Cmentarzysko w Drawsku Pomorskim

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarzysko w Drawsku Pomorskim
Cmentarzysko w Drawsku Pomorskim
Zapinki z brązu kultury wielbarskiej
Wymiary {{{wymiary}}}


Cmentarzysko z okresu rzymskiego z Drawska Pomorskiego (niem. Dramburg, Kr. Dramburg), w powiecie drawskim, w gminie Drawsko Pomorskie.

Popielnica gliniana kultury wielbarskiej
Popielnica gliniana kultury oksywskiej

Opis

Cmentarzysko płaskie ludności kultury oksywskiej i wielbarskiej, na którym odkryto łącznie 67 obiektów archeologicznych, w tym 54 groby ciałopalne, 11 grobów szkieletowych oraz 2 obiekty będące domniemanymi grobami. Stanowisko datowane jest od fazy A2/A3 młodszego okresu przedrzymskiego po fazę B2/C1-C1a okresu wpływów rzymskich.

Wyróżnić można dwa horyzonty użytkowania nekropolii.

  • Starsze cmentarzysko ludności kultury oksywskiej z faz A2-A3 młodszego okresu przedrzymskiego. Obejmuje ono 11 pochówków: 2 groby popielnicowe obsypane stosem, 3 groby jamowe, w tym 2 z resztkami stosu oraz 6 o nieznanym obrządku pogrzebowym. Cztery groby zawierały groty oszczepów, będące jedynym zachowanym elementem uzbrojenia w materiałach kultury oksywskiej na cmentarzysku. Z archiwaliów znany jest ponadto jeden okaz miecza jednosiecznego z grobu 1. Pozostałe pochówki zawierały tylko elementy stroju, m.in. fibule wariantu Kostrzewski M i N oraz klamry jednoczęściowe do pasa typu Kostrzewski Ib i trójczłonowa typu Kostrzewski III. Ceramika ludności kultury oksywskiej z Drawska reprezentuje charakterystyczne typy tejże kultury m.in. Strobin I.F, V.L, VI.L.
  • Cmentarzysko ludności kultury wielbarskiej, datowane na fazy B1- B2/C1-C1a okresu wpływów rzymskich, na które ogółem składały się 54 pochówki: 11 grobów szkieletowych i 43 ciałopalne - 18 jamowych, 2 popielnicowe, a reszta o nieznanej formie obrządku pogrzebowego. Elementy stroju odkryte w grobach są typowe dla wspomnianego odcinka chronologicznego, m.in. fibule wariantów Almgren 41, 59, 60, 95, 124 i 128; sprzączki do pasa typów Madyda-Legutko D.1 i D.11; bransolety sztabkowate z brązu; srebrne klamerki esowate grzebień typu Thomas IB. Osobno wymienić należy misę z brązu typu Eggers 69, będącą jedynym znanym importem rzymskim na stanowisku. Ceramika odpowiada typologii naczyń kultury wielbarskiej – reprezentowane są grupy Wołągiewicz I.D, II, IV.A, V, VIII i IX. Jest to typowy wachlarz form ceramiki kultury wielbarskiej.

Historia

Stanowisko odkryto prawdopodobnie w 1906 r. w czasie wydobywania piasku i żwiru w związku z budową kolei wąskotorowej. Odkrycie grobu nr 1 natomiast udokumentowano w 1907 r. Kolejne zabytki znajdywano w latach 1909 i 1910. Wtedy też Artur Stubenrauch przeprowadził badania ratownicze odkrywając 8 pochówków. Obiekty odsłaniano później od 1922 do 1939 r. Badania ratownicze lub interwencje na miejscu odkrycia prowadził dr Bernhard Faust - nauczyciel z Drawska, archeolog-amator i Państwowy Opiekun Zabytków dla ówczesnego powiatu drawskiego (Kreispfleger für Bodenaltertümer). Łącznie zidentyfikować można dzisiaj około 70 grobów kultury oksywskiej i wielbarskiej.

Bibliografia

  • Stubenrauch A. Brandgruben- und Skelett-Gräber der römischen Kaiserzeit am Kettenberg bei Dramburg. Baltische Studien Neue Folge 15, 1911, s. 145-151.
  • Wołągiewicz M.D. Cmentarzysko z okresu późnolateńskiego i rzymskiego w Drawsku Pomorskim. Materiały Zachodniopomorskie 13, 1967, s. 7–76.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: dr Bartłomiej Rogalski