Weronika Dowlasz

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 23:51, 19 maj 2022 autorstwa Andriusza (dyskusja | edycje) (→‎Życiorys)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Weronika Dowlasz
nauczycielka
Data urodzenia 20 maja 1925
Miejsce urodzenia Wilno
Data śmierci 25 sierpnia 2002
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny (kw. 95E-W1-15)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Weronika Dowlasz (1925-2002) – nauczycielka, współzałożycielka pierwszego w Polsce rodzinnego domu dziecka


STRONA W BUDOWIE

Życiorys

Weronika Dowlasz z d. Ciechanowicz urodziła się 20 maja 1925 roku w Wilnie w rodzinie Ludwika i Marii Ciechanowiczów. W czasie okupacji niemieckiej działała w konspiracji na Wileńszczyźnie.

Ze szkolnictwem związała się już w 1944 roku. Pracowała jako nauczycielka w Publicznej Szkole Powszechnej w Olesinie w ówczesnym powiecie wileńskim. Po zakończeniu wojny ukończyła wstępny kurs dla pedagogów w Białymstoku (1945). W 1946 roku ukończyła kurs dla niewykwalifikowanych czynnych zawodowo nauczycieli. W latach 1946-1947 uczyła w szkole podstawowej w Międzylesiu.

W 1946 roku zawarła związek małżeński z Grzegorzem Dowlaszem, którego poznała w konspiracji podczas okupacji niemieckiej. W 1947 roku wraz z mężem wyjechała na Pomorze Zachodnie. Zamieszkała w miejscowości Bezrzecze w pow. polickim. Tu współorganizowała pierwszą czteroklasową szkołę podstawową. Była jej pierwszym kierownikiem i nauczycielem. Ponadto prowadziła kursy dla analfabetów.

W 1956 roku przeprowadziła się do Polic. Tam pracowała w Domu Dziecka.

Wspólnie z mężem założyła pierwszy w Polsce Dom Rodzinny dla dzieci (1958).

W 2002 roku przeszła na emeryturę.

Syn Grzegorz (ur. 1947) jest dziennikarzem związanym z prasą szczecińską. Córka Inka (ur. 1949) jest reżyserem teatralnym.

Zmarła 25 sierpnia 2002 roku w Szczecinie. Została pochowana na Cmentarzu Centralnym (kw. 95E-W1-15).



Nagrody i wyróżnienia

  • Nagroda Ministra Oświaty
  • Nagroda Kuratorium Oświaty i Wychowania
  • 1998 – tytuł „Nieprzeciętny '98” za aktywność społeczną przyznany przez redakcję „Głosu Szczecińskiego”
  • 1999 – nagroda Dziecięcej Rady Miasta Szczecina
  • 2000 – tytuł „Pomorzanin naszych czasów” w plebiscycie „Głosu Szczecińskiego”



Odznaczenia



Bibliografia



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz