Zacisze: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 20: Linia 20:
 
'''Zacisze''' (niem. ''Muthgebermühle'') - sztuczny zbiornik wodny na strumieniu [[Osówka]], pozostałość po istniejącym tutaj od średniowiecza do [[XIX wiek]]u młynie wodnym w [[Dolina Siedmiu Młynów|Dolinie Siedmiu Młynów]]. Podobnie jak w pozostałych młynach w tej dolinie w okresie międzywojennym mieściła się tu restauracja.
 
'''Zacisze''' (niem. ''Muthgebermühle'') - sztuczny zbiornik wodny na strumieniu [[Osówka]], pozostałość po istniejącym tutaj od średniowiecza do [[XIX wiek]]u młynie wodnym w [[Dolina Siedmiu Młynów|Dolinie Siedmiu Młynów]]. Podobnie jak w pozostałych młynach w tej dolinie w okresie międzywojennym mieściła się tu restauracja.
 
== Historia młyna wodnego ==
 
== Historia młyna wodnego ==
Najwcześniej wspomnianą w źródłach nazwą jest określenie ''de modtgeuersche'' ([[1485]]), także ''mudtgeuersche'' ([[1502]], [[1554]]) lub "młyn Muthgebera nad Strumieniem Osówki" (''Muthgebermühle am Wussowschen Bach'' ([[1579]], [[1699]]), od nazwiska pierwszego właściciela. W drugiej połowie XVII wieku pojawia się także nazwa Młyn Dolny (''Untermühle'', [[1659]]), w odróżnieniu od położonego w najwyższym punkcie doliny [[Wyszyna|Młyna Górnego]] (''Obermühle''). Ostatecznie utrwala się nazwa Młyn Muthgebera (''Muthgebermühle'', [[1779]]).<ref>''Die älteren Stettiner Straßennamen im Rahmen der älteren Stadtentwicklung'' – von [[Hugo Lemcke]], zweite neu bearbeitete Auflage von [[Carl Johann Fredrich|Carl Fredrich]], Stettin [[1926]], s. 83;  także ''Regestenbuch der Urkundensammlung der Stadt Stettin 1243 - 1856''. Auf Grund des Manuskriptes von [[Karl Otto Grotefend]] zum Druck vorbereitet von Dr. Bogdan Frankiewicz und Mag. Jerzy Grzelak, Bd. 1. Szczecin [[1996]], regest nr 211 z [[30 listopada]] 1487, s. 188; tamże, regest nr 311 z [[4 grudnia]], s. 231; tamże, regest nr 405 z [[2 października]] 1699, s. 292; tamże, regest nr 435 z [[21 stycznia]] 1785, s. 313; tamże regest nr 471 z [[8 lutego]] 1803, s. 332.</ref> Niezagospodarowane po [[1945]] roku zabudowania młyna uległy zniszczeniu i zostały rozebrane. ozostały po nim staw na większości planów tego terenu nosi mylną nazwę "Nadgórnik", także "Nagórnik".
+
Najwcześniej wspomnianą w źródłach nazwą jest określenie ''de modtgeuersche'' ([[1485]]), także ''mudtgeuersche'' ([[1502]], [[1554]]) lub "młyn Muthgebera nad Strumieniem Osówki" (''Muthgebermühle am Wussowschen Bach'' ([[1579]], [[1699]]), od nazwiska pierwszego właściciela. W drugiej połowie XVII wieku pojawia się także nazwa Młyn Dolny (''Untermühle'', [[1659]]), w odróżnieniu od położonego w najwyższym punkcie doliny [[Wyszyna|Młyna Górnego]] (''Obermühle''). Ostatecznie utrwala się nazwa Młyn Muthgebera (''Muthgebermühle'', [[1779]]).<ref>''Die älteren Stettiner Straßennamen im Rahmen der älteren Stadtentwicklung'' – von [[Hugo Lemcke]], zweite neu bearbeitete Auflage von [[Carl Johann Fredrich|Carl Fredrich]], Stettin [[1926]], s. 83;  także ''Regestenbuch der Urkundensammlung der Stadt Stettin 1243 - 1856''. Auf Grund des Manuskriptes von [[Karl Otto Grotefend]] zum Druck vorbereitet von Dr. Bogdan Frankiewicz und Mag. Jerzy Grzelak, Bd. 1. Szczecin [[1996]], regest nr 211 z [[30 listopada]] 1487, s. 188; tamże, regest nr 311 z [[4 grudnia]], s. 231; tamże, regest nr 405 z [[2 października]] 1699, s. 292; tamże, regest nr 435 z [[21 stycznia]] 1785, s. 313; tamże regest nr 471 z [[8 lutego]] 1803, s. 332.</ref> Niezagospodarowane po [[1945]] roku zabudowania młyna uległy zniszczeniu i zostały rozebrane. Pozostały po nim staw na większości planów tego terenu nosi mylną nazwę "Nadgórnik", także "Nagórnik". <ref>[[Tadeusz Białecki|T. Białecki]], [[Lucyna Turek-Kwiatkowska|L. Turek-Kwiatkowska]], ''Szczecin stary i nowy.'' (''Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta''). Szczecin [[1991]], s. 327.</ref>
 
{{przypisy}}
 
{{przypisy}}
 
[[Plik: Młyn_Muthgebermühle.jpg|300px|thumb|rigt|Młyn Muthgebermühle]]
 
[[Plik: Młyn_Muthgebermühle.jpg|300px|thumb|rigt|Młyn Muthgebermühle]]
Linia 41: Linia 41:
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
 
* ''Die älteren Stettiner Straßennamen im Rahmen der älteren Stadtentwicklung'' – von Hugo Lemcke, zweite neu bearbeitete Auflage von Carl Fredrich, Stettin 1926.
 
* ''Die älteren Stettiner Straßennamen im Rahmen der älteren Stadtentwicklung'' – von Hugo Lemcke, zweite neu bearbeitete Auflage von Carl Fredrich, Stettin 1926.
* [[Tadeusz Białecki|Białecki, Tadeusz]], [[Lucyna Turek-Kwiatkowska|Turek-Kwiatkowska, Lucyna]]. [[Szczecin stary i nowy|Szczecin stary i nowy. (Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta)]]. Szczecin: [[Uniwersytet Szczeciński]], 1991.
+
* Białecki T., Turek-Kwiatkowska L., ''Szczecin stary i nowy.'' (''Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta''). Szczecin 1991.
 
* ''Regestenbuch der Urkundensammlung der Stadt Stettin 1243 - 1856''. Auf Grund des Manuskriptes von Karl Otto Grotefend zum Druck vorbereitet von Dr. [[Bogdan Frankiewicz]] und Mag. Jerzy Grzelak, Bd. 1. – 2. Szczecin 1996.
 
* ''Regestenbuch der Urkundensammlung der Stadt Stettin 1243 - 1856''. Auf Grund des Manuskriptes von Karl Otto Grotefend zum Druck vorbereitet von Dr. [[Bogdan Frankiewicz]] und Mag. Jerzy Grzelak, Bd. 1. – 2. Szczecin 1996.
 
== Linki zewnętrzne ==
 
== Linki zewnętrzne ==

Wersja z 17:35, 10 kwi 2013

Zacisze
Zacisze
Staw młyński dawnego Młyna Muthgebera, 2008
Dawna nazwa Młyn Muthgebera
Nazwa niemiecka Muthgebermühle

Geolokalizacja: 53.481138,14.500619

Zacisze (niem. Muthgebermühle) - sztuczny zbiornik wodny na strumieniu Osówka, pozostałość po istniejącym tutaj od średniowiecza do XIX wieku młynie wodnym w Dolinie Siedmiu Młynów. Podobnie jak w pozostałych młynach w tej dolinie w okresie międzywojennym mieściła się tu restauracja.

Historia młyna wodnego

Najwcześniej wspomnianą w źródłach nazwą jest określenie de modtgeuersche (1485), także mudtgeuersche (1502, 1554) lub "młyn Muthgebera nad Strumieniem Osówki" (Muthgebermühle am Wussowschen Bach (1579, 1699), od nazwiska pierwszego właściciela. W drugiej połowie XVII wieku pojawia się także nazwa Młyn Dolny (Untermühle, 1659), w odróżnieniu od położonego w najwyższym punkcie doliny Młyna Górnego (Obermühle). Ostatecznie utrwala się nazwa Młyn Muthgebera (Muthgebermühle, 1779).[1] Niezagospodarowane po 1945 roku zabudowania młyna uległy zniszczeniu i zostały rozebrane. Pozostały po nim staw na większości planów tego terenu nosi mylną nazwę "Nadgórnik", także "Nagórnik". [2]

Przypisy

  1. Die älteren Stettiner Straßennamen im Rahmen der älteren Stadtentwicklung – von Hugo Lemcke, zweite neu bearbeitete Auflage von Carl Fredrich, Stettin 1926, s. 83; także Regestenbuch der Urkundensammlung der Stadt Stettin 1243 - 1856. Auf Grund des Manuskriptes von Karl Otto Grotefend zum Druck vorbereitet von Dr. Bogdan Frankiewicz und Mag. Jerzy Grzelak, Bd. 1. Szczecin 1996, regest nr 211 z 30 listopada 1487, s. 188; tamże, regest nr 311 z 4 grudnia, s. 231; tamże, regest nr 405 z 2 października 1699, s. 292; tamże, regest nr 435 z 21 stycznia 1785, s. 313; tamże regest nr 471 z 8 lutego 1803, s. 332.
  2. T. Białecki, L. Turek-Kwiatkowska, Szczecin stary i nowy. (Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta). Szczecin 1991, s. 327.
Młyn Muthgebermühle

Tu prawidłowa lokalizacja stawu:

Położenie zabudowań młyna Muthgebermühle, 1940

Galeria



Bibliografia

  • Die älteren Stettiner Straßennamen im Rahmen der älteren Stadtentwicklung – von Hugo Lemcke, zweite neu bearbeitete Auflage von Carl Fredrich, Stettin 1926.
  • Białecki T., Turek-Kwiatkowska L., Szczecin stary i nowy. (Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta). Szczecin 1991.
  • Regestenbuch der Urkundensammlung der Stadt Stettin 1243 - 1856. Auf Grund des Manuskriptes von Karl Otto Grotefend zum Druck vorbereitet von Dr. Bogdan Frankiewicz und Mag. Jerzy Grzelak, Bd. 1. – 2. Szczecin 1996.

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk