Spotkanie po latach: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 7: Linia 7:
 
* '''produkcja:''' TVP Wrocław 1989
 
* '''produkcja:''' TVP Wrocław 1989
 
* '''emisja:''' 1 listopada 1989, godz. 21.00 (TVP2)
 
* '''emisja:''' 1 listopada 1989, godz. 21.00 (TVP2)
 +
<br/><br/>
 +
== Z prasy ==
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 
== Źródła ==
 
== Źródła ==
 +
* ''(...) Od wielu lat [[Andrzej Androchowicz|Androchowicz]] specjalizuje się w relacjach o ludziach, których egzystencje mogą stanowić  osnowę niejednej książki. Penetrując tereny zachodniej Polski, wśród zaburzańskich „repatriantów” znajduje często postacie fascynujące. W reportażu „Spotkanie po latach” ( 1 XI, pr. II), skonstruowanym niczym sensacyjna „Kobra”, opowiada o losach trzech żołnierzy AK, mieszkańcach Drohobycza, w których – używając tandetnej metafory – przegląda się historia. Szkola, potem zaprzysiężenie w formacji zbrojnej, podchorążówka, walka z Niemcami. Typowośc następstw byłaby oczywista, gdyby nie wydarzenia 1944 roku. Oto jeden z bohaterów reportażu zostaje aresztowany przez Niemców i wywieziony do obozu koncentracyjnego w głąb Rzeszy. Dwaj pozostali aresztowani są po wyzwoleniu przez Armię Radziecką i wywiezieni  do obozu koncentracyjnego w głąb Rosji, za koło podbiegunowe. Ten pierwszy, wyzwolony przez Brytyjczyków, jedzie na dwuletnią rekonwalescencję do Szwecji i wraca do Polski w roku 1947. Jego koledzy w kopalniach Kołymy, przy temoperaturze 63 stopni Celsjusza, mieszkając w brezentowych namiotach i zuiemiankach, kopią złoto. Po ogromnych trudach, m.in. muszą udowodnić, że są Polakami, co jest przecież niemożliwe, gdyż „urodzili się na terytorium ZSRR”, cudem ocaleni, w 1956 roku wracają do Polski. Spotykaja się w mieszkaniu jednego z nich po 45 latach. [[Andrzej Androchowicz|Androchowicz]] w swoim reportażu o tych bohaterskich ludziach niczego nie inscenizuje, nie ingeruje żadnym pytaniem, nie podsuwa żadnej sugestii
 
=== Inne ===
 
=== Inne ===
* Dokumenty i materiały archiwalne ze zbiorów A. Androchowicza  
+
* Materiały ze zbiorów [[User:Andriusza|Andrzeja Androchowicza]]
  
 
{{Autor|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}}
 
{{Autor|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}}

Wersja z 12:12, 10 sie 2015

Spotkanie po latach (1989) – reportaz filmowy. Dzięki Telewizji po 43 latach doszło do spotkania trzech przyjaciół, mieszkańców Drohobycza. Przed wojną wszyscy uczęszczali do tamtejszego liceum. W czasie wojny walczyli w szeregach AK Okręgu Lwowskiego. W filmie wykorzystano wspomnienia Zbigniewa Romankiewicza, żołnierza AK, więźnia łagrów na Kołymie, oraz archiwalne dokumenty.

Informacje o filmie

  • scenariusz i realizacja: Andrzej Androchowicz
  • dane techn.: MV
  • czas: 30’
  • produkcja: TVP Wrocław 1989
  • emisja: 1 listopada 1989, godz. 21.00 (TVP2)



Z prasy



Źródła

  • (...) Od wielu lat Androchowicz specjalizuje się w relacjach o ludziach, których egzystencje mogą stanowić osnowę niejednej książki. Penetrując tereny zachodniej Polski, wśród zaburzańskich „repatriantów” znajduje często postacie fascynujące. W reportażu „Spotkanie po latach” ( 1 XI, pr. II), skonstruowanym niczym sensacyjna „Kobra”, opowiada o losach trzech żołnierzy AK, mieszkańcach Drohobycza, w których – używając tandetnej metafory – przegląda się historia. Szkola, potem zaprzysiężenie w formacji zbrojnej, podchorążówka, walka z Niemcami. Typowośc następstw byłaby oczywista, gdyby nie wydarzenia 1944 roku. Oto jeden z bohaterów reportażu zostaje aresztowany przez Niemców i wywieziony do obozu koncentracyjnego w głąb Rzeszy. Dwaj pozostali aresztowani są po wyzwoleniu przez Armię Radziecką i wywiezieni do obozu koncentracyjnego w głąb Rosji, za koło podbiegunowe. Ten pierwszy, wyzwolony przez Brytyjczyków, jedzie na dwuletnią rekonwalescencję do Szwecji i wraca do Polski w roku 1947. Jego koledzy w kopalniach Kołymy, przy temoperaturze 63 stopni Celsjusza, mieszkając w brezentowych namiotach i zuiemiankach, kopią złoto. Po ogromnych trudach, m.in. muszą udowodnić, że są Polakami, co jest przecież niemożliwe, gdyż „urodzili się na terytorium ZSRR”, cudem ocaleni, w 1956 roku wracają do Polski. Spotykaja się w mieszkaniu jednego z nich po 45 latach. Androchowicz w swoim reportażu o tych bohaterskich ludziach niczego nie inscenizuje, nie ingeruje żadnym pytaniem, nie podsuwa żadnej sugestii

Inne



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz