Peter Kamecke: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 31: Linia 31:
 
[[Elisabeth von Doberschütz]] z domu von Strantz (ur. ?- zm.[[17 grudnia]] [[1591]] roku w [[Szczecin]]ie). Oskarżono ją wskutek intrygi, której głównymi twórcami byli [[Jakub von Kleist]] i Peter von Kameke o to, że podała księżnej [[Erdmuta|Erdmucie]] (ur. [[26 czerwca]] [[1561]] w Berlinie, zm. [[13 listopada]] [[1623]] w [[Słupsk]]u), żonie księcia [[Jan Fryderyk|Jana Fryderyka]] ([[1542]]–[[1600]]), jakiś napój czarownic (''Hexentrank''), po którym władczyni stała się bezpłodna. Oskarżenie Elisabeth o czary było wymierzone w jej męża [[Melchior von Doberschütz|Melchiora von Doberschütz]]. Doberschütz przez długie lata był zaufanym urzędnikiem ks. Jana Fryderyka. Do roku [[1584]] pełnił funkcję gubernatora (''Stadthauptmann'') [[Szczecinek|Szczecinka]] (niem. ''Neustettin''). Pierwsze pomówienia Elisabeth o czary pojawiły się w 1584 r., ich skutkiem była niełaska, w jaką popadł Melchior w 1590 roku i wygnanie z Pomorza. Elisabeth, przeciw której wykorzystano wymuszone na torturach zeznania służby, została oskarżona także o trucie marszałka Petera von Kameke i samego księcia. [[17 grudnia]] [[1590]] sąd uznał jej winę; rok później została ścięta na [[Rynek Sienny|Rynku Siennym]] (niem. ''Heumarkt'') w [[Szczecin]]ie. Jej ciało spalono poza murami miasta.
 
[[Elisabeth von Doberschütz]] z domu von Strantz (ur. ?- zm.[[17 grudnia]] [[1591]] roku w [[Szczecin]]ie). Oskarżono ją wskutek intrygi, której głównymi twórcami byli [[Jakub von Kleist]] i Peter von Kameke o to, że podała księżnej [[Erdmuta|Erdmucie]] (ur. [[26 czerwca]] [[1561]] w Berlinie, zm. [[13 listopada]] [[1623]] w [[Słupsk]]u), żonie księcia [[Jan Fryderyk|Jana Fryderyka]] ([[1542]]–[[1600]]), jakiś napój czarownic (''Hexentrank''), po którym władczyni stała się bezpłodna. Oskarżenie Elisabeth o czary było wymierzone w jej męża [[Melchior von Doberschütz|Melchiora von Doberschütz]]. Doberschütz przez długie lata był zaufanym urzędnikiem ks. Jana Fryderyka. Do roku [[1584]] pełnił funkcję gubernatora (''Stadthauptmann'') [[Szczecinek|Szczecinka]] (niem. ''Neustettin''). Pierwsze pomówienia Elisabeth o czary pojawiły się w 1584 r., ich skutkiem była niełaska, w jaką popadł Melchior w 1590 roku i wygnanie z Pomorza. Elisabeth, przeciw której wykorzystano wymuszone na torturach zeznania służby, została oskarżona także o trucie marszałka Petera von Kameke i samego księcia. [[17 grudnia]] [[1590]] sąd uznał jej winę; rok później została ścięta na [[Rynek Sienny|Rynku Siennym]] (niem. ''Heumarkt'') w [[Szczecin]]ie. Jej ciało spalono poza murami miasta.
  
== Bibliografia: ==  
+
== Bibliografia ==  
 
# [http://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/30284 Edward Rymar, Początki podkoszalińskiego klanu rycerskiego Kamyków i Boninów. "Rocznik Koszaliński" nr 38 (2010), s. 65-80.]  
 
# [http://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/30284 Edward Rymar, Początki podkoszalińskiego klanu rycerskiego Kamyków i Boninów. "Rocznik Koszaliński" nr 38 (2010), s. 65-80.]  
# Marcin Majewski, Płyta nagrobna Petera von Kameke, w: Koszalińskie Zeszyty Muzealne nr 25, Koszalin 2005 http://bibliotekacyfrowa.eu/publication/9051
+
# [http://bibliotekacyfrowa.eu/publication/9051 Marcin Majewski, Płyta nagrobna Petera von Kameke. "Koszalińskie Zeszyty Muzealne" nr 25 (2005), s. 113-
# Warcisław Machura, Koszalin. Płyta nagrobna Petera Kameke, http://epigrafika.slupsk.pl/koszalin-plyta-nagrobna-petera-kameke
+
# [http://epigrafika.slupsk.pl/koszalin-plyta-nagrobna-petera-kameke Warcisław Machura, Koszalin. Płyta nagrobna Petera Kameke.]
  
  
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Urzędnicy]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Czarownice i czarownicy]]
  
 
{{AutorP|[[User:JoKo|Joanna Kościelna]]}}
 
{{AutorP|[[User:JoKo|Joanna Kościelna]]}}
 +
{{RedaktorP|[[User:Duluni|Sylwia Wesołowska]]}}

Wersja z 13:54, 14 sty 2016

Peter Kamecke
marszałek dworu, podkomorzy księcia Jana Fryderyka
Data urodzenia 1543
Data śmierci 1613
Narodowość pomorska


Peter Kamecke, von Kameke (1543-1613) - marszałek dworu i podkomorzy księcia Jana Fryderyka.

Życiorys

Peter Kamecke (von Kameke) pochodził ze starej pomorskiej rodziny szlacheckiej. Jak podaje prof. Edward Rymar: „Ród to i dlatego ciekawy, że pochodzi z miejscowych staropomorskich elit możnych, może nawet z dynastów zaodrzańskiej strefy lucickiej. W drugiej połowie XIII i na początku XIV wieku wtopił się w coraz liczniejsze rycerstwo napływowe niemieckie, pozostał jednak przez stulecia przy rodzimym imiennictwie (Cieszyn, Cieszymir, Ciesław, Świętosz, Biezpraw)". Peter Kamecke był synem Achacego Kamecke i Christine z domu Borcke. Od 1597 roku jego dobrami były wsie Chlebowo i Krosino, które utracił w 1600 roku w wyniku wieloletniego procesu, jaki prowadził z księciem Barnimem X (XII). Bardzo krytyczną opinię o Peterze Kameke przekazał w „Księdze domowej” (Hausbuch) Joachim von Wedel nazywając go totumfackim księcia Jana Fryderyka i uważając go za złego ducha Gryfity.

W roku 1600 kazał wyremontować kościół we wsi Łasin Koszaliński (niem. Lassehne), wyposażając go w nowy ołtarz, ambonę, chrzcielnicę, ławy patronackie, emporę oraz w wiszący świecznik. Gdy zmarł, w kościele w Łasinie umieszczono epitafium ku jego czci. Epitafium zdobiło kościół przez ponad 400 lat. Dzisiaj znajduje się w kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Koszalinie.

Udział Petera Kamecke w procesie Elisabeth von Doberschütz

Elisabeth von Doberschütz z domu von Strantz (ur. ?- zm.17 grudnia 1591 roku w Szczecinie). Oskarżono ją wskutek intrygi, której głównymi twórcami byli Jakub von Kleist i Peter von Kameke o to, że podała księżnej Erdmucie (ur. 26 czerwca 1561 w Berlinie, zm. 13 listopada 1623 w Słupsku), żonie księcia Jana Fryderyka (15421600), jakiś napój czarownic (Hexentrank), po którym władczyni stała się bezpłodna. Oskarżenie Elisabeth o czary było wymierzone w jej męża Melchiora von Doberschütz. Doberschütz przez długie lata był zaufanym urzędnikiem ks. Jana Fryderyka. Do roku 1584 pełnił funkcję gubernatora (Stadthauptmann) Szczecinka (niem. Neustettin). Pierwsze pomówienia Elisabeth o czary pojawiły się w 1584 r., ich skutkiem była niełaska, w jaką popadł Melchior w 1590 roku i wygnanie z Pomorza. Elisabeth, przeciw której wykorzystano wymuszone na torturach zeznania służby, została oskarżona także o trucie marszałka Petera von Kameke i samego księcia. 17 grudnia 1590 sąd uznał jej winę; rok później została ścięta na Rynku Siennym (niem. Heumarkt) w Szczecinie. Jej ciało spalono poza murami miasta.

Bibliografia

  1. Edward Rymar, Początki podkoszalińskiego klanu rycerskiego Kamyków i Boninów. "Rocznik Koszaliński" nr 38 (2010), s. 65-80.
  2. [http://bibliotekacyfrowa.eu/publication/9051 Marcin Majewski, Płyta nagrobna Petera von Kameke. "Koszalińskie Zeszyty Muzealne" nr 25 (2005), s. 113-
  3. Warcisław Machura, Koszalin. Płyta nagrobna Petera Kameke.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Joanna Kościelna