Wanda Łada

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 10:50, 16 lut 2018 autorstwa Ewa Bączkowska (dyskusja | edycje) (→‎Życiorys)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wanda Łada
Zasłużony Pracownik Huty „Szczecin”, starsza księgowa środków trwałych
brak zdjecia
Data urodzenia 2 stycznia 1927
Miejsce urodzenia Wilno
Data śmierci 17 marca 2015
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny
Lokalizacja grobu zobacz na mapie
Narodowość polska


Wanda Łada (1927-2015) – Zasłużony Pracownik Huty „Szczecin”

Honorowa Odznaka Gryfa Pomorskiego (1966)
Zasłużony Pracownik Huty Szczecin (1978)

Życiorys

Urodziła się 2 stycznia 1927 roku w polskim wówczas Wilnie. Córka Władysława Zaciosa urodzonego we Lwowie na Kresach Wschodnich Polski, podoficera zawodowego I Pułku Artylerii Lekkiej w Wilnie i Stanisławy z Rybaczków urodzonej w Wilnie, absolwentki Wileńskiego Seminarium Nauczycielskiego. W roku 1946 wraz z Polakami zamieszkałymi na Kresach Wschodnich Polski ekspatriowana do Szczecina na Ziemie Odzyskane, gdzie w wieku 19 lat rozpoczęła pracę w Hucie „Szczecin”, równocześnie kontynuując naukę przerwaną przez II wojnę światową w Korespondencyjnym Liceum Ogolnokształcacym w Szczecinie oraz przystępując do prac przy odbudowie zniszczonego przez wojnę zakładu pracy, poprzez udział w obowiązkowych czynach społecznych. Wraz z pracownikami Huty „Szczecin” brała udział przy ręcznym rozładunku wagonów przywożących złom do wytopu surówki w Wielkich Piecach oraz w pracach porządkowych na terenach znajdujących się pod opieką zakładu opiekuńczego, jakim dla dzielnicy Stołczyn była ówczesna Huta „Szczecin”, a także w wykopkach, na które zobowiązani byli jeździć wszyscy pracownicy zakładów przemysłowych z miast, w celu solidaryzowania się ze wsią.


W roku 1949 została Członkiem Związku Zawodowego Hutników. Wraz z rozwojem zakładu pracy, który do 19 grudnia 1995 roku był przedsiębiorstwem państwowym, przechodziła kolejne szczeble kariery zawodowej. Początkowo jako pomoc biurowa w nowo powstałym Dziale Mechanicznym, jako rachmistrzyni w organizującym się Dziale Zarobkowym, następnie jako starsza księgowa środków trwałych w Dziale Księgowości przy Dyrekcji Huty „Szczecin”, ul. Nad Odrą. W dniach 2-3 grudnia 1950 roku została oddelegowana do prac przy pierwszym po II wojnie światowej, powojennym Narodowym Spisie Powszechnym, który ze względu na obszerność i kompleksowość miał wielką rangę społeczną i był wprowadzony uchwałą Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 1949 roku. W roku 1950 ukończyła Kurs Księgowości. Jako księgowa była odpowiedzialna m.in. za środki trwałe oraz budżet zakładu i finanse kolonii letnich dla dzieci pracowników w Podgrodziu i Dziwnowie. W roku 1954 zawarła związek małżeński z Władysławem Ładą (1929 - 1983), pracownikiem Huty „Szczecin” od roku 1946, który przybył na Ziemie Odzyskane wraz z Polakami powracającymi z przymusowych robót z Niemczech. W roku 1961 uzyskała Świadectwo Dojrzałości Korespondencyjnego Liceum Ogólnokształcącego w Szczecinie. W latach 1962-1973 delegowana jako księgowa do pracy na koloniach letnich w Podgrodziu nad Zalewem Szczecińskim, od roku 1973 na Kolonie Letnie Huty „Szczecin” w Dziwnowie, organizowanych pod patronatem Zjednoczenia Hutnictwa Żelaza i Stali dla dzieci hutników i górników z całej Polski. W roku 1966 odznaczona Odznaką Honorową Gryfa Pomorskiego. W roku 1978 wyróżniona Dyplomem Zasłużonego Pracownika Huty „Szczecin”.


W Hucie „Szczecin” przepracowała 35 lat. Doczekała się dwójki wnucząt i czwórki prawnucząt. Zmarła 17 marca 2015 roku w Szczecinie. Pochowana na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.

Odznaczenia



Wyróżnienia







Z prywatnego archiwum



Źródła

Bibliografia

Inne

  • Wywiad z Wandą Ładą dnia 2 czerwca 2014 roku



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Ewa Bączkowska