.in. w zbiorach [[Książnica Pomorska|Książnicy Pomorskiej]] w Szczecinie, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie, w muzeach Warszawy, Krakowa, Bułgarii,  Francji, Holandii, Niemiec oraz w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.
 
Prace artysty znajdują się m.in. w zbiorach [[Książnica Pomorska|Książnicy Pomorskiej]] w Szczecinie, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie, w muzeach Warszawy, Krakowa, Bułgarii,  Francji, Holandii, Niemiec oraz w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.
[[Plik:Paweł Bałakirew 2.jpg|200px|right|thumb|''Paweł Bałakirew podczas pracy'']]
 
 
[[Plik:Przodownik pracy, 1949.jpg|200px|right|thumb|''Przodownik pracy Z. Nieczkowski'', 1949]]
 
[[Plik:Przodownik pracy, 1949.jpg|200px|right|thumb|''Przodownik pracy Z. Nieczkowski'', 1949]]
 
[[Plik:Odbudowa Szczecina, tempera, 25x33 cm, 1955.jpg|200px|right|thumb|''Odbudowa Szczecina'', 1955]]
 
[[Plik:Odbudowa Szczecina, tempera, 25x33 cm, 1955.jpg|200px|right|thumb|''Odbudowa Szczecina'', 1955]]

Wersja z 09:22, 8 paź 2015

200px-Monobook icon.svg.png Ten artykuł jest w trakcie opracowywania. Prosimy nie edytować strony do czasu zniknięcia tej wiadomości. Nazwa użytkownika, który dodał tę wiadomość, jest wyświetlona na stronie historii.


Paweł Bałakirew
artysta malarz, rysownik
brak zdjecia
Paweł Bałakirew
Data urodzenia 14 lipca 1914
Miejsce urodzenia Wilno
Data śmierci 6 czerwca 1968
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie
Narodowość polska


Paweł Bałakirew (1914-1968) – artysta malarz, rysownik.

Życiorys

Paweł Bałakirew urodził się 14 lipca 1914 roku w Wilnie. Jego ojciec – Wasilij Bałakirew pochodził z arystokratycznej rodziny i był spokrewniony z kompozytorem rosyjskim Milijem Aleksandrowiczem Bałakirewem. Matka Anna była chłopką. Wcześnie osierocony przez ojca, który służąc w armii carskiej zginął na wojnie w 1915 roku, pomagał matce roznosząc gazety. Ukończył gimnazjum w Wilnie oraz kursy rysunku im. prof. Smuglewicza. W szkole malował portrety osób ze swojego otoczenia: profesorów, kolegów i znajomych. Pragnął studiować malarstwo w Paryżu. Na wyjazd zarabiał pracując przy budowie studni oraz jako nocny stróż. W 1932 roku wyjechał do Paryża. Na utrzymanie zarabiał sprzątaniem, myciem okien, myciem naczyń oraz malowaniem apartamentów. W latach 1933-1935 studiował w l'École National Supérieure de Beaux Arts w Paryżu. Swoje prace wystawiał i sprzedawał na ulicy. W roku 1934 wziął udział w wystawie młodych malarzy na Mont Parnasse (Deuxième Salon des Etudiants). Poznał rosyjskiego pisarza Aleksandra Kuprina i poetę Konstantego Balmonta. Statystował słynnemu basowi Fiodorowi Szalapinowi w operze „Borys Godunow”. W 1935 roku powrócił do Wilna i odbył służbę wojskową. W latach 1937-1939 studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. 24 sierpnia 1939 roku w wileńskiej cerkwi na Zwierzyńcu poślubił Tatianę Polaninę. Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku. W latach 1940-1941 i w 1944 roku studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, w pracowni A. Gudaitisa.

W Szczecinie od 1946 roku. W tym samym roku został członkiem szczecińskiego oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków. Bywał w Klubie 13 Muz, gdzie poznał m.in. Juliana Tuwima. W swej pracowni prowadził z przyjaciółmi dysputy o sztuce. Bywali u niego m.in.: Guido Reck, Henryk Karniej, Zenon Kononowicz, Łukasz Niewisiewicz, Adam Pohorecki, Jan Powicki, Tadeusz Powidzki oraz literaci Józef Bursewicz i Franciszek Gil. W Głosie Szczecińskim miał swoją rubrykę Z teki Pawła Bałakirewa, gdzie publikowano rysowane przez niego sylwetki szczecińskich aktorów. Jego najmłodszy syn Oleg Bałakirew również został artystą malarzem.

Zmarł 6 czerwca 1968 roku w Szczecinie. Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 41c-16-7).

Twórczość

Paweł Bałakirew uprawiał malarstwo pejzażowe i portretowe inspirowane postimpresjonizmem oraz rysunek, zwłaszcza tuszem lawowany. Oprócz farb olejnych posługiwał się temperą, akwarelą, ołówkiem, węglem i tuszem. Malował pejzaże miejskie i marynistyczne. Tematem jego prac były stare kościoły, ulice, przedmieścia i zaułki zburzonego Szczecina oraz statki, łodzie rybackie, stocznia, nadodrzańskie i nadbałtyckie porty. Na portretach przedstawiał żonę, dzieci, osoby z bliskiego otoczenia. Rysował portrety szczecińskich aktorów w strojach scenicznych. Uczestniczył w licznych wystawach okręgowych, krajowych i zagranicznych - indywidualnych i zbiorowych. W 1947 roku artysta przygotował scenografię do kilku spektakli dla Teatru Komedii Muzycznej w Szczecinie (m.in. do Męża pognębionego Moliera, Dwóch teatrów Jerzego Szaniawskiego, Milionerki George'a Bernarda Shaw)

W 1955 roku odbył podróże artystyczne do Bułgarii i Holandii. Plonem pobytu w Bułgarii są obrazy olejne i rysunki tuszem przedstawiające m.in. Sobór świętej Zofii w Sofii, Klasztor Prieobrażeński, Pilarski Monastyr, portrety kobiet oraz stare brukowane uliczki, stare pochylone domki, płoty. Pobyt w Amsterdamie zaowocował widokami kolorowych domów, wiatraków, zwodzonych mostów, łodzi płynących po rzece. Malował szerokim pociągnięciem pędzla. Uwagę skupiał na kolorze. Często stosował łagodne, jasne zielenie, ciepłe oranże i brązy. Jego pejzaże są artystycznym odzwierciedleniem rzeczywistości. Prace artysty cechuje uczuciowość oraz melancholia. Prace artysty znajdują się m.in. w zbiorach Książnicy Pomorskiej w Szczecinie, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie, w muzeach Warszawy, Krakowa, Bułgarii, Francji, Holandii, Niemiec oraz w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.

Przodownik pracy Z. Nieczkowski, 1949
Odbudowa Szczecina, 1955
Domy, 1956


Obrazy (wybór)

  • Alik, olej, 75x55 cm
  • Barki, tusz, olej, pilśń, 45x57 cm, 1964
  • Baszta Siedmiu Płaszczy, tusz, kredka, gwasz, 28,5 x 20 cm, 1958
  • Cyrk w Szczecinie, 1949
  • Czarne gawrony
  • Dom szpaków na bramie przy ulicy Miedzianej, olej, 1956
  • Domki nad kanałem, olej, 28x36 cm
  • Domy, olej, tektura,40x50 cm, 1956
  • Domy w Amsterdamie, olej, 28x36 cm
  • Dzielnica „Stary kanał”, olej, 55x46 cm
  • Głowa chłopca, olej, 46x37 cm
  • Grecki statek „Mikolo”, olej, 1949
  • Kompozycja pejzażowa, olej, 50x70 cm
  • Kompozycja portretowa, olej, 100x120 cm
  • Kościół (Łobez), olej, 1954
  • Odbudowa Szczecina, tempera, 25x33 cm, 1955
  • Pogodno, 1965
  • Pomorzany, 1961
  • Portret córki Tatiany, olej, 1945
  • Portret kobiety, 1954
  • Portret syna Olega (w szaroniebieskim ubraniu), olej
  • Portret syna Olega z piłeczkami), olej
  • Przedmieście. Niebuszewo, olej, 1957
  • Przodownik pracy dźwigowej Z. Nieczkowski, olej, płótno, 96x67 cm, 1949
  • Przystań rybacka, olej, pilśń, 50x63 cm, 1963
  • W porcie-Amsterdam, olej, 28x36 cm
  • Wieża płonących niewiast, olej, 28x36 cm
  • Zamek Książąt Pomorskich, tusz, kredka, gwasz, 29,5 x 20,5 cm, 1958
  • Zima z okna (z wieżą kościoła św. Jakuba), olej, płótno, 49x30 cm, 1950
  • Zwodzący most – Amsterdam, olej, 28x36 cm

Rysunki (wybór)

  • Drzewa zimą, tusz, 30x43 cm, 1965
  • Fragment domu, tusz, 24x32 cm, 1964
  • Halina Kazimierowska jako Rachel w „Weselu”
  • Hilary Kluczkowski jako porucznik w „Hotel Astoria”, 1962
  • Irena Remiszewska jako Kleopatra w sztuce „Cezar i Kleopatra”, 1958
  • Józef Bursewicz, ołówek, papier fotograficzny, 24x18 cm, 1957
  • Parkan, tusz, 30x34 cm, 1965
  • Przed domem, tusz, 28x40 cm, 1964
  • Stare miasto w Neceberze, ok. 1955
  • Władysław Jabłoński jako Filostrates w „Śnie nocy letniej”, tusz, 1958
  • Zima z okna , tusz, 1950 i 1967
W. Jabłoński jako Filostrates, 1958
Przed domem, 1964

Wystawy krajowe zbiorowe (wybór)

  • 1946 – 1957 – Wystawa malarstwa ZPAP Okręgu Szczecińskiego (Szczecin)
  • 1948 – Wystawa Plastyki Ziem Odzyskanych (Wrocław)
  • 1948 , 1949, 1956, 1957 – Ogólnopolska Wystawa Plastyki (Radom)
  • 1949 – II Festiwal Plastyki (Sopot)
  • 1949 – Wystawa Marynistyczna Artystów Plastyków (Bielsko Biała)
  • 1949, 1950 – Wystawa zimowa (Szczecin)
  • 1954– 1957 - Wystawa jesienna (Szczecin)
  • 1955 – Wystawa Retrospektywna ZPAP (Szczecin)
  • 1956 – Wystawa Malarstwa i Rysunku ZPAP (Szczecin)
  • 1959 – Wystawa Plastyki Ziem Nadodrzańskich (Szczecin)
  • 1960 – Wystawa XV-lecie Wyzwolenia Szczecina (Szczecin)
  • 1962 – I Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego (Szczecin)
  • 1965 – Wystawa XX- lecie Plastyki Ziemi Szczecińskiej w XX-lecie Wyzwolenia (Szczecin)
  • 1970 – Wystawa XXV – lecie ZPAP i XX- lecie Pracowni Sztuk Plastycznych (Szczecin)
  • 1993 – Wystawa Szczecińska Sztuka Współczesna 1945-1993 (Szczecin)

Wystawy indywidualne

  • 1955 – Wystawa Malarstwa (wspólnie z Henrykiem Karniejem) (Szczecin)
  • 1956 – Wystawa Malarstwa i Rysunku (wspólnie z Guido Reckiem) (Szczecin)
  • 1956 – Wystawa Malarstwa i Rysunku (Szczecin)
  • 2001 – Wystawa Pawła i Olega Bałakirewów z cyklu Galeria Wspomnień (Szczecin)

Wystawy zagraniczne

  • 1934– Deuxième Salon des Etudiants (Gallerie Carmine Paryż)
  • 1970 – Wystawa Szczecińska Plastyka i Architektura (Rostock)

Wspomnienie o Pawle Bałakirewie

Kochał nas, ale więcej kochał piękno, przez siebie upatrzone. Kochał kolory, kreski, plamki, pędzle, farby. Ta bogata pracownia była jego życiem, jego sercem, uczuciem, jego chorobą, smutkiem i radością…

Paweł najlepiej czuł się z pędzlem w ręku, z farbą na palecie, z nowonarodzonym obrazem. Łatwo załamywał się, przeżywał jeśli mu coś się nie udawało namalować tak jak chciał. Czytaliśmy razem „Pasję życia” o van Goghu, Paweł płakał. „Czemu płaczesz ?-pytałam. Zawsze pamiętam słowa męża: „A kiedy umrę, połóżcie mi farby i pędzle do grobu, będę na tamtym świecie Pana Boga malował”.(Tatiana Bałakirew, Wspomnienia matki)


Źródła

Bibliografia:

  • Annusewicz Małgorzata. Portret od szewca. W: „Głos Szczeciński” 2003, nr 166, dod. „Głos Lokalny Szczecin, Police, nr 29, s. II.
  • Annusewicz Małgorzata. Paweł i Oleg Bałakirewowie. W: „Głos Szczeciński” 2003, nr 166, dod. „Głos Lokalny Szczecin, Police, nr 29, s. II
  • Bałakirew Tatiana. Paweł Bałakirew 1914-1968. Połóżcie mi do trumny farby i pędzle... W: Ku Słońcu 125. Księga z miasta umarłych. Pod red. Mariusza Czarnieckiego. Szczecin: Wydawnictwo Glob, 1987, s. 83-87. ISBN 83-7007-135-X.
  • Bałakirew Tatiana. Wspomnienia matki. [s.l., s.n ], 1999. ISBN 83-912127-0-X
  • Bałakirew – Wilczyńska Tatiana. Rozstanie, pożegnanie. Gdańsk, 2013 (Książnica Pomorska, Rkps., Inw. akc. 4393).
  • Liskowacki Artur Daniel . Ulica Niemiecka, ulica Miedziana. W: „Pogranicza” 2002, nr 4. Szczecin: „Klub 13 Muz”, s. 25-33.
  • Najdowa Jadwiga. Paweł Bałakirew W: Encyklopedia Szczecina. T.1. Pod red. Tadeusza Białeckiego. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1999, s. 68. ISBN 83-87341-45-2.
  • Najdowa Jadwiga. Szczecińska plastyka w latach 1945-1960. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1962.
  • Najdowa Jadwiga, Kozłowska Lidia. Szczecińska sztuka współczesna w latach 1945-1993. Szczecin: Muzeum Narodowe, 1993.
  • Obecność. Almanach ZPAP 1945-2011. Pod red. Ryszarda Kiełtyki. Szczecin: ZPA, 2012. ISBN 978-837518-359-7
  • Z galerii wspomnień (pod red. Eugeniusza Kusa, Barbary Igielskiej, Jarosława Eysymonta). Szczecin: Zamek Książąt Pomorskich, 2006. ISBN 978-839167-90-8-1.

Inne

http://sedina.pl/wordpress/index.php/2006/05/31/pawe-baakirew/

http://www.szczecindlaciebie.pl/pl/sylwetki/pawel-balakirew.html



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Urszula Wenta