Alfred Wielopolski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfred Feliks hr. Wielopolski
dr. hab.
prof. zw. nauk humanistycznych
historyk prawa i gospodarki, pedagog
Data urodzenia 19 października 1905
Miejsce urodzenia Chroberz (Kielce)
Data śmierci 24 maja 1996
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny,
w Szczecinie
(kwatera 42d-13-4)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie
Narodowość polska


Alfred Feliks hr. Wielopolski (ur. 19 października 1905 w Chroberzy, zm. 24 maja 1996 w Szczecinie) – historyk prawa i gospodarki, prof. zw. Politechniki Szczecińskiej, specjalista w dziedzinie nauk politycznych i ekonomicznych.

Życiorys

Pochodził z magnackiego rodu Wielopolskich herbu Starykoń. Urodził się w ich posiadłości w Chrobrzu[1][2]. Studiował w Polsce, Francji i Szwajcarii]], we Fryburgu. W roku 1927 uzyskał magisterium w dziedzinie prawa na Uniwersytecie Warszawskim[3][4][5]. Stopień doktora nauk politycznych i ekonomicznych otrzymał na Wydziale Ekonomii i Nauk Politycznych Uniwersytetu we Fryburgu w roku 1931[3][5] na podstawie pracy nt. emigracji Polaków do Ameryki Południowej[3] (zob. np. Polonia urugwajska, Polonia i Polacy w Argentynie, Polonia w Peru).

Po doktoracie wrócił do Polski. Był początkowo, w latach 1932–1933, starostą wieluńskim. W latach 1934–1937 pracował w Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP, Ignacego Mościckiego, a następnie został zatrudniony w Biurze Senatu RP. Niedługo przed wybuchem wojny, w roku 1939, został dyrektorem tego Biura.

Bezpośrednio po zakończeniu wojny pracował jako asystent|asystent-wolontariusz w Katedrze Ekonomii Rolnej Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz pełnił funkcję sekretarza naukowego Instytutu Bałtyckiego. W końcu roku 1946 został kuratorem Biblioteki Akademii Handlowej w Poznaniu i włączył się do organizacji Akademii Handlowej w Szczecinie, w której wykładał prawo skarbowe i historię gospodarczą[5].

W latach 1951–1956, w związku z represjami okresu stalinowskiego, otrzymał zakaz pracy dydaktycznej. Został zatrudniony w Wojewódzkim Archiwum Państwowym w Szczecinie. Powrót do pracy akademickiej umożliwił mu „polski październik” roku 1956[5][3]. Akademia Handlowa była już wówczas przekształcona w jeden z wydziałów Politechniki Szczecińskiej (PS). Alfred Wielopolski otrzymał w PS stanowisko profesora nadzwyczajnego w roku 1959 i tytuł profesora w roku 1968[6]. Pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Gospodarczej oraz Zakładu Historii Gospodarczej i Doktryn Ekonomicznych[3]. Na emeryturę odszedł w roku 1976[5].

Był współorganizatorem i aktywnym członkiem Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego, Instytutu Zachodniopomorskiego[7] i Szczecińskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego[3]. Współpracował z Uniwersytetem Szczecińskim jako konsultant naukowy w zakresie nauk humanistycznych i ekonomicznych[5].

Publikacje (wybór)[8][9]

  • L'émigration polonaise en Amérique du Sud, l'Oeuvre de Saint-Paul, 1931
  • Bydgoszcz: nowe zadania i widoki rozwoju, Wydawnictwo Instytutu Bałtyckiego, 1945
  • Elbląg: dzieje i przyszłość, Referaty i materiały, Instytut Bałtycki, 1946
  • Tolkmicko nad Zalewem Wiślanym, Wydawnictwo Związku Gospodarczego Miast Morskich, 1946
  • Wojewódzkie Archiwum Państwowe w Szczecinie (współautor: Irena Okoń), 1953,
  • Rola badań historycznych w kulturalnym zagospodarowaniu Pomorza Zachodniego, Instytut Zachodnio-Pomorski, 1957
  • Gospodarka Pomorza Zachodniego w latach 1800-1918 (tom 2), Szczecińskie Towarzystwo Naukowe, Wydział Nauk Społecznych, 1959
  • Archiwum Książąt Szczecińskich, Wydawnictwo Archiwów Państwowych, 1962
  • Ustrój polityczny Pomorza Zachodniego w XIX wieku, Wydawnictwo Poznańskie, 1965
  • Pomorze Zachodnie, Wydawnictwo Poznańskie, 1966
  • Zarys dziejów transportu, Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Szczecińskiej, 1969
  • Rozwój komunikacji miejskiej w Szczecinie w latach 1945–1970, Instytut Zachodnio-Pomorski, 1970
  • Zarys gospodarczych dziejów transportu do roku 1939, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1975

Wyróżnienia

Otrzymał tytuły[3][5]:

Upamiętnienie

Na stronie internetowej Urzędu Miasta Szczecin „Groby zasłużonych Szczecinian” napisano[4]:

Nie tylko potomek arystokratycznego rodu, ale także arystokrata ducha. Wszechstronnie wykształcony, władający biegle kilkoma językami erudyta. […] Jego dorobek naukowy jest imponujący – kilka książek, setki referatów i artykułów. Wśród nich bardzo ważne dla badań nad historią regionu […]
Cmentarze w Szczecinie

Życie prywatne

Ożenił się 21 września 1935 roku z Marią Salomeą Woytkowską h. Lubicz. Mieli czworo dzieci: Jana (ur. 1936), Zofię (ur. 1938), Agnieszkę (ur. 1941) i Andrzeja (ur. 1945)[1].

Zmarł w Szczecinie w roku 1996. Został pochowany na szczecińskim Cmentarzu Centralnym (kwatera 42d-13-4)[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Wielopolscy h. Stary Koń. W: Genealogia Wielopolskich [on-line]. Chroberz.pl. [dostęp 2012-12-10].
  2. 2,0 2,1 Pałac Wielopolskich w Chrobrzu. W: Wortal Poszukiwaczy Skarbów [on-line]. Poszukiwania.pl. [dostęp 2012-12-10].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Józef Stanielewicz: Wielopolski Alfred. W: Praca zbiorowa, red. Tadeusz Białecki: Encyklopedia Szczecina. T. 2. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, Instytut Historii, Zakład Historii Pomorza Zachodniego, 2000, s. 606. ISBN 83-7241-089-5. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Wielopolski Alfred. W: Cmentarz Centralny w Szczecinie. Groby zasłużonych Szczecinian [on-line]. www.cmentarze.szczecin.pl. [dostęp 2012-12-10].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 prof. zw. dr hab. Alfred Wielopolski. W: Strona internetowa Uniwersytetu Szczecińskiego. Doktorzy Honoris Causa [on-line]. www.univ.szczecin.pl. [dostęp 2012-12-10].
  6. 6,0 6,1 prof. zw. dr Alfred Wielopolski. W: Ludzie nauki [on-line]. http://nauka-polska.pl.+[dostęp 2012-12-14].
  7. 7,0 7,1 Instytut Zachodniopomorski. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2012-12-10].
  8. 8,0 8,1 Publikacje (wybór); inauthor: Alfred Wielopolski. [dostęp 2012-12-10].
  9. 9,0 9,1 S-autorzy= ( Wielopolski Alfred ). W: Katalog Biblioteki Sejmowej [on-line]. bs.sejm.gov.pl. [dostęp 2012-12-10].




IES64.png
Autor opracowania: Joanna Kosmider