Ryszard Karger: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 30: Linia 30:
 
Od 1957 roku jest związany ze [[Szczecin|Szczecinem]] na stałe. W dniu 1 lipca 1957 roku został zatrudniony na stanowisku dyrektora ds. eksploatacji floty w Polskiej Żegludze Morskiej. Wkrótce został dyrektorem działu zarządzania flotą. Był pomysłodawcą wykorzystania statków zakupionych z tzw. Funduszu Antyczarterowego do rozbudowy, niewielkiego jeszcze wówczas, przedsiębiorstwa. Zainicjował poszerzenie obszarów działalności PŻM, m.in. poprzez utworzenie linii zachodnioafrykańskiej.
 
Od 1957 roku jest związany ze [[Szczecin|Szczecinem]] na stałe. W dniu 1 lipca 1957 roku został zatrudniony na stanowisku dyrektora ds. eksploatacji floty w Polskiej Żegludze Morskiej. Wkrótce został dyrektorem działu zarządzania flotą. Był pomysłodawcą wykorzystania statków zakupionych z tzw. Funduszu Antyczarterowego do rozbudowy, niewielkiego jeszcze wówczas, przedsiębiorstwa. Zainicjował poszerzenie obszarów działalności PŻM, m.in. poprzez utworzenie linii zachodnioafrykańskiej.
  
W dniu 1 marca 1964 roku został mianowany dyrektorem naczelnym Polskiej Żeglugi Morskiej. Dzięki talentowi menadżerskiemu niemal od podstaw wybudował jedno z największych przedsiębiorstw żeglugowych na świecie. Za jego kadencji znacznie powiększyła się flota szczecińskiego armatora, co m.in. spowodowało rozbudowę infrastruktury [[Port Szczecin|portu szczecińskiego]]. W 1966 roku statki PŻM po raz pierwszy wyruszyły w rejsy na Daleki Wschód, m.in. realizując dostawy polskiego węgla do Japonii. W 1967 roku z jego inicjatywy uruchomiono stałe połączenie pomiędzy Świnoujściem a południową Skandynawią (Ystadt), które obsługiwał pierwszy polski prom pasażersko-samochodowy „Gryf”.
+
W dniu 1 marca 1964 roku został mianowany dyrektorem naczelnym Polskiej Żeglugi Morskiej. Dzięki talentowi menadżerskiemu niemal od podstaw wybudował jedno z największych przedsiębiorstw żeglugowych na świecie. Za jego kadencji znacznie powiększyła się flota szczecińskiego armatora (m.in. poprzez zakup statków typu Empire i Liberty), co spowodowało rozbudowę infrastruktury [[Port Szczecin|portu szczecińskiego]]. Tonaz statków osiagnąokoło miliona ton. Zwiększyło sie także zatrudnienie marynarzy. W 1966 roku statki PŻM po raz pierwszy wyruszyły w rejsy na Daleki Wschód, m.in. realizując dostawy polskiego węgla do Japonii. W 1967 roku z jego inicjatywy uruchomiono stałe połączenie pomiędzy Świnoujściem a południową Skandynawią (Ystadt), które obsługiwał pierwszy polski prom pasażersko-samochodowy „Gryf”.
 
   
 
   
Z dniem 30 kwietnia 1969 roku Ryszard Karger został przez ówczesne władze państwowe odwołany ze stanowiska dyrektora naczelnego Polskiej Żeglugi Morskiej. Wyjechał do Antwerpii, gdzie został dyrektorem polsko-belgijskiej firmy agencyjnej PSAL (od 20 czerwca 1969 do 31 grudnia 1973).  
+
Z dniem 30 kwietnia 1969 roku Ryszard Karger został przez ówczesne władze państwowe odwołany ze stanowiska dyrektora naczelnego Polskiej Żeglugi Morskiej. Wyjechał do Antwerpii, gdzie został dyrektorem polsko-belgijskiej firmy agencyjnej PSAL (od 20 czerwca 1969 do 31 grudnia 1973). Tu dał się poznać jako doskonały menadżer, zyskując bardzo dobra opinie w kołach światowego shippingu.
  
Po powrocie do [[Szczecin|Szczecina]], w latach 1974-1976, był dyrektorem stałego Sekretariatu Organizacji Gospodarczej „Interport”.
+
Po powrocie do [[Szczecin|Szczecina]], w latach 1974-1976, był dyrektorem Organizacji Gospodarczej „Interport”, która w ramach Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej usiłowała zintegrować gospodarki morskie Polski i NRD.
  
 
W dniu 23 stycznia 1976 roku ponownie powierzono mu stanowisko dyrektora naczelnego PŻM. W grudniu 1977 roku podpisał ze stoczniami brytyjskimi kontrakt na budowę 22 statków dla PŻM. Była to jedna z najważniejszych umów inwestycyjnych w historii szczecińskiego armatora, do dziś określana jest mianem kontraktu stulecia.  
 
W dniu 23 stycznia 1976 roku ponownie powierzono mu stanowisko dyrektora naczelnego PŻM. W grudniu 1977 roku podpisał ze stoczniami brytyjskimi kontrakt na budowę 22 statków dla PŻM. Była to jedna z najważniejszych umów inwestycyjnych w historii szczecińskiego armatora, do dziś określana jest mianem kontraktu stulecia.  

Wersja z 15:19, 16 kwi 2017

Ryszard Karger
ekonomista, menadżer, wieloletni dyrektor Polskiej Żeglugi Morskiej w Szczecinie
Data urodzenia 1 marca 1928
Miejsce urodzenia Warszawa


Ryszard Karger (ur. 1928) – ekonomista, menadżer, wieloletni dyrektor Polskiej Żeglugi Morskiej w Szczecinie

STRONA W BUDOWIE

Życiorys

Ryszard Karger urodził się 1 marca 1928 roku w Warszawie. Jest synem Władysława i Marii. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w rodzinnym mieście. W czasie wojny działał w podziemiu. Nosił pseudonim „Krupp”. W czasie powstania warszawskiego był żołnierzem 113 plutonu I kompanii 3 zgrupowania „Konrad” w stopniu kaprala podchorążego. W szeregach Grupy Bojowej „Krybar” AK walczył na Powiślu i w Śródmieściu. Po upadku powstania wraz z oddziałem dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w obozie na terenie Niemiec (numer jeniecki 141323). Po wyzwoleniu obozu przez oddziały Dywizji Pancernej gen. Maczka (15 kwietnia 1945), wstąpił do naprędce zorganizowanego dla byłych młodocianych jeńców gimnazjum. Tam zdał tzw. małą maturę. W 1946 roku na pokładzie alianckiego statku powrócił z Lubeki do Szczecina. Był to jego pierwszy kontakt zarówno z morzem, jak i z tym miastem.

Po trzydniowym pobycie na terenie ośrodka Państwowego Urzędu Repatriacyjnego w Szczecinie, wyjechał do Gdańska, gdzie jego ojciec pracował jako konduktor tramwajowy. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Gdańsku Oliwie. Po jego ukończeniu podjął studia na Wydziale Morskim Wyższej Szkoły Handlu Morskiego w Sopocie. Równocześnie od 1947 roku rozpoczął pracę zawodową. Najpierw jako makler w Bałtyckiej Agencji Morskiej „Baltica” (od lipca 1947 do 1951), później w przedsiębiorstwie „Polfracht” w Gdyni (do 31 maja 1955). W połowie 1951 roku został kierownikiem Sekcji Frachtowania Węgla i Działu Linii Regularnych „Polfrachtu”. Od 1954 roku piastował stanowisko zastępcy dyrektora ds. ekonomicznych tego przedsiębiorstwa.

W 1955 roku jako przedstawiciel Polskiej Misji Morskiej wyjechał do Londynu. Przez dwa lata pracował tam w charakterze rzeczoznawcy ds. frachtowania i bukowania oraz kierownika Wydziału Eksploatacji Spółki Gdynia-Ameryka Linie (od 1 czerwca 1955 do 31 maja 1957).

Od 1957 roku jest związany ze Szczecinem na stałe. W dniu 1 lipca 1957 roku został zatrudniony na stanowisku dyrektora ds. eksploatacji floty w Polskiej Żegludze Morskiej. Wkrótce został dyrektorem działu zarządzania flotą. Był pomysłodawcą wykorzystania statków zakupionych z tzw. Funduszu Antyczarterowego do rozbudowy, niewielkiego jeszcze wówczas, przedsiębiorstwa. Zainicjował poszerzenie obszarów działalności PŻM, m.in. poprzez utworzenie linii zachodnioafrykańskiej.

W dniu 1 marca 1964 roku został mianowany dyrektorem naczelnym Polskiej Żeglugi Morskiej. Dzięki talentowi menadżerskiemu niemal od podstaw wybudował jedno z największych przedsiębiorstw żeglugowych na świecie. Za jego kadencji znacznie powiększyła się flota szczecińskiego armatora (m.in. poprzez zakup statków typu Empire i Liberty), co spowodowało rozbudowę infrastruktury portu szczecińskiego. Tonaz statków osiagnąokoło miliona ton. Zwiększyło sie także zatrudnienie marynarzy. W 1966 roku statki PŻM po raz pierwszy wyruszyły w rejsy na Daleki Wschód, m.in. realizując dostawy polskiego węgla do Japonii. W 1967 roku z jego inicjatywy uruchomiono stałe połączenie pomiędzy Świnoujściem a południową Skandynawią (Ystadt), które obsługiwał pierwszy polski prom pasażersko-samochodowy „Gryf”.

Z dniem 30 kwietnia 1969 roku Ryszard Karger został przez ówczesne władze państwowe odwołany ze stanowiska dyrektora naczelnego Polskiej Żeglugi Morskiej. Wyjechał do Antwerpii, gdzie został dyrektorem polsko-belgijskiej firmy agencyjnej PSAL (od 20 czerwca 1969 do 31 grudnia 1973). Tu dał się poznać jako doskonały menadżer, zyskując bardzo dobra opinie w kołach światowego shippingu.

Po powrocie do Szczecina, w latach 1974-1976, był dyrektorem Organizacji Gospodarczej „Interport”, która w ramach Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej usiłowała zintegrować gospodarki morskie Polski i NRD.

W dniu 23 stycznia 1976 roku ponownie powierzono mu stanowisko dyrektora naczelnego PŻM. W grudniu 1977 roku podpisał ze stoczniami brytyjskimi kontrakt na budowę 22 statków dla PŻM. Była to jedna z najważniejszych umów inwestycyjnych w historii szczecińskiego armatora, do dziś określana jest mianem kontraktu stulecia.

Na stanowisku dyrektora PŻM pozostawał do 31 grudnia 1985 roku. Równocześnie w latach 1976-1989 był prezesem Żeglugi Polskiej SA. Później został prezesem Wolnego Obszaru Celnego Szczecin-Świnoujście (1989-1990). Był współorganizatorem, a w latach 1990-1997 także dyrektorem, spółki Gulf Agency Company Norpol Shipping Ltd. (obecnie GAC Poland Ltd.), świadczącej kompleksowe usługi z zakresu żeglugi.

W dniu 27 maja 1997 roku został konsulem honorowym Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z akredytacją na województwa zachodniopomorskie i lubuskie (do 2006). Jest wiceprezydentem Stowarzyszenia Konsulów Honorowych w Polsce.

Był członkiem wielu organizacji i stowarzyszeń, którym często także przewodniczył, m.in. prezesem szczecińskiego okręgu Polskiego Związku Żeglarskiego (obecnie jest jego prezesem honorowym), prezesem spółki INTERSTER Yachting SA w Warszawie, prezesem Morskiego Klubu Sportowego „Pogoń” w Szczecinie. Przez dwie kadencje był radnym Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie.

Na szczególną uwagę zasługują także związki Ryszarda Kargera z miastem. Były one bardzo ścisłe. Dzięki wypracowanym przez Polską Żeglugę Morską dewizom, zakupił dla miasta m.in. pierwszą maszynę do kładzenia asfaltu oraz pierwszą maszynę do malowania znaków drogowych. Na potrzeby służb miejskich sfinansowano zakup maszyny do przesadzania drzew. Kierowana przez niego instytucja wspomagała finansowo przedsiębiorstwa i zakłady pracy, instytucje kulturalne, a także szkoły, m.in. w drukarni PŻM drukowano popularną gazetkę szkolną „Kaktus”, redagowaną przez uczniów V Liceum Ogólnokształcącego. Był członkiem Komitetu Organizacyjnego VII Ogólnopolskiego Festiwalu Filmów Morskich (16-19 września 1976).



Nagrody i wyróżnienia

  • 1989 – honorowy tytuł „Nieprzeciętny 89”, przyznawany przez redakcję „Głosu Szczecińskiego”
  • 2010 – Nagroda Honorowa „Laur Bałtyku”, przyznana jako wyraz uznania za długoletnie działania na rzecz rozwoju krajowej branży żeglugowej
  • 2011 – Buława Nestora Przedsiębiorczości, przyznana przez Północną Izbę Gospodarczą
  • 2011Honorowy Obywatel Miasta Szczecina



Odznaczenia



Ciekawostki



Bibliografia

  • Jerzy Timen, Morze to wspaniały interes. Rozmowa z Ryszardem Kargerem, prezesem SA Wolny Obszar Celny Szczecin-Świnoujście i kandydatem na senatora „Morze i Ziemia” z dn. 31 maja - 6 czerwca 1989, s. 8-9



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz