Barvot (ród)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Barvot (ród) (także: Barfoot, Barfus oraz łac. Nudipes, tj. Bosonogi) – rodzina pierwszych, dziedzicznych sołtysów Szczecina, znana tu w XIII i XIV w. Pochodzili z miasta Stendal w Saksonii (Stara Marchia).

"Bosonogi” przewodził (był zasadźcą) grupie niemieckich osadników, która w 1237 i 1243 uzyskała od Barnima I przywilej lokacyjny. Werner Barvot był „prefektem”, czyli sołtysem gminy niemieckiej w Szczecinie i lennikiem Barnima I, w latach 12421247. Jego następcą został brat lub syn, imieniem Heinekin (zanotowany w aktach 6 października 1251. Obok dochodów należnych z ławy miejskiej (sądu) otrzymali od księcia lenno w postaci gospodarstwa sołtysiego w Wiku Górnym (obecnie ul. Sołtysia – wraz z mieszkającymi tam słowiańskimi Pomorzanami. W 1260 Heinekin Barvot otrzymał od księcia Czarnołękę (locum et campum Schwartelanck) w okolicy Bezrzecza, z prawem dziedziczenia zarówno przez synów, jak i córki. Następnie dostał kolejne 5 łanów w Brunkach (także Bezrzecze). Uzyskał też 4 łany w Wołczkowie, jako lenno od Kolegiaty Mariackiej.

Synami Heinekina byli Heinekin (zwany też Heinemann, Heineke; Nudipes), Dietrich i Betheke. W 1295 sołtys Heineke (znany od 1283), wraz z dwoma rajcami i Johannesem Wussow wchodził w skład komisji ustalającej granice pomiędzy księstwami Bogusława IV i Ottona I. Współrządził Szczecinem z Dietrichem (1296-1300) i Johannesem Wussow (1295), jednak połowa sołectwa Dietricha przeszła w ręce innych rodów szczecińskich - Schele i Beringerów. Ostatnim sołtysem Szczecina z tego rodu był Konrad, który wraz z objęciem urzędu otrzymał (potwierdzenie praw ?) Czarnołękę; posiadał także część wsi Kasekow, 26 łanów w Chwarstnicy koło Gryfina i 8 łanów w Niemierzynie.

W 1319 Konrad Barvot współrządził z Bernardem Schele (zwanym łac. Luscus, Jednooki). Złożyli przysięgę wierności Radzie Miejskiej, która spróbowała wykupić sołectwo z rąk księcia Ottona I. Wywołało to ostry sprzeciw feudała, w następstwie czego Szczecin zawiązał konfederację miast księstwa szczecińskiego. Miasta wypowiedziały posłuszeństwa Ottonowi I i poddałye się księciu wołogoskiemu, który był opiekunem prawnym Barnima III. Ottonowi I udało się stłumić bunt za pomocą margrabiów Brandenburgii. Dwa lata później Bernard Schele nabył od Konrada Barwot'a jego część sołectwa – ostatecznie przejęli ją Hennig i Piotr Wussow.

Zobacz też

Źródła

  • Tadeusz Białecki (red.): Encyklopedia Szczecina, T1 (A-O), Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 1999, s. 77, 78, ISBN 83-87341-45-2



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Banaszak