Bartłomiej Nizioł

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bartłomiej Nizioł
skrzypek, pedagog
brak zdjecia
Bartłomiej Nizioł
Data urodzenia 1 lutego 1974
Miejsce urodzenia Szczecin


Laureat1.png
Ambasador niebieski.png

Bartłomiej Nizioł (ur. 1974) – skrzypek, pedagog

Życiorys

Bartłomiej Nizioł podczas recitalu z okazji pięćdziesięciolecia Rozgłośni Radiowej w Szczecinie

Bartłomiej Nizioł urodził się 1 lutego 1974 roku w Szczecinie. Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku pięciu lat. Początkowo uczęszczał do Państwowej Szkoły Muzycznej I st. im. T. Szeligowskiego w Szczecinie, gdzie był uczniem Stanisława Ślusarka. Od września 1986 roku kontynuował naukę w Liceum Muzycznym im. M. Karłowicza w Poznaniu w klasie prof. Jadwigi Kaliszewskiej. Także pod jej kierunkiem studiował w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. W wieku 13 lat został laureatem II nagrody (w grupie wiekowej do 16 lat) na III Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Yehudi Menuhina w Folkestone w Wielkiej Brytanii. Studia w Akademii Muzycznej w Poznaniu ukończył z wyróżnieniem. Brał udział w wielu krajowych i zagranicznych kursach mistrzowskich prowadzonych m.in. przez Pierre'a Amoyala w Lozannie, Zachara Brona, Michaela Frischenschlagera, Mauricio Fuksa, M. Jaszwili w Łańcucie oraz Ruggiero Ricci w Berlinie (1990).

Jest laureatem wielu prestiżowych konkursów skrzypcowych, m.in. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu w 1991 roku. Koncertował na niemal wszystkich kontynentach. Współpracował z czołowymi dyrygentami polskimi, m.in. z Krzesimirem Dębskim, Jackiem Kasprzykiem, Janem Krenzem, Grzegorzem Nowakiem, oraz zagranicznymi: Andriejem Borejko, Philippe Entrenontem, Markiem Janowskim, Yehudi Menuhinem, Heinrichem Schiffem, Yoavem Talmim i Davidem Zinmanem. Grał z towarzyszeniem m.in. z English Chamber Orchestra, London Symphony Orchestra, Orchestre Philharmonique de Radio France, Tonhalle Orchester Zurich, Sinfonia Varsovia, New Japan Philharmonic Orchestra, Edmonton Symphony, Sinfonia Helvetica, Norddeutscher Rundfunk-Sinfonieorchestra z Hannoveru. Występował w słynnych salach koncertowych, m.in. w Barbican Centre w Londynie, Salle Pleyel i Théâtre Chatelet w Paryżu, Schauspielhaus w Berlinie, Suntory Hall w Tokio, Teatro Municipal w Rio de Janeiro. Brał udział w wielu imprezach muzycznych, m.in. w MIDEM w Cannes, Festival de radio France w Montpellier, Festival Les Solfeges de Deauville, Festival de Carcassone, Festival Musique et Amitié. Nagrań płytowych dokonał dla wytwórni polskich - DUX, CD Accord, i zagranicznych - REM, Sonoris. Był jurorem 13. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w 2006 roku. Piastuje również funkcję wiceprezesa Towarzystwa Muzycznego im H. Wieniawskiego w Poznaniu.

Od 1995 roku mieszka z rodziną w Szwajcarii. W latach 1997-2003 był koncertmistrzem Orkiestry Tonhalle w Zurychu, a od 2003 roku pełni tę funkcję w orkiestrze tamtejszej opery. W 2008 roku objął stanowisko docenta w Hochschule der Künste Bern.

Wielokrotnie koncertował w rodzinnym Szczecinie. Dokonał nagrań w studiu tutejszej rozgłośni radiowej. W 2017 roku jego płyta Karłowicz, nagrana z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie, została nominowana do prestiżowej nagrody International Classical Music Awards (ICMA).

W 1991 roku został pierwszym laureatem Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina. W 2015 roku został wyróżniony tytułem Ambasadora Szczecina.



Nagrania płytowe (wybór)

  • 1996 – Henryk Wieniawski (Scherzo-Tarantelle g-moll op. 16; Polonez koncertowy D-dur op. 4; Legenda op. 17; Capricio-Valse E-dur op. 7; Wariacje na temat własny op. 7; Polonaise brillante A-dur op. 21; Fantazja op. 20 na motywach z opery Faust Charlesa Gounoda) – wyk. Bartłomiej Nizioł - skrzypce; Waldemar Malicki - fortepian (CD DUX 0253)
  • 2001 – Henryk Wieniawski - seria: Klasyka na CD (Wariacje na temat własny op. 7) – wyk. Bartłomiej Nizioł - skrzypce; Andrzej Tatarski - fortepian (Towarzystwo Muzyczne im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, Oficyna Wydawnicza ATENA) - płyta dołączona do książki Edmunda Grabkowskiego i Romualda Połczyńskiego
  • 2001 – Henryk Wieniawski - Utwory na skrzypce solo, dwoje skrzypiec i skrzypce z fortepianem – wyk. Bartłomiej Nizioł, Piotr Pławner, Daniel Stabrawa, Konstanty Andrzej Kulka - skrzypce, Elżbieta Stabrawa, Andrzej Tatarski - fortepian (CD CD Accord ACD 196)
  • 2010 – Fryderyk Chopin - The Complete Chamber Works (Introdukcja i polonez C-dur na fortepian i wiolonczelę op. 3; Trio g-moll na fortepian, skrzypce i wiolonczelę op. 8: I. Allegro Con Fuoco, II. Scherzo, III. Adagio Sostenuto, IV. Allegretto; Grand Duo Concertant E-dur na temat z opery „Robert Diabeł” Giacomo Meyerbeera (1833); Sonata g-moll na fortepian i wiolonczelę op. 65: I. Allegro Moderato, II. Scherzo. Allegro Con Brio, III. Largo, IV. Finale. Allegro) – Bartłomiej Nizioł - skrzypce, Jan Kalinowski - wiolonczela, Marek Szlezer - fortepian (CD DUX 0755)
  • 2011 – Bohuslav Martinu - Chamber Music (Sonata na flet, skrzypce i fortepian (H. 254, 1937): I. Allegro Poco Moderato, II. Adagio, III. Allegretto, IV. Moderato (Poco Allegro); Sonata na flet i fortepian (H. 306, 1945): I. Allegro Moderato, II. Adagio, III. Allegro Poco Moderato; Sonata madrygałowa na flet, skrzypce i fortepian (H. 291, 1942): I. Poco Allegretto, II. Moderato - Allegro; Trio na flet, wiolonczelę i fortepian (H. 300, 1944): I. Poco Allegretto, II. Adagio, III. Andante - Allegretto Scherzando) – wyk. Agata Igras-Sawicka - flet, Bartomiej Nizioł - skrzypce, Marcin Zdunik - wiolonczela, Mariusz Rutkowski - fortepian (CD DUX 0768)
  • 2018 – Mieczysław Karłowicz – Karłowicz (Koncert skrzypcowy A-dur op. 8; Smutna opowieść op. 13; Rapsodia litewska op. 11 - wyk. Bartomiej Nizioł - skrzypce, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie pod dyr. Łukasza Borowicza (CD DUX 1377)






Wybrane nagrody i wyróżnienia

  • 1987 – II nagroda (w grupie wiekowej do 16 lat) w III Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Yehudi Menuhina w Folkestone (Anglia)
  • 1988 – I nagroda (w grupie wiekowej do 16 lat) w IV Międzynarodowym Konkursie Młodych Skrzypków im. Karola Lipińskiego i Henryka Wieniawskiego w Lublinie
  • 1989 – III nagroda (w grupie starszej) w Międzynarodowym Konkursie Młodych Skrzypków zorganizowanym przez Yehudi Menuhina w Folkestone (Anglia)
  • 1989 – IV nagroda (w grupie 15-18 lat) w II Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Kloster-Schöntal (RFN)
  • 1991 – I nagroda w Adelaide Violin Competition w Adelajdzie (Australia)
  • 1991 – I nagroda w Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (ex aequo z Piotrem Pławnerem)
  • 1991Nagroda Artystyczna Miasta Szczecina
  • 1992 – I nagroda w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym UNISA (University of South Africa) w Pretorii (Republika Południowej Afryki)
  • 1992 – Grand Prix VI Konkursu Eurowizji dla Młodych Muzyków w Brukseli (Belgia)
  • 1993 – I nagroda w Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Marguerite Long i Jacques'a Thibaud w Paryżu (Francja)
  • 1998 – Fryderyk '97 (wraz z pianistą Waldemarem Malickim) za płytę z utworami Henryka Wieniawskiego (CD DUX 0253)
  • 2015Ambasador Szczecina



Odznaczenia

  • 1989 – Medal Młodej Sztuki za osiągnięcia w dziedzinie muzyki, ufundowany przez redakcję „Głosu Wielkopolskiego” i Urząd Miejski w Poznaniu



O Bartłomieju Niziole

  • (...) Zrozumiałe zainteresowanie wzbudził wieczorny koncert w wykonaniu szczecinian - Zespołu Wokalistów i Instrumentalistów „Camerata Nova” pod dyrekcją Eugeniusza Kusa oraz licznych solistów. magnesem było szczecińskie „cudowne dziecko” Bartłomiej Nizioł, laureat Konkursu Yehudi Menuhina w Londynie, obecnie uczeń Liceum Muzycznego w Poznaniu (klasa prof. Jadwigi Kaliszewskiej), który wykonał partie solową w „Koncercie skrzypcowym E-dur BWV 1042” Bacha. Choć niekiedy zespół zagłuszał solistę (część II), całość była bardzo udana dzięki dynamicznej, precyzyjnej i dojrzałej (pogłębiona ekspresja części II) grze młodziutkiego skrzypka. (Bogusław Rottermund, Dni Muzyki Bachowskiej w Szczecinie, „Ruch Muzyczny” 1988 nr 10, s. 4-5)



Ciekawostki

  • Artysta gra na skrzypcach Guarneri del Gesù z 1727 roku



Bibliografia

  • Encyklopedia muzyczna PWM t. 7 N-Pa (pod red. Elżbiety Ziębowskiej), Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2002



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz