Wiesław Wodecki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „'''Wiesław Wodecki''' '''(1927-2010)''' reżyser i scenarzysta telewizyjny, publicysta, pisarz == Życiorys == Wiesław Wodecki urodził się 9 października ...”)
 
Linia 14: Linia 14:
 
== Twórczość literacka ==
 
== Twórczość literacka ==
 
* Listy do Leona
 
* Listy do Leona
* Moskwa Plac Czerwony – 28 maja, godz. 19.30
+
* '''1987''' – ''Moskwa Plac Czerwony – 28 maja, godz. 19.30'' - Oficyna Niepokornych, Wrocław 
* Komando KZC-0423
+
* '''1988''' – ''Komando KZC-0423'' - Oficyna Niepokornych, Wrocław  (także Toronto 1990)
Nowo-Twór. Szkice o Rosji.
+
* '''1989''' – ''Nowo-Twór. Szkice o Rosji'' - Oficyna Niepokornych, Wrocław
 +
 
 +
* '''2006''' – ''W Pińczowie dnieje'' (felietony)
 +
 
 +
Felietony Wodeckiego ukazały się też w formie książkowej: 3 po 3 razy 60, wydane z Magazynu (1996, wspólnie z A.Malakiem i M.Burzyńskim) i Wydał też wspomnienia w książce Herbata na żyletce (2008), zaś Listy do Ity opublikował w 2009, po śmierci żony. W latach 80. XX wieku publikował też w drugim obiegu: Listy do Leona (Przedświt, Warszawa 1984),

Wersja z 22:20, 7 sty 2013

Wiesław Wodecki (1927-2010) reżyser i scenarzysta telewizyjny, publicysta, pisarz

Życiorys

Wiesław Wodecki urodził się 9 października 1927 w Pińczowie na Kielecczyźnie. W czasie wojny był żołnierzem AK. Od lipca 1945 roku mieszkał we Wrocławiu. Tu studiował m.in. polonistykę, historię, socjologię. Ukończył prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. W czasie studiów dorabiał pisaniem do „Gazety Robotniczej” (ob. „Gazeta Wrocławska”). Z gazetą tą był związany do 2005 roku.

W latach sześćdziesiątych pracował w Ośrodku Telewizyjnym w Szczecinie, w którym stworzył Teatr Telewizji. Wspólnie z Juliuszem Burskim zaadaptował i wyreżyserował cykl widowisk Wieczory z Conradem, za który otrzymał „Złoty Ekran”.

W 1969 roku powrócił do Wrocławia, gdzie w tamtejszym Ośrodku TV wyreżyserował wiele głośnych spektakli z repertuaru rosyjskiego i niemieckiego, m.in. Braci Lautensack. Był autorem i reżyserem głośnego widowiska Rzecz o zagładzie miasta („Złoty Ekran” 1970). Widowisko to było później grane w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu (sto przedstawień).

Za działalność w „Solidarności” internowany podczas stanu wojennego. Po zwolnieniu na krótko wrócił do telewizji. Równocześnie zajął się twórczością literacką. Cześć książek opublikował w drugim obieu. Po przejściu na emeryturę kontynował współpracę z „Magazynem Tygodniowym Gazety Robotniczej”, gdzie zamieszczał felietony w cyklu Racje i aberracje Wiesława Wodeckiego.


Twórczość literacka

  • Listy do Leona
  • 1987Moskwa Plac Czerwony – 28 maja, godz. 19.30 - Oficyna Niepokornych, Wrocław
  • 1988Komando KZC-0423 - Oficyna Niepokornych, Wrocław (także Toronto 1990)
  • 1989Nowo-Twór. Szkice o Rosji - Oficyna Niepokornych, Wrocław
  • 2006W Pińczowie dnieje (felietony)

Felietony Wodeckiego ukazały się też w formie książkowej: 3 po 3 razy 60, wydane z Magazynu (1996, wspólnie z A.Malakiem i M.Burzyńskim) i Wydał też wspomnienia w książce Herbata na żyletce (2008), zaś Listy do Ity opublikował w 2009, po śmierci żony. W latach 80. XX wieku publikował też w drugim obiegu: Listy do Leona (Przedświt, Warszawa 1984),