Peter Kamecke: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{Osoba infobox |osoba=Peter Kamecke |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja=Marszałek dworu, podkomorzy księcia Jana Fryderyka |urodziny_data=1543 |urodziny_miejsce=...")
 
 
(Nie pokazano 25 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
 +
__NOTOC__
 
{{Osoba infobox
 
{{Osoba infobox
 
|osoba=Peter Kamecke
 
|osoba=Peter Kamecke
 
|grafika_osoba=
 
|grafika_osoba=
 
|grafika_opis=
 
|grafika_opis=
|funkcja=Marszałek dworu, podkomorzy księcia Jana Fryderyka
+
|funkcja=marszałek dworu, podkomorzy księcia Jana Fryderyka
|urodziny_data=1543
+
|urodziny_data=[[1543]]
 
|urodziny_miejsce=
 
|urodziny_miejsce=
|smierc_data=1613
+
|smierc_data=[[1613]]
 
|smierc_miejsce=
 
|smierc_miejsce=
 
|miejsce_spoczynku=
 
|miejsce_spoczynku=
Linia 16: Linia 17:
 
|lokalizacja_grobu=
 
|lokalizacja_grobu=
 
}}
 
}}
 +
'''Peter Kamecke, von Kameke (1543-1613)''' - marszałek dworu i podkomorzy księcia Jana Fryderyka.
 +
 +
== Życiorys ==
 +
 +
Peter Kamecke (''von Kameke'') pochodził ze starej pomorskiej rodziny szlacheckiej. Jak podaje prof. [[Edward Rymar]]: „Ród to i dlatego ciekawy, że pochodzi z miejscowych staropomorskich elit możnych, może nawet z dynastów zaodrzańskiej strefy lucickiej. W drugiej połowie [[XIII wiek|XIII]] i na początku [[XIV wiek]]u wtopił się w coraz liczniejsze rycerstwo napływowe niemieckie, pozostał jednak przez stulecia przy rodzimym imiennictwie (Cieszyn, Cieszymir, Ciesław, Świętosz, Biezpraw)". Peter Kamecke był synem Achacego Kamecke i  Christine z domu Borcke.
 +
Od [[1597]] roku jego dobrami były wsie Chlebowo i Krosino, które utracił w [[1600]] roku w wyniku wieloletniego procesu, jaki prowadził z księciem [[Barnim X|Barnimem X]] (XII).
 +
Bardzo krytyczną opinię o Peterze Kameke przekazał w „Księdze domowej” (''Hausbuch'') [[Joachim von Wedel]] nazywając go totumfackim księcia [[Jan Fryderyk|Jana Fryderyka]] i uważając go za złego ducha [[Gryfici|Gryfity]].
  
 +
W roku [[1600]] kazał wyremontować kościół we wsi [[Łasin Koszaliński]] (niem. ''Lassehne''), wyposażając go w nowy ołtarz, ambonę, chrzcielnicę, ławy patronackie, emporę oraz w wiszący świecznik. Gdy zmarł, w kościele w Łasinie umieszczono epitafium ku jego czci. Epitafium zdobiło kościół przez ponad 400 lat. Dzisiaj znajduje się w kościele [[Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (Koszalin)|Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny]] w [[Koszalin]]ie.
  
'''Peter Kamecke, von Kameke (1543-1613)''' - marszałek dworu i podkomorzy księcia Jana Fryderyka.
+
== Udział Petera Kamecke w procesie Elisabeth von Doberschütz ==
  
=== Życiorys: ===
+
[[Elisabeth von Doberschütz]] z domu von Strantz (ur. ?- zm.[[17 grudnia]] [[1591]] roku w [[Szczecin]]ie). Oskarżono ją wskutek intrygi, której głównymi twórcami byli [[Jakub von Kleist]] i Peter von Kameke o to, że podała księżnej [[Erdmuta Brandenburska|Erdmucie]] (ur. [[26 czerwca]] [[1561]] w Berlinie, zm. [[13 listopada]] [[1623]] w [[Słupsk]]u), żonie księcia [[Jan Fryderyk|Jana Fryderyka]] ([[1542]][[1600]]), jakiś napój czarownic (''Hexentrank''), po którym władczyni stała się bezpłodna. Oskarżenie Elisabeth o czary było wymierzone w jej męża [[Melchior von Doberschütz|Melchiora von Doberschütz]]. Doberschütz przez długie lata był zaufanym urzędnikiem ks. Jana Fryderyka. Do roku [[1584]] pełnił funkcję gubernatora (''Stadthauptmann'') [[Szczecinek|Szczecinka]] (niem. ''Neustettin''). Pierwsze pomówienia Elisabeth o czary pojawiły się w 1584 r., ich skutkiem była niełaska, w jaką popadł Melchior w 1590 roku i wygnanie z Pomorza. Elisabeth, przeciw której wykorzystano wymuszone na torturach zeznania służby, została oskarżona także o trucie marszałka Petera von Kameke i samego księcia. [[17 grudnia]] [[1590]] sąd uznał jej winę; rok później została ścięta na [[Rynek Sienny|Rynku Siennym]] (niem. ''Heumarkt'') w [[Szczecin]]ie. Jej ciało spalono poza murami miasta.
Peter Kamecke, von Kameke pochodził ze starej pomorskiej rodziny szlacheckiej. Jak podaje prof. [[Edward Rymar]] „Ród to i dlatego ciekawy, że pochodzi z miejscowych staropomorskich elit możnych, może nawet z dynastów zaodrzańskiej strefy lucickiej. W drugiej połowie XIII i na początku XIV w. wtopił się w coraz liczniejsze rycerstwo napływowe niemieckie, pozostał jednak przez stulecia przy rodzimym imiennictwie (Cieszyn, Cieszymir, Ciesław, Świętosz, Biezpraw)". Peter Kamecke był synem Achacego Kamecke i  Christine z domu Borcke.
 
Od [[1597]] roku jego dobrami były wsie [[Chlebowo]] i [[Krosino]], które utracił w [[1600]] roku w wyniku wieloletniego procesu. jaki prowadził z księciem [[Barnimem X]] (XII).  
 
Bardzo krytyczną opinię o Peterze Kameke przekazał w „Księdze domowej” (Hausbuch) [[Joachim von Wedel]] nazywając go totumfackim księcia [[Jan Fryderyka]] i uważając go za złego ducha [[Gryfity]].
 
  
=== Udział Petera Kamecke w procesie Elisabeth von Doberschütz: ===
+
== Bibliografia ==
 +
# [http://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/30284 Edward Rymar, Początki podkoszalińskiego klanu rycerskiego Kamyków i Boninów. "Rocznik Koszaliński" nr 38 (2010), s. 65-80.]
 +
# [http://bibliotekacyfrowa.eu/publication/9051 Marcin Majewski, Płyta nagrobna Petera von Kameke. "Koszalińskie Zeszyty Muzealne" nr 25 (2005), s. 113-118.]
 +
# [http://epigrafika.slupsk.pl/koszalin-plyta-nagrobna-petera-kameke Warcisław Machura, Koszalin. Płyta nagrobna Petera Kameke.]
  
[[Elisabeth von Doberschütz]] z domu von Strantz (ur. ? - zm. [[17 grudnia 1591]] roku w [[Szczecin]]ie). Oskarżono ją wskutek intrygi, której głównymi twórcami byli [[Jakub von Kleist]] i Peter von Kameke o to, że podała księżnej [[Erdmucie]] (ur. [[26 czerwca 1561]] w [[Berlin]]ie, zm. [[13 listopada 1623]] w [[Słupsku]]/Stolp), żonie księcia [[Jana Fryderyka]] ([[1542–1600]]), jakiś napój czarownic (Hexentrank), po którym władczyni stała się bezpłodna. Oskarżenie Elisabeth o czary było wymierzone w jej męża [[Melchiora von Doberschütz]]. Doberschütz przez długie lata był zaufanym urzędnikiem ks. Jana Fryderyka. Do roku [[1584]] pełnił funkcję gubernatora (Stadthauptmann) [[Szczecinka]] (Neustettin). Pierwszy pomówienia Elisabeth o czary pojawiły się w 1584 r., ich skutkiem była niełaska, w jaką popadł Melchior w 1590 roku i wygnanie z Pomorza. Elisabeth, przeciw której wykorzystano wymuszone na torturach zeznania służby, została oskarżona także o trucie marszałka Petera von Kameke i samego księcia. [[17 grudnia 1590]] sąd uznał jej winę; rok później została ścięta na [[Rynku Siennym]] (Heumarkt) w [[Szczecin]]ie. Jej ciało spalono poza murami miasta.
 
  
=== Śmierć: ===
+
[[Kategoria:Pomeranica]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Urzędnicy]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Czarownice i czarownicy]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Księstwo Pomorskie]]
 +
[[Kategoria:Szczecin]]
 +
[[Kategoria:Koszalin]]
 +
[[Kategoria:Powiat koszaliński]]
 +
[[Kategoria:Gmina Będzino]]
 +
[[Kategoria:Łasin Koszaliński]]
  
W 1600 kazał wyremontować kościół we wsi [[Łasin Koszaliński]] (Lassehne), wyposażając go w nowy ołtarz, ambonę, chrzcielnicę, ławy patronackie, emporę oraz w wiszący świecznik. Gdy zmarł w kościele w Łasinie umieszczono epitafium ku jego czci. Epitafium zdobiło kościół przez ponad 400 lat. Dzisiaj znajduje się w kościele [[Najświętszej Maryi Panny w Koszalinie]].
+
{{DEFAULTSORT:Kamecke, Peter}}
  
=== Literatura: ===
+
{{AutorP|[[User:JoKo|Joanna Kościelna]]}}
Edward Rymar, Początki podkoszalińskiego klanu rycerskiego Kamyków i Boninów, w: Rocznik Koszaliński nr 38, Koszalin 2010
+
{{RedaktorP|[[User:Duluni|Sylwia Wesołowska]]}}
http://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/publication/986
 
Marcin Majewski, Płyta nagrobna Petera von Kameke, w: Koszalińskie Zeszyty Muzealne nr 25, Koszalin 2005
 
http://bibliotekacyfrowa.eu/publication/9051
 
Warcisław Machura, Koszalin. Płyta nagrobna Petera Kameke,
 
http://epigrafika.slupsk.pl/koszalin-plyta-nagrobna-petera-kameke
 

Aktualna wersja na dzień 13:12, 10 lut 2017

Peter Kamecke
marszałek dworu, podkomorzy księcia Jana Fryderyka
Data urodzenia 1543
Data śmierci 1613
Narodowość pomorska


Peter Kamecke, von Kameke (1543-1613) - marszałek dworu i podkomorzy księcia Jana Fryderyka.

Życiorys

Peter Kamecke (von Kameke) pochodził ze starej pomorskiej rodziny szlacheckiej. Jak podaje prof. Edward Rymar: „Ród to i dlatego ciekawy, że pochodzi z miejscowych staropomorskich elit możnych, może nawet z dynastów zaodrzańskiej strefy lucickiej. W drugiej połowie XIII i na początku XIV wieku wtopił się w coraz liczniejsze rycerstwo napływowe niemieckie, pozostał jednak przez stulecia przy rodzimym imiennictwie (Cieszyn, Cieszymir, Ciesław, Świętosz, Biezpraw)". Peter Kamecke był synem Achacego Kamecke i Christine z domu Borcke. Od 1597 roku jego dobrami były wsie Chlebowo i Krosino, które utracił w 1600 roku w wyniku wieloletniego procesu, jaki prowadził z księciem Barnimem X (XII). Bardzo krytyczną opinię o Peterze Kameke przekazał w „Księdze domowej” (Hausbuch) Joachim von Wedel nazywając go totumfackim księcia Jana Fryderyka i uważając go za złego ducha Gryfity.

W roku 1600 kazał wyremontować kościół we wsi Łasin Koszaliński (niem. Lassehne), wyposażając go w nowy ołtarz, ambonę, chrzcielnicę, ławy patronackie, emporę oraz w wiszący świecznik. Gdy zmarł, w kościele w Łasinie umieszczono epitafium ku jego czci. Epitafium zdobiło kościół przez ponad 400 lat. Dzisiaj znajduje się w kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Koszalinie.

Udział Petera Kamecke w procesie Elisabeth von Doberschütz

Elisabeth von Doberschütz z domu von Strantz (ur. ?- zm.17 grudnia 1591 roku w Szczecinie). Oskarżono ją wskutek intrygi, której głównymi twórcami byli Jakub von Kleist i Peter von Kameke o to, że podała księżnej Erdmucie (ur. 26 czerwca 1561 w Berlinie, zm. 13 listopada 1623 w Słupsku), żonie księcia Jana Fryderyka (15421600), jakiś napój czarownic (Hexentrank), po którym władczyni stała się bezpłodna. Oskarżenie Elisabeth o czary było wymierzone w jej męża Melchiora von Doberschütz. Doberschütz przez długie lata był zaufanym urzędnikiem ks. Jana Fryderyka. Do roku 1584 pełnił funkcję gubernatora (Stadthauptmann) Szczecinka (niem. Neustettin). Pierwsze pomówienia Elisabeth o czary pojawiły się w 1584 r., ich skutkiem była niełaska, w jaką popadł Melchior w 1590 roku i wygnanie z Pomorza. Elisabeth, przeciw której wykorzystano wymuszone na torturach zeznania służby, została oskarżona także o trucie marszałka Petera von Kameke i samego księcia. 17 grudnia 1590 sąd uznał jej winę; rok później została ścięta na Rynku Siennym (niem. Heumarkt) w Szczecinie. Jej ciało spalono poza murami miasta.

Bibliografia

  1. Edward Rymar, Początki podkoszalińskiego klanu rycerskiego Kamyków i Boninów. "Rocznik Koszaliński" nr 38 (2010), s. 65-80.
  2. Marcin Majewski, Płyta nagrobna Petera von Kameke. "Koszalińskie Zeszyty Muzealne" nr 25 (2005), s. 113-118.
  3. Warcisław Machura, Koszalin. Płyta nagrobna Petera Kameke.




Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Joanna Kościelna