Włodzimierz Piotrowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 6: Linia 6:
 
Od 1953 roku związany ze Szczecinem. Pracę dziennikarską rozpoczął 1 kwietnia 1956 roku w redakcji [["Kurier Szczeciński|„Kuriera Szczecińskiego”]]. Przeszedł wszystkie szczeble dziennikarskiego wtajemniczenia, od reportera, kierownika działu miejskiego, sekretarza redakcji do zastępcy redaktora naczelnego gazety. Jego nauczycielami byli nestorzy szczecińskiej żurnalistyki, m.in. Jarosław Kaniasty, [[Józef Kruszona]], Bolesław Rajkowski, Feliks Jordan, Stefan Borowski i Edward Kmiecik. Później został dziennikarzem Rozgłośni Radiowej w Szczecinie. Tam kierował Redakcją Publicystyki i Informacji. Będąc na etacie w PR Szczecin, podjął współpracę z tworzącym się Ośrodkiem Telewizyjnym. Był m.in. kierownikiem Bazy Filmowej. Od 1961 roku został stałym pracownikiem OTV w Szczecinie. Ostatnia funkcją, jaką w nim pełnił, było stanowisko zastepcy redaktora naczelnego.
 
Od 1953 roku związany ze Szczecinem. Pracę dziennikarską rozpoczął 1 kwietnia 1956 roku w redakcji [["Kurier Szczeciński|„Kuriera Szczecińskiego”]]. Przeszedł wszystkie szczeble dziennikarskiego wtajemniczenia, od reportera, kierownika działu miejskiego, sekretarza redakcji do zastępcy redaktora naczelnego gazety. Jego nauczycielami byli nestorzy szczecińskiej żurnalistyki, m.in. Jarosław Kaniasty, [[Józef Kruszona]], Bolesław Rajkowski, Feliks Jordan, Stefan Borowski i Edward Kmiecik. Później został dziennikarzem Rozgłośni Radiowej w Szczecinie. Tam kierował Redakcją Publicystyki i Informacji. Będąc na etacie w PR Szczecin, podjął współpracę z tworzącym się Ośrodkiem Telewizyjnym. Był m.in. kierownikiem Bazy Filmowej. Od 1961 roku został stałym pracownikiem OTV w Szczecinie. Ostatnia funkcją, jaką w nim pełnił, było stanowisko zastepcy redaktora naczelnego.
  
Z dniem 1 kwietnia 1967 roku został przeniesiony do Warszawy. Tam pracował w Redakcji Dziennika Telewizyjnego. w  
+
Z dniem 1 kwietnia 1967 roku został przeniesiony do Warszawy. Tam pracował w Redakcji Dziennika Telewizyjnego. Kolejno był zastepcą redaktora naczelnego, kierownikiem redakcji wymiany informacji telewizyjnej w sieci Interwizji oraz kierownikiem działu korespondentów Polskiego Radia i Telewizji. 
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
  

Wersja z 23:52, 4 sty 2012

Włodzimierz Piotrowski – dziennikarz radiowy i telewizyjny, korespondent TVP w Moskwie, publicysta „Kuriera Szczecińskiego”

Życiorys

Włodzimierz Piotrowski studiował socjologię na Uniwersytecie Warszawskim pod kierunkiem prof. Stanisława Ossowskiego. Równocześnie uczęszczał na Wydział Dyplomatyczno-Konsularny Akademii Nauk Politycznych w Warszawie.

Od 1953 roku związany ze Szczecinem. Pracę dziennikarską rozpoczął 1 kwietnia 1956 roku w redakcji „Kuriera Szczecińskiego”. Przeszedł wszystkie szczeble dziennikarskiego wtajemniczenia, od reportera, kierownika działu miejskiego, sekretarza redakcji do zastępcy redaktora naczelnego gazety. Jego nauczycielami byli nestorzy szczecińskiej żurnalistyki, m.in. Jarosław Kaniasty, Józef Kruszona, Bolesław Rajkowski, Feliks Jordan, Stefan Borowski i Edward Kmiecik. Później został dziennikarzem Rozgłośni Radiowej w Szczecinie. Tam kierował Redakcją Publicystyki i Informacji. Będąc na etacie w PR Szczecin, podjął współpracę z tworzącym się Ośrodkiem Telewizyjnym. Był m.in. kierownikiem Bazy Filmowej. Od 1961 roku został stałym pracownikiem OTV w Szczecinie. Ostatnia funkcją, jaką w nim pełnił, było stanowisko zastepcy redaktora naczelnego.

Z dniem 1 kwietnia 1967 roku został przeniesiony do Warszawy. Tam pracował w Redakcji Dziennika Telewizyjnego. Kolejno był zastepcą redaktora naczelnego, kierownikiem redakcji wymiany informacji telewizyjnej w sieci Interwizji oraz kierownikiem działu korespondentów Polskiego Radia i Telewizji.

Wybrane programy telewizyjne

  • 1983 – Aby żyć
  • 1983 – Czekanie na Francuza
  • 1983 – Jałta - podział Europy
  • 1983 – Jałta '45 - historia i współczesność
  • 1983 – Japonia - powrót Samurajów?
  • 1983 – Między przymierzem a nadzieją
  • 1983 – Poczdam '45 - sprawa granic Polski
  • 1983 – Polska - ZSRR: racje sojuszu
  • 1983 – Reagan i inni
  • 1983 – Świt nad Gangesem
  • 1983 – Teheran - w obliczu rozstrzygnięć
  • 1983 – Ziemia Sandino



Nagrody

  • 1984 – Złoty Ekran '83



Źródła

  • Włodzimierz Piotrowski (rozmowa Witolda Rutkiewicza), „Ekran” 1984 nr 11, s. 5




IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz