Łuwisz Kopiejka
| Łuwisz Kopiejka | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 10 października 1915 | ||
| Miejsce urodzenia | Szumsk | ||
| Data śmierci | 9 kwietnia 1987 | ||
| Miejsce śmierci | Szczecin | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Centralny w Szczecinie kw. 62 | ||
| Lokalizacja grobu | zobacz na mapie | ||
Łuwisz Kopiejka (1915-1987), żydowski działacz religijny.
Życiorys
Urodził się 10 października 1915 r. w Szumsku (woj. wołyńskie), w rodzinie kupieckiej.
Zasadniczą służbę wojskową odbył w Łucku. Uczestniczył w kampanii wrześniowej. Wcielony do Armii Radzieckiej w 1941 r., raniony w walce. Po wyleczeniu odmówił zrzeczenia się obywatelstwa polskiego na rzecz radzieckiego, w wyniku czego został zesłany do obozu na Kamczatce. Zbiegł z obozu i przedostał się do Kirgizji, do miasta Takmak koło Frunze, gdzie do końca wojny był ukrywany przez rosyjską rodzinę Badałaginów. W 1945 r. ożenił się z Wierą Badałaginą.
W 1946 r. osiedlił się w Szczecinie, gdzie pracował między innymi w Zakładach Mięsnych, w sklepach rzeźniczych jako sprzedawca, a następnie przez kilka lat prowadził sprzedaż mięsa z uboju rytualnego w sklepie przy ul. Żupańskiego 11.
W 1969 r. objął funkcję prezesa Kongregacji Wyznania Mojżeszowego w Szczecinie i sprawował ją przez 18 lat, aż do śmierci. Dzięki jego zaangażowaniu i ofiarności Kongregacja wznowiła działalność, która zamarła po wydarzeniach marca 1968.
Łuwisz Kopiejka reaktywował działalność stołówki przy Kongregacji, zaopatrywał ją w mięso i inne produkty koszerne. W 1982 r., po spotkaniu i podpisaniu protokołu z przedstawicielami administracji państwowej, zorganizował żydowską kwaterę grzebalną na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (nr 62).
Miał jednego syna.
Zmarł 9 kwietnia 1987 r. i został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.
Linki zewnętrzne
