Sarnikierz: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 20: Linia 20:
  
 
=== Obiekty fizjograficzne ===
 
=== Obiekty fizjograficzne ===
''Sarnikierz'', ''Sarnie Góry'', wzgórze w kształcie czworoboku o ponad 30 – metrowej wysokości względnej, strome stoki porośnięte lasem; położone w północnej części wsi, między drogami prowadzącymi do [[Dłusko|Dłuska]] i [[Kowale|Kowali]]. Wysokość 169,3 m n.p.m. Nazwa niemiecka ''Frauen Berge''.
+
''Sarnikierz'', ''Sarnie Góry'', wzgórze w kształcie czworoboku o ponad 30 – metrowej wysokości względnej, strome stoki porośnięte lasem; położone w północnej części wsi, między drogami prowadzącymi do [[Dłusko (powiat łobeski)|Dłuska]] i [[Kowale|Kowali]]. Wysokość 169,3 m n.p.m. Nazwa niemiecka ''Frauen Berge''.
  
 
== Historia ==
 
== Historia ==

Wersja z 09:21, 8 maj 2013

Sarnikierz
Sarnikierz
{{{grafika_opis}}}
Nazwa niemiecka Dorotheenthal
Nazwa przejściowa Dorotowo, Dorotynowo
Powiat łobeski
Gmina Węgorzyno
Sołectwo
[ Strona internetowa miejscowości.]


Sarnikierz wieś sołecka w gminie Węgorzyno, w powiecie łobeskim.

Geografia

Położenie

Wieś położona na wschód od jezora Dłusko. Zabudowa rozproszona, głównie parterowa. Wysokość 130 -155 m n.p.m.

Obiekty fizjograficzne

Sarnikierz, Sarnie Góry, wzgórze w kształcie czworoboku o ponad 30 – metrowej wysokości względnej, strome stoki porośnięte lasem; położone w północnej części wsi, między drogami prowadzącymi do Dłuska i Kowali. Wysokość 169,3 m n.p.m. Nazwa niemiecka Frauen Berge.

Historia

Kolonia założona około 1835 r. na terenach leśnych. W 1866 r. wieś liczyła 298 mieszkańców i posiadała 52 domy. Do szkoły w 1870 r. uczęszczało 46 uczniów

Samorząd

Sołtys Zygmunt Stępkowski, Podlipce 1/2

Gospodarka i infrastruktura

Kultura

Oświata

Kościoły i związki wyznaniowe

Sport

Turystyka

Demografia

W roku 2008 wieś liczyła 25 mieszkańców.

Służba zdrowia

Herb

Zabytki

Pomniki

Osoby urodzone w miejscowości

Osoby związane z miejscowością

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Zobacz też



IES64.png
Autor opracowania: Jan Krzysztoń