Schele (ród)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 11:37, 11 wrz 2013 autorstwa Woti (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "__NOTOC__ '''Schele (ród)''' (łac. ''Luscus'' - oznacza „zezowaty”) – jeden z najstarszych rodów (XII – XIV w.) Pomorza i Szczecina, zapewne stanu rycerskieg...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Schele (ród) (łac. Luscus - oznacza „zezowaty”) – jeden z najstarszych rodów (XII – XIV w.) Pomorza i Szczecina, zapewne stanu rycerskiego. W Szczecinie rajcami oraz pełnili funkcje sołtysa/wójta miejskiego.

Członkowie tego rodu byli notowani jako mieszczanie Kołobrzega (Fryderyk, 1289) oraz jako wasale książąt pomorskich - rycerz Woyno (1277) i wójt Bogusława IV, Henryk, który w 1289 został zapisany jako obecny przy rezygncji kapituły kolegiaty mariackiej z dochodów mennicy, komory celnej i patronatu nad kościołem w Warszewie na rzecz cysterek.

Rajcą miejskim (12911301) i sołtysem Szczecina (1309) był Jan Starszy. W radzie miejskiej zasiadał także jego syn, Jan Młodszy (od 1297).

Najprawdopodobniej do tej rodziny należał szczeciński wójt, zapisany w aktach historycznych jako Bernard Schell, współzarządzający miastem w latach (13191334). Dziedziczne sołectwo Szczecińskie[1] odkupił od Barfotów, co w 1321 zostało potwierdzone nadaniem mu sołectwa, jako lenna książęcego Ottona I, wraz z prawem dziedziczenia i gospodarstwem sołtysim w Górnym Wiku (obecnie ul. Sołtysia).

Nazwisko Schele nosił rajca strzałowski, Wiktor Schele, który w 1679 roku wchodził w skład poselstwa szczecińsko-pomorskiego, które ubiegało się u władz szwedzkich o pomoc w odbudowie prowincji i Szczecina po wojnie z Branderburgią oraz wyjednanie u władz Brandenburgii przywilejów handlowe umożliwiających handel z tym sąsiadem[2].

Przypisy

  1. Urząd sołtysa stał się dziedziczny w pocz. XIV w. i był przedmiotem transakcji handlowych. W: Dzieje Szczecina - Wiek X-1805. T.2. Red. Gerard Labuda. Warszawa – Poznań, PWN, 1983. ISBN83-01-04344-X. s. 134.
  2. Dzieje Szczecina - Wiek X-1805. T.2. Red. Gerard Labuda. Warszawa – Poznań, PWN, 1983. ISBN83-01-04344-X. s. 431.

Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina. T.2. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000. ISBN 83-7241-089-5. s. 313. 

Zobacz też



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Banaszak