Bohdan Tomaszewski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bohdan Tomaszewski
dziennikarz, komentator sportowy, publicysta
brak zdjecia
Data urodzenia 10 sierpnia 1921
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 27 lutego 2015
Miejsce śmierci Warszawa


Bohdan Tomaszewski (1921-2015) – dziennikarz, komentator sportowy, publicysta, tenisista

Życiorys

Bohdan Tomaszewski urodził się 10 sierpnia 1921 roku w Warszawie przy ul. Polnej (obecnie Noakowskiego 4). Był synem inżyniera Wacława Tomaszewskiego i Janiny z Czaykowskich. Uczęszczał do słynnego „Staszica” (XIV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica) w Warszawie.

Karierę sportową tenisisty rozpoczął w 1936 roku w sekcji Wojskowego Klubu Sportowego „Legia” w Warszawie. Sport ten uprawiał wyczynowo do wybuchu II wojny światowej, uzyskując w 1939 roku tytuł mistrza Polski juniorów.

W okresie okupacji niemieckiej pracował jako rikszarz. Utrzymywał się także z handlu mydłem. Studiował w tajnej Szkole Głównej Handlowej prowadzonej przez prof. Edwarda Lipińskiego (1942-1944). Działał w Związku Walki Zbrojnej (późn. Armia Krajowa), gdzie nosił pseudonim „Mały”. Brał udział w powstaniu warszawskim. Walczył na Starówce w Zgrupowaniu „Kuba”. Po klęsce powstania przebywał w obozie w Ożarowie. Po wojnie pracował w Biurze Traktorów Rolnych w Warszawie, skąd został zwolniony. Za namową przedwojennego komandora marynarki, Aleksandra Jacynicza, wyjechał na Ziemie Odzyskane. Krótko przebywał w Koszalinie, gdzie zorganizował pierwsze zawody tenisowe i podjął pierwsze próby w zawodzie dziennikarskim, zamieszczając sprawozdania sportowe w „Wiadomościach Koszalińskich”.

W październiku 1945 roku wyjechał do Szczecina. Wraz z żoną i rocznym synem zamieszkał przy ul. Traugutta 145 na Pogodnie. Został zatrudniony jako publicysta w redakcji „Kuriera Szczecińskiego” (1946-1948). Później związał się także z redakcją warszawskiego „Wieczoru”. Podczas manifestacji Trzymamy straż nad Odrą w kwietniu 1946 roku był sprawozdawcą z I Igrzysk Sportowych Pomorza Zachodniego, które odbyły się w Lasku Arkońskim. W trakcie nich komentował towarzyski mecz piłki nożnej pomiędzy reprezentacją Szczecina a CKW „Legia” Warszawa, w barwach którego grał przyszły trener Kazimierz Górski. Od 1946 roku współpracował z Rozgłośnią Polskiego Radia w Szczecinie jako komentator. Od 1 lipca do 1 sierpnia 1947 roku był równocześnie zatrudniony na etacie spikera. Relacjonował lokalne mecze piłki nożnej, wyścigi kolarskie, zawody lekkoatletyczne i pojedynki tenisowe. Na zaproszenie przedwojennego dziennikarza radiowego Aleksandra Rekszy relacjonował z kortów warszawskiej „Legii” mecz tenisowy Polska-Anglia o Puchar Davisa.

W 1946 roku wspólnie z przedwojennymi tenisistami Ludomirem „Lulkiem” Popławskim i Jerzym Księżopolskim uruchomił pierwsze w polskim Szczecinie korty tenisowe przy al. Wojska Polskiego 127. Był współorganizatorem, zawodnikiem i działaczem Szczecińskiego Klubu Tenisowego (1946-1948). Organizował międzynarodowy turniej tenisowy Szczecin-Budapeszt (1947) oraz turniej ogólnopolski (1948), którego honorowym gościem była znakomita przedwojenna tenisistka Jadwiga Jędrzejowska. Sam jako gracz wielokrotnie uczestniczył w zawodach, zdobywając m.in. tytuł mistrza Szczecina w singlu tenisowym.

W Szczecinie





Od marca 1948 roku ponownie w Warszawie. W latach 1949-1955 pracował w „Expressie Wieczornym”. Od 1955 roku współpracował z redakcją sportową Polskiego Radia w Warszawie jako sprawozdawca i komentator. Po wprowadzeniu stanu wojennego na kilka lat (do 1989) zawiesił działalność radiową. Był gościem poniedziałkowej Kroniki sportowej w I Programie Polskiego Radia. Od początku lat 60. współpracował także z Telewizją Polską, gdzie m.in. prowadził kilka wydań słynnego Tele-Echa. Później kierował działem publicystyki Redakcji Sportowej TVP (1969-1970). W latach 1956-1980 był sprawozdawcą z dwunastu letnich i zimowych igrzysk olimpijskich. Był komentatorem kanału telewizyjnego Polsat Sport.

Współpracował z pismami literackimi, m.in. z „Kulturą” (stały felietonista), „Przeglądem Katolickim” i „Przeglądem Kulturalnym”. Byłt autorem kilkunastu książek i scenariuszy do dokumentalnych i fabularnych filmów o tematyce sportowej. W niektórych z nich wystąpił, grając samego siebie. W latach 1975-1983 był członkiem Związku Literatów Polskich. Należał do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Działał również w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich (członek Rady w latach 1980-1981).

W 1968 roku zainicjował, a w kolejnych latach organizował, doroczny turniej tenisowy dla młodzieży do lat 16 „O Puchar Bohdana Tomaszewskiego”. Był działaczem Polskiego Komitetu Olimpijskiego i licznych związków sportowych.

Trzykrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, Zofią z Leszczyńskich, ma syna Krzysztofa Logana (ur. 1945) - dziennikarza, pisarza i malarza. Z drugiego związku, z Ewą ze Słupnickich, syna Tomasza (ur. 1956) - aktora i komentatora tenisa. Jego trzecią żoną, z którą ślub wziął w 1967 roku, jest Izabela Maria hr. Sierakowska z Waplewa h. Ogończyk.

Zmarł 27 lutego 2015 roku w Warszawie.

Twórczość literacka

  • 1957Halo, halo! Tu mikrofony Polskiego Radia w Melbourne
  • 1961Milczące stadiony
  • 1962Kariera z kolcami
  • 1964Spotkania ze sportem
  • 1965Rok olimpijski
  • 1968Romantyczne mecze
  • 1968Samotność w peletonie (wraz z Jerzym Suszko)
  • 1971Do ostatniego tchu
  • 1974Listy oldboya, czyli olimpijskie Somosierry
  • 1976Proszę o klucz
  • 1978Wimbledon
  • 1979Łączymy się ze stadionem
  • 1980Dziesięć moich olimpiad
  • 1985Romantyczne mecze
  • 1990Pożegnalna defilada
  • 1992Przeżyjmy to jeszcze raz





Artykuły w prasie (Szczecin)

  • 1956Zatopek nie rezygnuje ze złotego medalu w maratonie. Czy manewr taktyczny Landy'ego?, „Kurier Szczeciński” 1956 nr 276, s. 6



Filmografia

Tytuł filmu Rodzaj filmu Realizacja/Reżyseria Forma twórczości Postać Rok produkcji Data premiery
Wyścig Pokoju 1951 dokumentalny komentarz 1951 1951
Letnia spartakiada 1951 dokumentalny Stanisław Możdżeński scenariusz, komentarz 1951 1951
Zaczarowany rower fabularny Silik Sternfeld scenariusz (z Jerzym Suszko) 1955 25 grudnia 1955
Z mistrzostw Europy w boksie dokumentalny Bohdan Tomaszewski scenariusz, reżyseria 1955 1955
Mąż swojej żony fabularny Stanisław Bareja obsada aktorska Sprawozdawca sportowy 1960 4 kwietnia 1961
Spotkanie za oceanem dokumentalny Zbigniew Raplewski komentarz 1962 1962
Zawodnicy dokumentalny Bohdan Kosiński współpraca scenariuszowa, komentarz 1964 1964
Polska-NRF dokumentalny Ludwik Perski komentarz 1964 1964
Wojna domowa (odc. Siła wyobraźni) serial telewizyjny Jerzy Gruza obsada aktorska w roli samego siebie 1965 24 października 1965
Bokser fabularny Julian Dziedzina scenariusz (z Jerzym Suszko), obsada aktorska Dziennikarz 1966 3 marca 1967
Czekam w Monte Carlo fabularny Julian Dziedzina scenariusz i dialogi (z Jerzym Suszko) 1969 25 grudnia 1969
Krajobraz po bitwie fabularny Andrzej Wajda obsada aktorska Polski oficer łącznikowy 1970 8 września 1970
Motodrama fabularny Andrzej Konic obsada aktorska w roli samego siebie 1971 17 września 1971
Maraton dokumentalny Tadeusz Makarczyński scenariusz (z Tadeuszem Makarczyńskim), komentarz 1972 1972
Ostatnie okrążenie fabularny film telewizyjny Krzysztof Rogulski komentarz 1977 17 czerwca 1977
Prawo Archimedesa telewizyjny film fabularny Mariusz Walter obsada aktorska w roli samego siebie 1977 24 czerwca 1977
Papa Stamm dokumentalny fabularyzowany Krzysztof Rogulski komentarz 1978 1978
Kusy i inni dokumentalny Jerzy Sztwiertnia scenariusz (z Jerzym Sztwiertnią), komentarz, lektor, wywiady 1994 1994
Żywa piramida dokumentalny Jerzy Sztwiertnia scenariusz (z Jerzym Sztwiertnią) 1994 1994
Wunderteam. Cudowne lata dokumentalny Tadeusz Śmiarowski obsada aktorska w roli samego siebie 2002 2002
W biegu za życiem dokumentalny Henryk Jantos bohater filmu 2011 2011



Nagrody

  • 1958 – Złote Pióro
  • 1959 – Złote Pióro
  • 1969 – Srebrny Wawrzyn Olimpijski za całokształt twórczości (nagroda Polskiego Komitetu Olimpijskiego)
  • 1972 – Złoty Mikrofon za indywidualność sprawozdawcy i reportera sportowego (nagroda Polskiego Radia)
  • 1972 – Złoty Wawrzyn Olimpijski za całokształt twórczości (nagroda Polskiego Komitetu Olimpijskiego)
  • 1975 – II nagroda Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich im. Bolesława Prusa
  • 1976 – nagroda literacka Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki za ksiażkę Proszę o klucz
  • 1983 – nagroda za najlepsza ksiązkę o tematyce sportowej w okresie powojennym w plebiscycie czytelników „Przeglądu Sportowego” (Romantyczne mecze)
  • 1996 – Diamentowy Mikrofon (nagroda Polskiego Radia)
  • 1996 – Superwiktor (nagroda telewidzów)
  • 2000 – nagroda Fair Play PKOl
  • 2001 – Mistrz Mowy Polskiej (wybrany przez jurorów składających się z wybitnych polskich językoznawców)
  • 2006 – Dziennikarski Laur Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za niedościgniony wzór dziennikarskiego profesjonalizmu



Odznaczenia

  • 2005 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski



Polskie Radio Szczecin we wspomnieniach Bohdana Tomaszewskiego

  • (...) Pamiętam zawody kolarskie. Wyścig Gdynia-Szczecin, ostatnie kilometry prowadziły kolarzy przez ulice Szczecina. Dyrektor Karczewski miał wspaniały i pionierski wówczas pomysł wysłania na trasę wozu transmisyjnego PR. Kochany dyrektor mnie tam wsadził i „niech pan gada o tych kolarzach”. Czołówka kolarska jechała ulicami miasta, a ja, wychylony z samochodu z mikrofonem w ręku, opowiadałem o tym, jak się ścigają. Byłem zapalony, wydawało mi się, że wszystko świetnie idzie. No i skończył się wyścig, skończyła transmisja. Pędzę do Rozgłośni i pytam pierwszego napotkanego kolegę, czy słuchał i jak to wyszło? A on pyta: „Co?” „No, ta transmisja!” Okazało się, że ja mówiłem, mówiłem, wszystko było znakomicie przygotowane, ale w roku 46 bezposrednia transmisja przerastała nasze możliwości techniczne. Więc chociaż ja gadałem przez godzinę, oczywiście nikt tego poza mną nie słyszał. Rzecz jasna, mogłem chwalić się później, że to był najwspanialszy reportaż w moim życiu. (Alicja Maciejowska, Halo, halo! Tu Polskie Radio Szczecin)



Ciekawostki

  • w 2011 roku Henryk Jantos zrealizował filmowy portret Bohdana Tomaszewskiego zatytułowany W biegu za życiem
  • Bohdan Tomaszewski jest bohaterem kilku książek, których autorem jest jego syn Krzysztof Logan Tomaszewski





Zobacz także


Bibliografia



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz